ทำ proposal อยู่ การอ่านหนังสือมากๆก็ได้ข้อมูลมากแต่การที่จะเขียนภาษาอังกฤษให้ลื่นไหล เหมือนภาษาไทยแบบที่เราใช้อยู่ก็คงยาก วันนี้มีเรื่องหนุ่มๆสาวๆ แต่อายุมากๆก็อ่านได้นะครับ เพื่อนๆที่สนิทกันมักบอกว่า “ถึงอายุมากแค่ไหนก็ยังมีไฟอยู่”
John: May I hold your hand?
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> Sally: No, thank , it is not heavy.</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p> John: !!! </p><p></p><p><div style="text-align: center">
</div></p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> Jane: Say you love me! Say you love me!</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> Bob: You love me.</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p> Jane:!!! </p><p> <div style="text-align: center">
</div> </p><p></p><p> Donna: If we become engaged will you give me a ring? </p><p> </p><p> Tom: What’s your number? </p><p></p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> Donna:!!!</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"><div style="text-align: center">
</div></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p> อยากมีโอกาสแบบคู่ที่สามครับ ไม่ทราบว่ามีใคร งง กับคู่ที่สามไหม แต่ผู้เขียนยัง งง งงกับตัวเองว่า ทำไมยังอ่านหนังสือได้น้อยจัง คงต้องหายไปกับกองหนังสือต่อแล้วละครับ ขอบคุณมากครับ…</p><p></p><p> 
</p><p></p><p> ขอบคุณ Thai-TESOL Newsletter Vol. 14 No. 2 July. 2001</p>
--------น้อง----------
คราวนี้หัวเราะแบบรู้เรื่องแล้วค่ะ...
อยากขำ อ่านอยู่พักหนึ่งแล้ว ขำไม่ออก…ยังไงเหรอคะ…ก็ปกติขำขันภาษาไทยก็ไม่ค่อยรู้เรื่องอยู่แล้ว นี่โดนขำขันภาษาปะกิตอีก จอดเลยคุณน้องคะ...ช่วยแปลเป็น เวอร์ชั่นไทยทีตะ…จะได้ขำปากกว้างเหมือนเจ้าตัวข้างบนบ้าง plese”””
มาพยายามอีกที ....รู้เรื่องแล้วค่ะ...ยิ้ม..ยิ้ม..
พี่เมตตาคะ
- น้อง-
รู้เรื่องว่า
ที่รักขา…..สัญญาซิคะว่าว่าถ้าคุณกลับมาคุณจะโทร.หาฉั๊น
…สัญญา…..ครับงงงงผมสัญญาว่าจะโทรมา…แต่ว่าเบอร์ของคุณ…เบอร์อะไรนะ….?
ถูกมั๊ยคะครู
ก็ขำ ขำ ทำให้ยิ้มออก
มุขที่ 2 ก็เหมือนมุขคนไทยใช้ๆ กันอยู่นะคะ
^___^
ป.ล. ลืมเอาจิงโจ้ทรงมาฝาก
สวัสดีคะ อย่าเครียดกับหนังสือมากนะคะ อาจารย์ขจิต อิอิ...หาเวลาทำตัวเองให้สนุก ๆ แบบนี้ก็ดีเหมือนกันคะ
ปีหน้าอ.ขจิต จะไปต่างประเทศเหรอคะ แล้วไปนานไหมคะ ว๊า !! แบบนี้นิวก็ไม่ได้เจออ.ขจิต อีกแย้วววว นะซิ.....แง ๆๆๆๆ
แง ๆๆๆๆ อาจารย์ขจิต ใจร้ายที่สุดเลยยยย หืมมม มหาวิทยาลัยของอาจารย์ขจิต ดีจังเลยนะคะ ให้ทุนไปต่างประเทศด้วย..แต่ของน้องนิวซิคะ ตั๋วเครื่องบินยังไม่ให้เลยคะ แง ๆๆๆๆ แต่ไม่เป็นไร ออกเองก็ได้เน๊าะ....อิอิ...แล้วอ.ขจิต อย่าลืมเขียน blog บ่อย ๆ นะคะ
3 มุขนี้ ผ่านโลดค่ะ : ) =approved=
มาให้กำลังใจอ่านหนังสือค่ะ
มัทเพิ่งอ่านเวป lifehack.org แล้วเจอบทความบอกว่า ถ้าทำงานหรืออ่านหนังสือติดต่อกัน 2 ชม. แล้ว พัก 20 นาที แล้วมาอ่านต่อ 2 ชม. แล้วพักอีก 20 นาที ไปเรื่อยๆแบบนี้เท่าที่จะมีเวลา
วิธีนี้จะทำให้ไม่รู้สึกเหนื่อย และจะได้ประสิทธิภาพมากกว่าพยายามบอกตัวเองให้อ่า่นไปเรื่อยๆ แต่กลับวอกแวกค่ะ
เค้าแนะนำให้ตั้งนาฬิกาปลุกไว้เลย แล้วก็ทำอ่านไปเรื่อยๆ ให้ลืมเวลาไปเลย คือไม่ต้องคอยดูนาฬิกา ให้รอมันกริ๊งแล้วก็ค่อยหยุดพัก
ยังไม่ได้ลองทำเองซักที แต่ฟังดูดี เลยมาลองแนะนำค่ะ
ว่าจะลองวิธีนี้ดู ในวันสองวันนี้ค่ะ