“ดีจังเลย ได้เห็นดวงอาทิตย์อีกวันแล้ว...” (2-155)

จะว่าไปแล้ว... เราควรดีใจเมื่อมีโอกาสได้ตื่นลืมตาขึ้นชื่นชม..."ดวงอาทิตย์" อีกวันหนึ่ง เพราะเราไม่อาจแน่ใจได้เลยว่าเราจะมี "วันพรุ่งนี้" วันที่ได้เห็นดวงอาทิตย์ส่องสว่างอีกครั้้งและอีกครั้ง...

เมื่อเช้าได้พาหลานสาวขึ้นรถไฟฟ้าบีทีเอส ระหว่างนั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง ฉันเห็น "ดวงอาทิตย์" สีส้มกลมเกลี้ยง สีสันเจ้าส้มลูกนั้น หวานละมุนละไม...แทรกลึกซึมซาบลงไปที่เนื้อหัวใจ

 

พลัน...ความทรงจำเกี่ยวกับเด็กหญิงคนหนึ่งก็ผุดพราย  มันนานแล้ว...ตั้งแต่ฉันยังเป็นนักศึกษาพยาบาล...

 เธอเป็น "คนไข้" ตึกเด็กโรคเลือด อาการทรงๆ ทรุดๆ สามวันดีสี่วันไข้ เธอไม่มีพ่อ(อืม...ต้องมีสินะ แต่พ่อเธอไม่เคยมาเยี่ยม) มีแต่แม่ที่ทำงานก่อสร้าง ซึ่งไม่ค่อยได้มาเยี่ยมเธอบ่อยนัก ด้วยต้องทำงานเพื่อหาเงินมาเป็นค่ายาของเธอ

จำได้ว่าเธอเป็นเด็กหญิงตัวผอมบาง ผิวซีดเซียว เงียบขรึม ขี้อายและมีท่าทางหวาดกลัวอยู่เสมอ เธอมักรอคอยและถามถึงวันที่แม่จะมาเยี่ยมเธอ...

 วันนั้นอาการของเธอดีขึ้นและร้องขอให้พาเธอออกมาเดินเล่น

ฉันตามใจ พาเธอและเพื่อนคนไข้เด็กๆของเธออีก 2-3 คนออกมาเดินเล่นด้วยกัน

 เด็ก ก็คือ เด็ก

คือ ความไร้เดียงสา คือความรักความอบอุ่น

เด็กคือ...ของขวัญแห่งมวลมนุษยชาติ

 เช้าวันนั้น เด็กทุกคนเบิกบาน หัวเราะเสียงดัง แววตาตื่นเต้น แต่ฉันได้ยิน...เสียงพึมพำเบาๆ ของเธอว่า...

 “ดีจังเลย ได้เห็นดวงอาทิตย์อีกวันแล้ว...”   

 

 

 น้ำเสียงบ่งบอกความสุขความพอใจ แต่ดวงตาของเด็กน้อยสดใสเจิดจ้ายิ่งกว่า ช่างเป็นดวงตาที่สุกใสเหมือนดวงดาวที่สกาวในเดือนมืด

 

จะว่าไปแล้ว... เราควรดีใจเมื่อมีโอกาสได้ตื่นลืมตาขึ้นชื่นชม..."ดวงอาทิตย์" อีกวันหนึ่ง เพราะเราไม่อาจแน่ใจได้เลยว่าเราจะมี "วันพรุ่งนี้"  วันที่ได้เห็นดวงอาทิตย์ส่องสว่างอีกครั้้งและอีกครั้ง... 

 คิดคำนึงเรื่อยเปื่อยต่อไปว่า...

