เมื่อวาน...ผมยังอยู่บ้านคุณตาของทิมดาบ...คุณตาคุณยายพาพวกเราไปรดน้ำดำหัวผู้หลักผู้ใหญ่ในหมู่บ้าน

ผ่านมาหลายๆ บ้าน...หลายๆ หลังคาเรือน...มีสิ่งที่ได้เรียนรู้ที่ผมไม่เคยได้รู้จริงๆ

มีหลายสิ่งบนโลกที่ผมไม่รู้...

บ้านที่ผมไป...จะหาข้าว..ขนม...อาหารอร่อยๆ มาให้ผมทาน

เช่น แกงบอนหวานใส่ไข่มดแดง...

 

อร่อยมากๆ ครับ...ผมไม่เคยกินนานแล้วครับ

และเข้าไปดูที่ก้นครัว พบบอนลำใหญ่มากๆ เลย

ชาวอีสานเก่งครับ ที่นำสิ่งรอบตัวมากินได้

เคล็ดลับที่เจ้าของบ้านบอกคือ...

ต้องนำ...บอนมาต้มก่อน

และระหว่างปรุงอาหาร และกินแกงบอนอยู่นั้น

ห้ามพูดเยอะ

เพราะบอนจะทำให้คันปากได้

 

จริงหรือเปล่า...ต้องพิสูจน์กันนะครับ

แต่ผมไม่กล้า...กลัวคันปาก...

 

 

 

ข้อมูลเพิ่มเติมจาก http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%99

บอน ชื่อวิทยาศาสตร์: Colocasia esculenta var. aquatilis Hassk เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Araceae อวบน้ำ มีหัวใต้ดิน ใบรูปไข่แกมรูปหัวใจ ปลายใบแหลมหรือมน โคนใบเว้าลึกรูปสามเหลี่ยม ก้านใบสีเขียวหรือออกม่วง ดอก สีครีมหรือเหลืองนวล ออกเป็นช่อ ดอกตัวผู้อยู่ตอนบน ดอกตัวเมียอยู่ตอนล่าง ก้านช่อสั้นกว่าก้านใบ มีใบประดับสีเหลืองรองรับ ผลสด รูปขอบขนาน เมล็ด ขนาดเล็กจำนวนมาก พบได้ทั่วไปประเทศไทยพบทุกภาค ชอบขึ้นบนดินโคลนหรือบริเวณที่มีน้ำขัง[1]

หัวใต้ดิน รับประทานได้ ใช้เป็นยาระบาย ห้ามเลือด น้ำคั้นจากก้านใบเป็นยานวด แก้ฟกช้ำ ลำต้นบดใช้พอกแผลรวมทั้งแผลจากงูกัด[2] ลำต้นใช้ทำอาหาร เช่นแกงบอน ส่วนของบอนที่นำมาแกงคือยอดอ่อน หรือใบอ่อนของบอนที่อยู่ใกล้โคนต้นใช้บอนพันธุ์สีเขียวสด ไม่มีสีขาวเคลือบอยู่ตามก้านและใบ ซึ่งเรียกว่า บอนหวาน ส่วนชนิดที่มีสีซีดกว่า และนวลขาวกว่า เรียกว่า บอนคัน ไม่นิยมนำมาแกง[3]