ตามหานางฟ้า (1):ทบทวนตัวเอง
ตามหานางฟ้า (2):รูปกายภายนอก 
ตามหานางฟ้า (3):สเปคใครว่าไม่สำคัญ

ก่อนตีพิมพ์บันทึกนี้ ...ดิฉันได้ขออนุญาติเจ้าของเรื่องแล้วเมื่อกลางวันนี้เองค่ะ.......

         แอบมองไปเจอฉับพลัน..นั้นเธอก็เหม่อมองสบสายตา..ให้ต้องอุราให้ฉันนึกรักเธอในแรกเราพบกัน....งานรับน้อง "ชมรม..." ปี 2529  สายตาสบกันโดยบังเอิญตากลมโตคู่นั้นทำให้ดิฉันตะลึง..คนอะไรตาหวานชะมัด....หลบตา....ดิฉันหลบตาประสานางเอก
           เราคบกันคล้ายเพื่อน จะพบเห็นเราได้เสมอตามม๊อบต่างๆ ดิฉันเคยโดนตำรวจจับในม็อบไร่อ้อย ครั้งหนึ่งกับเพื่อนนักศึกษาหลายคน..โอ้โห! เขารอดไปได้ทิ้งฉันไว้ในที่กักขังครึ่งคืน..กว่าจะตามพี่ชายมาประกันตัวดิฉันได้
             ปิดภาคเรียนเขาชวนดิฉันแวะพัทลุง.....บ้านเขาอบอุ่นดี..ครอบครัวครูตกดึกมีแม่คอยสังเกตว่าเราคบกันลึกซึ้งขนาดไหน......ดิฉันเข้านอนปล่อยให้แม่ลูกคุยกันได้ยินแว่วๆ......."ลูกชอบผู้หญิงสวยไม่ใช่หรือ" .....ลูกพูดว่าอะไรดิฉันไม่ได้ยิน.....ดิฉันสรุปตั้งแต่เห็นอาการที่พ่อแม่ปรนนิบัติพัดวีเขาว่า."""เด็กในกรอบที่ถูกปล่อยสู่โลกกว้าง..ทำอะไรไมค่อยเป็นขณะที่ดิฉันถูกเลี้ยงมาแบบ....."แม่สั่งลุยตัดสินใจอะไรๆได้ด้วยตัวเอง(ทุกเรื่อง)"...ต่างกันมากในเรื่องการถูกเลี้ยงดู เราคบกันเรื่อยไปเรื่อยๆในทำนองครองธรรม...
       ดิฉันเรียนจบก่อนเขา......แล้วดิฉันก็จากเมืองกรุงฯมาแบบไม่หันหลัง...โดยไม่สนใจแม้คำขอร้องของเขา จากนั้นเขาทำงานเป็นนักข่าวในสำนักพิมพ์ชื่อดังเรายังคงคุยกันจ๊ะจ๋าทางโทรศัพท์เล่าเรื่องราวของกันและกันต่อเนื่อง ดิฉันดูข่าวเหตุการณ์"พฤษภาทมิฬ"ทราบข่าวว่าเขาขาหัก...จากเหตการณ์นั้น ดิฉันโผล่ไปกรุงเทพฯโดยไม่บอกล่วงหน้าหวังจะ "เซอร์ไพส์" และเยี่ยมเยียนอาการเขา
         ที่บ้านเช่าอยู่กับเพื่อนๆของเราหลายคน..ทุกคนตาค้าง..ดิฉันสัมผัสทันทีว่ามีอะไรที่ผิดปกติไป มีคำแซวว่า "ไม่ขึ้นมาดูโอ๋เลยเดี๋ยวมีใครเอาไป..จะหาว่าไม่เตือน"ดิฉันตอบอย่างมั่นใจ.."ก็สุดแล้วแต่เขา"
           วันนั้นกว่าเราจะเจอกันก็ตกบ่ายเราชวนกันไป"ท่าพระจันทร์" เขาถามดิฉันว่า "น้องทำไมไม่บอกก่อนว่าจะมา" ซึ่งไม่ใช่.....เขาไม่เคยแทนคำเรียกดิฉันเช่นนั้น...ฉลาดอย่างดิฉั๊นนั่นเหรอจะไม่รู้ว่าเขาคงคุ้นเคยการเรียกอย่างนี้กับหญิงอื่น........เราคุยกันไปเรื่อยประสาคนรักกันที่ไม่เจอกันนาน 
            และแล้ว "เขาชวนดิฉันแต่งงาน...โดยจดทะเบียนสมรสก่อนกลับหาดใหญ่สำหรับเรื่องตามธรรมเนียมจะตามมา ด้วยดวงตากลมโตคู่นั้นวิงวอนว่ากรุณาอย่าถามอะไรมากขอให้เชื่อเขาอย่างเดียวขอเขาเป็นผู้นำดิฉั๊นสักครั้งได้มั๊ย......อย่างอื่นค่อยว่ากัน"...
                 ดิฉันเกือบใจอ่อน...แต่ไม่ยอม....เล่ามาเดี๋ยวนี้นะว่าเกิดอะไรขึ้น...แล้วเขาก็เล่าเขามีสัมพันธ์กับผู้หญิงคนหนึ่งโดยประมาท..เขาบอกดิฉันแบบนั้น"
หัวใจเหมือนหยุดเต้น..หยามกันชัดๆ... ดิฉันบอกเขาว่า"ดิฉันอาจจะผิดที่ไม่ยอมทำงานที่กรุงเทพฯ..แต่คนที่ดิฉันจะเลือกมาเป็นคู่ต้องเป็นคนมีความรับผิดชอบ...จงกลับไปรับผิดชอบสิ่งที่ทำลงไป" นึกขอบคุณกาลเวลาช่วยพิสูจน์รักของเรา และแล้วสาวใต้ก็พ่ายรักกลับมาหลบเลียแผลใจ หลังจากนั้น 3 วันเขาพาผู้ใหญ่มาสู่ขอดิฉัน...ดิฉันบอกต่อหน้าทุกคนว่าขอนำความปราถนาดีครั้งนี้ไปให้เด็กผู้หญิงคนนั้นเถิด...อย่าทำร้ายเขาเลย...เขาไม่รู้เรื่องของเรา....แม้เขาจะพร่ำอธิบายว่าเป็นอุบัติเหตุ..แต่หัวใจดวงน้อยของดิฉันได้สลายไปแล้ว.......แล้วเราก็จากกัน..

trick : แม้จะรักกันปานจะกลืนแต่ต้องหลีกทางให้ความถูกต้อง