สายชล เจริญศรี

นักศึกษาระดับปริญญาตรี วิชาเอกเทคโนโลยีการศึกษา
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
Usernamee53181048
สมาชิกเลขที่196540
เป็นสมาชิกเมื่อ
เข้าระบบเมื่อ
ติดตาม{{ kv.owner.followee_count }}
ผู้ติดตาม{{ kv.owner.follower_count }}
สมุด{{ kv.user_statistic.blogs }}
บันทึก{{ kv.user_statistic.posts }}
อนุทิน{{ kv.user_statistic.journal_entries }}
ไฟล์{{ kv.user_statistic.files }}
ความเห็น{{ kv.user_statistic.comments }}
ดอกไม้{{ kv.user_statistic.given_votes }}
คำถาม คำตอบ
แพลนเน็ต
ประวัติย่อ

สวัสดีทุกท่านที่เข้ามาชมในหน้าเพจนี้ ดิฉัน ชื่อ นางสาวสายชล เจริญศรี ชื่อเล่นว่า ส้ม หรือจะเรียกง่าย ๆ ว่า ส้ม ก็ได้นะ ดิฉันเป็นนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่ จ้าว ^^ สาขา เทคโนโลยีการศึกษา (ว่าที่คุณครูในอนาคตอันใกล้หรือไกลนะเอาเป็นว่าเป็นเรื่องของอนาคตก็แล้วกัน) ดิฉันเป็นคนเชียงใหม่ จ้าว มาแต่กำเนิด เกิดที่เชียงใหม่เรียกได้ว่าตอนออกจากท้องแม่นี้ท่องคำขวัญเขียงใหม่ก่อนที่ที่จะร้อง อูแว้ อูแว้ ซะอีก (เหนือจริงไรจริงนะเนี่ย)

 

ดิฉันเติบโตมาจากครอบครัวที่เคร่งครัดเรื่องการเคารพผู้ใหญ่ ต้องมีมารยาทกับคนที่อายุมากกว่า หรือเรียกว่าต้องไหว้ตั้งแต่ภารโรงยันผู้อำนวยการเลยก็ว่าได้ จนถึงขั้นได้รับรางวัล”มารยาทดีเด่น”
ตอนสมัยอยู่ม.ต้น (เจ๊งปะล่ะ) เรียกว่า เรียบร้อยเป็นผ้ายับไว้ เฮ้ย ผ้าพับไว้ มาตั้งแต่เด็กเลยก็ว่าได้ ดิฉันยังจำได้ว่าตั้งแต่ดิฉันยังเป็นเด็กดิฉันยังไม่เคยเรียนในสถานศึกษาที่ชอบ สายที่อยากเรียน ก็โดนครอบครัวบังคับให้ต้องเรียนที่นี้ ไปเรียนที่นั้นไม่ได้ เรียนอย่างนี้ไม่ดี อย่านั้นไม่ได้ ก็คงเพราะเป็นลูกคนเดียวละมั้งพ่อกับแม่เลยตั้งคามหวังไว้มาก
แต่ไม่ใช้ว่าดิฉันจะไม่ชอบคณะที่ตนเองเรียนอยู่ตอนนี้นั้นก็คือ การเรียนที่ไปเป็นครู ในตอนแรก ๆ ก็คิดอยู่ว่าเราจะชอบไหม แต่พอได้เรียนรู้สิ่งที่คิดว่าตนเองไม่แน่ใจว่าจะชอบก็กลับทำให้รู้สึกว่าจะชอบการเป็นครูมากขึ้น ยิ่งได้ไปสัมผัสประสบการณ์จริง คือ การได้ออกไปสังเกตการณ์สอน และทดลองสอน กับสถานที่จริง ต้นแบบของการเป็นครูที่จะต้องถ่ายทอดความรู้ให้แก่นักเรียน นักเรียนจริง ๆ

และได้รับคำบางคำที่สำคัญกับกับอาชีพในอนาคตเราคือ คำว่า “ครู” แค่คำเดียวแต่มีหลายหลากความรู้สึกที่อยู่ในคำ ๆ นั้น

 

จึงทำให้ดิฉันคิดว่าการที่จะเป็นครูในอนาคตของดิฉันนั้น ไม่ยากอย่างที่คิด แต่ทางกลับกันกับทำให้ดิฉันคิดว่า ดิฉันสามารถพัฒนาเป็นครูที่ดี และทำให้เด็ก ๆ นักเรียกเรียกดิฉันว่าครูได้อย่างเต็มปากและเต็มใจ จากการทำตัวเป็นครูที่ดีและเป็นตัวอย่างที่ดีได้อย่างไม่ยากเลย (มั่นใจจริง ๆ นะค่ะ) ^^