เราต้องพบกันอีก...โชคดีจ้ะ....มิตรรักแฟนเพลงของคุณมะเดื่อ

 

เช้าวันที่ 6 เมษายน 57 เป็นวันที่มิตรรักแฟนเพลงของคุณมะเดื่อจะ

ต้องแยกย้ายกันไปในเวลาบ่าย  แต่โปรแกรมการท่องเที่ยวยังไม่จบ

ดังนั้นหลังมื้อเช้าแล้ว คุณมะเดื่อจึงพาทุกคนล่องเรือชมคลองเขาแดง

และที่นี่ ครูต้อย (กัลยา)กับพ่อบ้านของครูต้อย มารอต้อนรับทุกคนอยู่

แล้ว บ่นเสียดายที่วันก่อนมีเหตุจำเป็นไม่ได้มาร่วมสังสรรค์ด้วย

 

 

 

เราจองเรือ  2 ลำ คณะของเราจึงแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มละลำ  โดยมี

เจ้าหน้าที่อุทยานเขาสามร้อยยอด เป็นไกด์ให้กับอีกลำหนึ่ง ส่วนลำนี้

คุณมะเดื่ออาสาเป็นไกด์เถื่อน เพราะมีคุณลุงคนขับเรือช่วยแนะนำได้

 

 

 

ขึ้นจากเรือ พวกเราไปแวะหาดสามพระยา  ลุงวอติดใจบรรยากาศที่นี่

อยากมากางเต็นท์นอน...ก็ต้องบอกว่า ปกติแล้วระยะนี้ หาดสามพระยา

จะร้อนอบอ้าวมาก โดยเฉพาะในช่วงหัวค่ำ เพราะเคยพาเพื่อน ๆ มา

นอนค้างแล้ว...แต่วันนี้ที่อากาศเย็นสบาย เพราะเมื่อวานนี้ฝนตก

นั่นเอง....ต้องมาในช่วงที่อากาศไม่ร้อนจึงจะดี

 

 

น้องกล้วยไข่ ไม่เคยขุดหอยเสียบจึงให้เด็ก ๆ พาไปขุดที่ชายหาด ได้

มาแบบนี้แหละ

 

 

ออกจากหาดสามพระยา ก็มาแวะไหว้พระองค์ใหญ่ที่วัดหุบตาโคตร

แดดจัดมาก อาจารย์ขจิตต้องหลบเข้าร่ม....ว่าแต่ใครบนบานอะไรไว้

แล้วเป็นผลสำเร็จ...อย่าลืมกลับมาแก้บนด้วยนะจ๊ะ  อิ อิ

 

 

 

จากนั้นก็แวะกินมื้อเที่ยงกันที่ครัวคุณสุนทร แถว ๆ บ้านหัวตาลแถว ที่นี่

เจ้าของร้านคือ พี่สุนทรคนใจดี มีมะม่วงแจกให้ด้วย เราสั่งอาหารเพิ่ม

3 - 4 อย่าง เพราะพี่สาหร่ายเจ้าของบ่อปลา ผัดวุ้นเส้นกับปูไข่ และ

ต้มยำปลากะพงใส่ถุงมาให้เป็นเสบียงกรังแล้ว แถมเมื่ยงชาววังมาให้อีก

ด้วย อิ่มอร่อยไปตาม ๆ กัน ครูหยินขอซื้อมะม่วงจากสวนใกล้ ๆ ร้านติด

รถไปด้วย  ส่วนลุงวอ..ถูกใจที่สุดที่ได้ต้น " สามสิบ " ติดมือกลับไป

ปลูกที่บ้านด้วย...

 

 

หลังมื้อเที่ยง พวกเราเลาะเลียบชายหาดไปแวะชม " หาดเขากะโหลก"

สถานที่ท่องเที่ยวอันดับต้น ๆ ของเมืองสามอ่าว ซึ่งบริษัทสร้าง

ภาพยนตร์นิยมยกกองมาถ่ายทำภาพยนตร์ที่นี่กันเสมอ ๆ 

 

 

 

จากหาดเขากะโหลก เราเลียบชายทะเลไปเรื่อย ๆ จนถึงปากน้ำ

ปราณบุรี  เนื่องจากเวลาบ่ายมากแล้ว จึงตัดโปรแกรมสวนป่าชายเลน

สินีนาถออกไป โดยมุ่งตรงไปยังสี่แยกปราณบุรี เพื่อส่งอาจารย์ขจิตและ

น้องกล้วยไข่ ขึ้่นรถกลับนครปฐม  ส่วนน้องอรกับลุงวอ ไปขึ้นรถที่

ประจวบ ฯ ในคืนนี้  สำหรับครูหยินและครอบครัวจะค้างที่ประจวบ ฯ อีก

หนึ่งคืน เพื่อส่งน้องอัญกลับมหาวิทยาลัยในวันรุ่งขึ้น  จึงอยู่เป็นเพื่อน

ลุงวอ และน้องอรก่อนขึ้นรถได้  คุณมะเดื่อฝากให้พ่อบ้านช่วย

ดูแลทุก ๆ คนให้ด้วย  เพราะพ่อบ้านจะต้องไปแข่งเปตองที่ประจวบ ฯ

ในเย็นวันนี้พอดี

 

น้องอร เปรย ๆ ก่อนจากกันว่า " ไม่อยากกลับเลย " และคิดว่าทุกคนก็

คงมีความรู้สึกเช่นเดียวกัน เวลาแห่งความสุขมันน้อยนิดนัก แต่ก็ใช่ว่า

จะไม่มีอีกต่อไปนะ....พวกเราฝากการบ้านให้ท่านอาจารย์ขจิตช่วย

ประสานงานในการเดินทางขึ้นเหนือ ปลายเดือนนี้ และก่อนวันที่

5 พ.ค.57  ซึ่งท่านก็รับปากไว้แล้ว  .... แต่การขึ้นเหนือก็ยังไม่ทราบ

ว่า จะมีใครร่วมขบวนไปได้บ้าง  และ ปลายทางเราจะได้พบใครบ้าง

แต่พวกเรา...ก็ ...ชันชี...(ลุงวอบอกว่าหมายถึงสัญญาใจ) กันไว้แล้ว

ว่า.....เราต้องพบกันอีก...โชคดีจ้ะ....มิตรรักแฟนเพลงของคุณมะเดื่อ