พอตกลงขอบเขตพื้นที่ทำกินกับเจ้าหน้าที่ที่รักษากฎหมายของรัฐได้ชัดเจนแล้ว

แนวป่าสนที่ปลูกขึ้นเป็นพื้นที่ของรัฐ  ห้ามตัด  ห้ามขนย้ายต้นไม้ออกไป

 

สวนที่ห่างตัวหมู่บ้านแม่จันใต้ไปราว ๓ – ๔ กิโลเมตร  ตามถนนดินที่รถกระบะและรถเครื่องเข้าถึง  ขึ้น ๆ ลง ๆ

จึงไม่ใช่นิยาม “การทำไร่เลื่อนลอย” แบบคนพื้นราบเข้าใจ 

แต่พื้นที่ต้นไม้ที่ถูกถาง  หมายถึง การเตรียมดิน ๕ ปี  รอปลูกพืชที่ให้ผลผลิตขายเป็นรายได้

 

ความสูงเกิน ๑,๔๐๐ เมตร จากระดับน้ำทะเลเช่นนี้  ต.ท่าก๊อ  อ.แม่สรวย  จ.เชียงราย  จึงอากาศเย็นจัดในหน้าหนาว 

เพื่อนน้องลีชวนนั่งรถเครื่องไปดูน้ำแข็งเป็นแผ่นคลุมหญ้าและต้นไม้

แต่เช้าวันที่สาม  ที่เราจะกลับแล้ว  เวลาไม่พอ

 

หกโมงเช้าตอนตื่นนอน  ๖  องศาเซลเซียส   กลางดึก  ไม่ต้องพูดถึง

หมวก  ผ้าพันคอ  เสื้อไหมพรม  กางเกง ๒ ชั้น  ถุงเท้า  และผ้าห่ม ๕ ชั้น  อบอุ่น  หลับสบาย

แต่ละเช้าเราจะตื่นมาล้อมรอบกองไฟ  ต้มน้ำร้อน ๆ  ดื่มชาคลายหนาว

^_,^

 

ลงจากกระบะรถปุ๊บ  พอน้องลีอนุญาตปั๊บ  คุณอึ่งเดินลิ่ว ๆ

ครอบครัวน้องลีปลูกกาแฟเป็นหลักก็จริง  แต่ไม่ใช่สวนกาแฟเชิงเดี่ยวล้วน ๆ

เก็บผลไม้ชนิดแรกให้ได้ชิมความสด  กรอบ  หอมกลิ่นฝรั่ง .... ลูกเล็ก ๆ สุกมากจะเขียวจาง  อร่อยมาก

 

 

ตามรอยทางเดินเรียงหนึ่งเข้าสวนของครอบครัวน้องลี 

กรี๊ดกร๊าดดอกไม้สีขาวตามกิ่งสีน้ำตาล  แทรกสลับต้นกาแฟเป็นแถว

ดอกเชอรี่  ใช่แล้ว .... เชอรี่ที่ใช้ประดับบนหน้าเค้กนั่นแหละ

คุณอึ่งติดใจมาก  เก็บเชอรี่ “หลง” เต็มกอบมาให้พวกเราชิม  ฝาดบ้าง  สุกเต็มที่ก็หวาน

^_,^

 

ชมพูจาง ๆ คือ  ดอกท้อ  ช่วงนี้ยังไม่มีลูก  ชมความงามของดอกเต็มอิ่มไปก่อน

 

ไม่คิดว่าจะพบต้นบ๊วยขนาดใหญ่โตอย่างนี้

ต้นนี้  ๒๑  ปี  ลุงน้องลีปลูกตั้งแต่ลียังเด็ก

 

มะระสีเขียวอ่อนลูกโต  น้องฝากให้เราถือกลับบ้านวันสุดท้าย

 

 

 

ผักปลูกเองจากสวนแม่น้องลี  เราได้กินผักกาดดอกสีเหลืองทุกมื้อ

ผัดใส่หมู  กินเป็นผักสด  ดองแล้วผัดใส่หมู....ผักกาดจอ

กะหล่ำไม่กลมเหมือนที่เห็นบนภูทับเบิก  เพชรบูรณ์  แต่รูปทรงรี

มีผักสดหวาน  กรอบ  ปลอดสารพิษ  จากสวนแม่น้องลี  กินทุกมื้อ 

โอ๊ย !!!!  สวรรค์บนดอย

 

 

บางมื้อมีแกงจืด  ใส่ก้านผักหวานน้ำต้มผัก  ไข่เจียวรากหอมชู  อร่อยมาก 

มันบดผสมผักปรุงรสออกเค็มเผ็ด .... พี่ฝนโปรดสุด

ทุกมื้อมีผัดผัก  น้ำพริก  เปลี่ยนชนิดส่วนประกอบ เช่น น้ำพริกถั่ว  น้ำพริกใส่หอมชูใบเขียว  น้ำพริกรากหอมชู

รากหอมชูดองออกเปรี้ยวและเผ็ด  กินกับข้าวหุงแบบใช้ไอน้ำ  เมล็ดข้าวสั้น  อวบ  เหนียวนุ่มติดกันดี

พุ้ยด้วยตะเกียบง่ายมาก  เต็มคำ  เต็มอิ่ม

สองถ้วยทุกมื้อ  อิ อิ

 

 

ขนาดไม่ได้มาช่วงผลไม้สุก  ซึ่งจะสุกไล่ ๆ กันไปแต่ละช่วง  คุณอึ่งยังพาเราเก็บกินได้ตั้งหลายชนิด

ปิดท้ายด้วยบัวหิมะสด ๆ หวานกรอบ  ประจำมื้อ   คุณอึ่งหรือคุณครู Kumon  ผลัดกันปอกให้พวกเรากิน

 ^_,^

 

 

 

ชมความงามดอกนางพญาเสือโคร่ง (ซากุระเมืองไทย) ระหว่างทางไปพลาง ๆ นะคะ

ขากลับจากสวนกาแฟ  ปีน  ลง  เดินขึ้น  ตามทางเดินเท้า  เดินเล่นคุยกันราวสี่กิโลเมตร

ถึงบ้านรีบวิ่งไปอาบน้ำ  เครื่องทำน้ำอุ่นแบบใช้แกส  

เครื่องใช้ไฟฟ้าอื่นมาจากแบตเตอรี่สำรอง  ที่สะสมไฟฟ้าจากแผง Solar cell

 

นอนค้าง  ๒  คืน  อาบน้ำเต็มที่ครั้งเดียว  ก็เราเป็นคนสะอาดนี่นา  ไม่ต้องอาบบ่อย ๆ ก็ได้  ๕ ๕ ๕ ๕

 

อ้าว !!!!  จนป่านนี้ยังไม่ได้ชิมกาแฟสด  บดใหม่ ๆ  ค่อย ๆ Drip & drop  ส่งกลิ่นหอมโชยมาก่อน

อีกสักตอนนะคะ

สวัสดีค่ะ