คุณแม่บ้านเป็นคนหนึ่งในบ้านที่ไม่แสดงความรักต่อเจ้าทอฟฟี่มากนัก จะบอกว่าเป็นคนไม่รักสัตว์ก็ไม่ใช่ เพียงแต่ไม่ชอบที่มันมาคลอเคีลย มาเลีย เลยไม่ชอบที่จะสัมผัสโดยการอุ้ม การลูบหัวเหมือนคนอื่นๆ

   แต่นั่นก็ไม่ได้หมายถึงไม่รักเจ้าทอฟฟี่เอาเสียเลย การที่อยู่ด้วยกันมานาน ใกล้ชิดกันทุกวัน ทำให้คุณแม่บ้านแสดงความรักโดยการพูดคุยด้วย หรือเตือนผู้เขียนไม่ให้ลืมเติมอาหารให้

   เมื่อคืนอากาศร้อนมากเหมือนหลายๆคืนที่ผ่านมา เจ้าทอฟฟี่ขึ้นไปนอนด้วยจนดึก พอดึกหน่อยก็จะเดินไปมา คงจะปวดฉี่ ทำให้แม่บ้านต้องลุกขึ้นเปิดประตูให้ออกห้องไป และไม่ยอมให้เข้าห้องมา คงพราะกลัวเจ้าทอฟฟี่เดินทำเสียงก็อกแก๊กทั้งคืน แล้วทำให้นอนไม่หลับเหมือนที่ผ่านมาในหลายๆคืน

   เจ้าทอฟฟี่ครางอยู่หน้าห้องสักพักก็เงียบไป คงหลับอยู่หน้าห้อง เพราะไอแอร์คงพอจะเล็ดลอดใต้ประตูออกไปบ้าง หรือไม่ก็ลงไปนอนข้างล่าง

   ตอนเช้าก่อนไปทำงาน แม่บ้านบอกผู้เขียนเปิดประตูห้องน้ำทิ้งไว้ "กลางวัน เผื่อเจ้าทอฟฟี่ร้อนจัดๆ จะได้เข้าไปอยู่ในห้องน้ำ" ผู้เขียนก็งงๆ เพราะทอฟฟี่ไม่เคยเข้าไปนอนห้องน้ำ นอกจากเข้าไปแอบฉี่บ้างเป็นบางครั้ง แต่นั่นก็ทำให้ผู้เขียนรู้สึกดี ที่แม่บ้านเป็นห่วงเจ้าทอฟฟี่ ด้วยอากาศที่ร้อนจัด

   ผู้เขียนได้เอาน้ำแข็งจากตู้เย็นผสมลงไปในที่ถ้วยน้ำ เผื่อจะเพิ่มความเย็นให้เจ้าทอฟฟี่ได้ดื่มกิน คงพอลดกระหายร้อนลงได้บ้าง

   "ไปทำงานก่อนนะทอฟฟี่ อยู่เฝ้าบ้านนะ อยู่ในบ้านนี้ล่ะ เย็นกว่าข้างนอกเป็นไหนๆ"   ผู้เขียนลูบหัวงบอกเจ้าทอฟฟี่ ในใจอยากจะให้ฝนตกลงมาบ้าง ในวันนี้

................