ก่อนออกจากบ้าน...
วันนี้อีกวันหนึ่งสินะที่เช้าตื่นขึ้นมา ออกมาทำงานด้วยการพยายามระลึกรู้ตัว ว่าต้องให้กำลังใจ คนข้างเคียง เจ้าทอฟฟี่ ด้วยความนึกคิดว่านี่คือความธรรมดาของสรรพสิ่งที่จะผจญต่อไปในวินาทีข้างหน้า
ที่ทำงาน...
เดินตรวจความเรียบร้อยของสถานที่ทำงาน ให้กำลังใจลูกน้องทีมงาน อาจใช้คำพูดดุๆบ้าง แต่นั่นคือการใส่ใจ เพื่อให้กำลังใจพวกเขา ทำให้ดีที่สุดนะน้องๆ ตั้งใจให้งานออกมาดีที่สุด
กลางวัน...
อากาศร้อน เดินออกไปกินข้าวกลางวัน แดดแผดเปรี้ยง แต่ยังมีเงาเมฆ แม้เบาบาง ก็พอบดบังให้รับรู้ว่า สักวันจะมีเมฆหนามาบังให้ร่มเงาที่คลายร้อน
ยามเย็น...
เตรียมตัวกลับบ้าน ด้วยรอยยิ้ม กำลังใจ ให้ซึ่งกันและกัน
และอย่าลืม
ให่กำลังใจแก่ตัวเองด้วย
ดอกไม้ป่ากระพี้จั่น....
.............
24 เมษายน 2557
พ.แจ่มจำรัส
ให้แล้วค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้ผู้เขียนด้วยนะคะ
มาเติมกำลังใจให้ตัวเอง
ยิ้มให้ตัวเอง ให้กำลังใจตัวเอง ทุกครั้งที่นึกได้จ้าาาา
วันนี้เป็นวันธรรมดาวันหนึ่งที่ไม่ธรรมดา หลังจากทำงานหนักชิ้นหนึ่ง ได้รับกำลังใจจากแววตาวาววับของลูกศิษย์ ชื่นใจจังค่ะ
_สวัสดีครับ...
_ให้กำลังใจ..ตนเองว่า..สู้ๆ
ขอบคุณแทน เด็กๆๆ นะคะสำหรับแกนกระดาษที่ส่งมาให้ เปิดเทอม เด็กๆๆคงดีใจ..
กำลังใจ ไม่ต้องซื้อขาย หาได้ง่ายๆจากการให้ และรับซึ่งกันและกันนะคะ...
ขอบคุณทุกกำลังใจเช่นกันครับ...
ค่ะให้ตัวพี่ดาเองทุกวันและให้น้องพ.แจ่มจำรัสทุกๆวันด้วนะคะ