วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมมีนัดกับสาวไทยคนหนึ่ง ที่ผมรู้จักเพียงว่าเธอชื่อว่า สิริพรรณ แสงอรุณ  เธอเป็นเพื่อนของเพื่อนผมอีกคนที่อยู่ที่เชียงใหม่ แต่เธอทำงานและมีครอบครัวอยู่ในกรุงเทพฯ เธอได้รับทุน ronpaku มาที่โตเกียวเหมือนผม และปีนี้เป็นปีที่ 2 เหมือนกันด้วย เรานัดเจอกันที่ Ikebukuro เพื่อไปเที่ยว Aquarium เล็กๆ ที่อยู่ในห้าง ก็คงคล้ายๆ กับ ห้างพาต้าบ้านเรา โดยเธอจะมาพร้อมกับเพื่อนชาวญี่ปุ่นด้วยอีกหนึ่งคน
     ความที่เราไม่รู้จักหน้าค่าตากันมาก่อน ผมติดต่อเธอทาง email และโทรศัพท์ นัดเจอกันที่สถานีรถไฟใต้ดิน Ikebukuro ตรงบริเวณเครื่องเก็บตั๋วอัตโนมัติตรงทางออกของรถไฟใต้ดินสาย Marunouchi Line แต่เพี่อนของเธอ ที่เป็นสาวญี่ปุ่น mail มาคุยกับผมว่า ควรเปลี่ยนที่นัดไปเป็นบริเวณ East exit ของสถานีดีกว่า พร้อมทั้งส่งแผนที่มาให้ผม แต่ตอนที่ผมได้รับ mail นั้น ผมอยู่บ้านแล้ว จึงพิมพ์แผนที่ออกมาไม่ได้ และเมื่อเห็นแผนที่สถานีแล้ว ผมถึงได้รู้ว่า มันใหญ่โตและซับซ้อนกว่าที่ผมคิดจริงๆ ประกอบกับคนพุกพล่าน การหาคนที่เราไม่รู้จัก ไม่เคยเห็นหน้าค่าตากันมาก่อน น่าจะเป็นปัญหาพอสมควร ผมทำได้ก็เพียงการจดแผนที่คร่าวๆออกมาเท่านั้น
     ก่อนเวลานัด ผมเดินทางไปให้ถึงสถานี Ikebukuro เพื่อที่จะได้สำรวจดูว่า สถานที่นัดหมายอยู่ตรงไหน แต่ป้ายบอกทางในสถานีกับแฝนที่เป็นคนละระบบกัน ดังนั้นผมจึงคาดเดาว่า เราน่าจะพบกันตรงทางออกที่ 34 หรือ 35 ที่อยู่ทางตะวันออก เมื่อถึงเวลานัด ผมโทรศัพท์ไปหาเธอ และบอกว่าผมรออยู่ที่หน้าธนาคาร Mizuho  เธอก็บอกว่าเธอก็อยู่ที่หน้าธนาคารแห่งเดียวกัน เราเดินไปเดินมากันหลายรอบก็ยังหากันไม่เจอ จนผมเริ่มคิดในใจว่า สงสัยว่าธนาคารจะมีหลายสาขา ผมติดต่อเธออีกหลายครั้ง แต่ความที่โทรศัพท์หยอดเหรียญตัดเร็วมาก ก็เลยเหมือนกับติดต่อได้เป็นระยะๆ  สุดท้ายก็เลยทราบว่าเธอรออยู่ที่เดียวกัน ที่คนละฝั่งถนน เราเจอกัน แล้วทักทายกัน พร้อมกันหัวเราะกันเสียงดัง ในความเปิ่นของเรา
     จากนั้นไปทานข้าวเที่ยงกันที่ร้านอาหารจีน เสียดายที่ผมไม่ได้บันทึกภาพอาหารมาด้วย จากนั้นก็ไปเที่ยวสวนสัตว์และ aquarium เล็กๆ ที่อยู่ในห้าง แล้วก็ไปชมทิวทัศน์จากมุมสูง ชั้นที่ 60 ของตึก Sunshine city วันนี้มีหมอกค่อนข้างมาก และฟ้าไม่เปิด การมองจึงไปได้ไม่ไกลนัก แล้วค่อยนำภาพมาให้ชมครับ
     เธอมาอยู่ที่เมือง Tachikawa ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงโตเกียวไปไกลพอสมควร จริงๆแล้วเมืองนี้ ก็ยังขึ้นกับกรุงโตเกียวอยู่ เธอต้องขึ้นรถไฟมาต่อรถไฟใต้ดินที่สถานี Shijuku แล้วขึ้นรถไฟใต้ดินมาที่ Ikebukuro ความที่จากเมืองไทยมานานเกือบเดือน และต้องทานแต่อาหารญี่ปุ่น ผมจึงแนะนำว่า แถว Ueno ในย่าน Ameyayokocho มีตลาดเอเซียอยุ่ ซึ่งเธอสามารถจะซื้อหาวัตถุดิบในการประกอบอาหารไทยได้เกือบทุกอย่าง หลังจากการเที่ยวชมทิวทัศน์ แล้วก็เลยพาเธอมารู้จักสถานที่ ที่จะหาข้าวของของไทย ไม่ว่าจะเป็น ข้าวสาร อาหารซอง อาหารกระป๋อง น้ำจิ้มไก่ หรือแม้แต่ โหระพา ตะไคร้ หัวหอม ขิง ข่า ขมิ้น สารพัดครับ เธอเองก็อดประหลาดใจไม่ได้ ที่มีของเพียบพร้อมขนาดนี้
     จากนั้น เราไปทานอาหารไทย ที่ร้าน Coca Restaurant ในสถานีรถไฟใต้ดิน Ueno โดยตั้งใจที่จะเลี้ยงเพื่อนสาวชาวญี่ปุ่น ที่ช่วยเป็นไกด์พาเราเที่ยวในวันนี้ ก็เลยสั่งส้มตำ ต้มยำกุ้ง ลาบหมู แล้วก็ปูผัดผงกระหรี่ มาทานกัน ครับ ชื่นใจครับ ได้กินอาหารไทยรสชาดจัดบ้าง เธอเองก็ดูทานข้าวได้มาก อาจจะเพราะรสชาดถูกปากกว่าอาหารญี่ปุ่น แต่เพื่อนเธอทานเผ็ดได้ไม่มากนัก ปากก็บอกว่าเผ็ด แต่รสชาดดี ก็ทานไปได้มากโขเหมือนกันครับ
     ก่อนจะแยกย้ายกลับกันไปตอนสองทุ่ม