เด็กเล็กเพียงนี้ได้เรียนรู้ถึง “สัจธรรม” แห่งชีวิตนี้ได้อย่างไรนะ  คงเพราะเจ้าความเจ็บป่วยทุกข์ใจ ทั้งโรคกายและโรคใจนั้นแน่ๆ เลย

ฉันยิ้ม... ก้มลงไปจับมือบอบบางของเธอนิ่งนาน ส่งความรักและพลังใจทั้งหมดที่มีอยู่ในหัวใจให้แก่เธอ...เธอยิ้มและบีบมือฉันแน่น  “ชอบ วันหลังมาดูอีกนะ” เธอกระซิบบอกเบาๆ

 ฉันยิ้มอยู่นานกับความทรงจำนั้น...หันไปบอกหลานสาวที่นั่งข้างๆกันว่า

 “ดีจังเลย ได้เห็นดวงอาทิตย์อีกวันแล้ว...”   

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน อาหารเพื่อจิตวิญญาณ



ความเห็น (30)

เขียนเมื่อ 

น่ารัก ใสๆ นะคะ

พรุ่งนี้ก็เช้าแล้ว ดวงตะวันรอเราไปชมทุกวันค่ะ

เขียนเมื่อ 

ราตรีสวัสดิ์นะคะ ชอบจัง .... หวังว่าพรุ่งนี้จะได้ตื่น ชมพระอาทิตย์และโลกที่ยังสวยงามค่ะ

เขียนเมื่อ 

...พระอาทิตย์สวยงามมากๆนะคะ

สวัสดีพี่ Bright Lily ค่ะ

พรุ่งนี้ก็เช้าแล้ว ดวงตะวันรอเราไปชมทุกวัน... จริงค่ะ :)

สวัสดีค่ะ ทพญ.ธิรัมภา

ดีจังเลยยยยยย ...
ที่ได้มีโอกาสชมพระอาทิตย์และโลกที่ยังสวยงาม...

สวัสดีค่ะพี่ ดร. พจนา แย้มนัยนา

โลกสวยงามเสมอ เพราะใจของเรา...สงบสุข นะคะ ;)

เขียนเมื่อ 

ชอบมองดวงอาทิตย์ ยามเช้าเช่นกันครับ ดูสดใส

ขณะเดียวกัน ก้ชอบมองดวงอาทิตยืเวลาพลบค่ำ ที่ดูเหงาๆ ที่จำต้องจากลาไป

ขอบคุณบันทึกสดใสๆนี้ครับ

เขียนเมื่อ 

เป็นภาพสวยเหมือนในอุดมคตินะครับ.. โลกด้วยด้วยสรรพสิ่ง ที่สร้างสรรค์ ให้ชีวัน ดำเนินไปตามกติกาของกฏแห่งวัฏ (เวียนวน) ของดวงอาทิตย์ เช้า เที่ยง เย็น ค่ำ..อันที่จริงตะวันมิได้เคลื่อนไหว ย้ายย่างแต่อย่างใด..เพราะสายตาและมุมมองสมองเราเห็นเช่นนั้น เราจึงเชื่อสายตา..โลกต่างหาก ที่ดูทรมานเราอยู่เสมอ

เนื่องจากมันหมุนวน จนเราเปลี่ยนแปลงภายในร่างกาย เกิด แก่ เจ็บป่วย และม้วยมรณา..เหมือนเรามีกาย มีใจ เราก็โทษโรค โทษเวรกรรม โทษโชคชะตา ดวงดาว หรือใครๆ ที่ทำให้ชีวิตเราประสบสิ่งต่างๆ..จนไม่เห็นความจริงแท้..พาลไปเชื่อ ไปบำลัดด้วยวิธีไสย์ เพื่อให้รอดพ้น.. กลไกการอยู่รอดถาวรคือ การเข้าใจกาย เข้าใจใจ และเข้าใจธรรมชาติ (โลก) ที่เราอาศัยอยู่.. อย่างไรก็ตาม โลก ตะวัน และสรรพสิ่ง ยังยิ่งใหญ่และน่าชมต่อสรรพชีวิตเสมอครับ

ภาพงามมากๆค่ะ เป็นรุ่งอรุณแห่งความหวังดีๆนะคะ...

เขียนเมื่อ 

เมื่อเช้าตื่นมาเห็นจันทร์ค้างฟ้าอยู่จ้ะ...อาทิตย์อยู่คู่จันทร์..เสมอ..นะเจ้าคะ..ยายธีค่ะ

เขียนเมื่อ 

ดีใจจังเลย...ขอบพระคุณมากครับ สำหรับบทความดีๆพร้อมรูปสวยๆซึ่งทำให้ชื่นหัวใจ

ความทรงจำที่มีต่อเด็กหญิงคนนั้นงดงามเหมือนพระอาทิตย์ยามเช้าเลยนะคะ
สดใส.. เบิกบาน.. เปี่ยมด้วยความหวัง.. ^_^

สวัสดีค่ะ อ.พ.แจ่มจำรัส

ส่วนตัวชอบดวงอาทิตย์ยามเช้ามาก เพราะอบอุ่นสดใส แต่อาทิตย์ยามใกล้อัสดงก็งดงามละมุนละไมไม่น้อย

ขอบคุณที่แวะมาทักทายกันค่ะ ;)

เขียนเมื่อ 

...ถ่ายภาพได้สวยมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

ภาพงดงามมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

^^

จะว่าไปแล้ว... เราควรดีใจเมื่อมีโอกาสได้ตื่นลืมตาขึ้นชื่นชม..."ดวงอาทิตย์" อีกวันหนึ่ง เพราะเราไม่อาจแน่ใจได้เลยว่าเราจะมี "วันพรุ่งนี้" วันที่ได้เห็นดวงอาทิตย์ส่องสว่างอีกครั้้งและอีกครั้ง...

ขอบคุณนะครับ

ด้วยความระลึกถึงเสมอ

สวัสดีค่ะคุณ ส.รตนภักดิ์

ขอบพระคุณสำหรับข้อคิดดี ๆ ที่นำมาแบ่งปันค่ะ

คนส่วนใหญ่เมื่อไม่พบทุกข์ ย่อมไม่ซาบซึ้งในสิ่งที่ตนมี สำหรับเด็กเล็กๆ ที่ป่วยด้วยโรคเลือด ซึ่งไม่เคยแน่ใจได้ว่าจะมีชีวิตอีกนานแค่ไหน หรือไม่ อย่างไร ... การได้ตื่นขึ้น ได้เห็นดวงอาทิตย์อีกครั้้ง... ก็มีความสุขแล้วค่ะ :)

ขอบพระคุณพี่ใหญ่ นาง นงนาท สนธิสุวรรณ ค่ะ

สวัสดีค่ะคุณ ยายธี

พระอาทิตย์คู่พระจันทร์ เหมือน... ฉันคู่กับเธอ :)

สวัสดีค่ะคุณ rojfitness

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะพี่ Dr. Ple

ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ :)

ขอบคุณคุณครู noktalay ค่ะ

ขอบคุณคุณ ณัฐพัชร์ ที่แวะมาทักทายค่ะ ^_^

สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี ฯ

ดีใจที่ได้ทักทายกันค่ะ แต่ชื่อยาวเลยพิมพ์แค่นี้นะคะ :)

เขียนเมื่อ 

ชอบภาพอาทิตย์ยามอ่อนแสงทั้งเช้าและเย็นเช่นกันค่ะ เหมือนภาพงามๆที่รอเราอยู่ตลอดนะคะ

สวัสดีค่ะคุณใบไม้ที่รัก ใบไม้ย้อนแสง

ใช่แล้วค่ะ ความทรงจำบางเรื่องเชื่อมโยงกับบางสิ่งและบางคน ... งดงามเสมอค่ะ :)

ขอบคุณภาพสวยๆ ค่ะคุณ ใบบุญ :)

ส่งความสุขในเทศกาลวันแห่งความอบอุ่นของครอบครัว นะครับ คุณหยั่งราก ฝากใบ ครับ

ด้วยความระลึกถึง

มีความสุข ผ่อนคลายในเทศกาลวันหยุดค่ะ :)