'คนแคระ'...ที่ช่วยแคะความคิด

P. Rinchakorn
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

       นวนิยาย “คนแคระ”  ของ  “วิภาส ศรีทอง” ซึ่งได้รับรางวัล “วรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๕๕” ถือได้ว่าเป็นหนังสือที่น่าอ่านอีกเล่มซึ่งเต็มไปด้วยพลังทางความคิดสร้างสรรค์ที่นำเสนอผ่านทางตัวละครที่สะท้อนออกมาให้น่าติดตามค้นหา...

 

        สิ่งที่น่ากลัวที่สุด สำหรับมิติในการดำเนินชีวิตของมนุษย์นั้น...ในแต่ละท่านก็จะมีมุมมองที่หลากหลายขึ้นอยู่กับปัจจัยที่มากระทบในแต่ละภาวะการณ์...แต่สิ่งสำคัญท้ายสุดที่มนุษย์ไม่สามารถก้าวข้ามพ้นผ่านความกลัวไปได้ไม่ว่าจะกี่ยุคกี่สมัย นัยคือ “ความกลัวที่เกิดจากความคิดที่ฝังรากลึกในจิตใจ”…เพราะ

 

'ความคิด...ที่เกิดขึ้นบ่อย ๆ จะค่อย ๆ กลายเป็นการกระทำ...

การกระทำ...ที่เกิดขึ้นบ่อย ๆ จะค่อย ๆ กลายเป็นนิสัย...

นิสัย...ที่เกิดขึ้นบ่อย ๆ จะค่อย ๆ กลายเป็นอุปนิสัย...

อุปนิสัย...ที่เกิดขึ้นบ่อย ๆ จะค่อย ๆ กลายมามีอิทธิพลกำหนดวิถีชีวิตทั้งหมดของเราให้ดำเนินไป...'

 

 

          “คนแคระ” แบ่งออกเป็นสี่ภาค ประกอบด้วย...กรง...มนุษย์หัตถ์…เศษกระจก...และทะเลทราย… ซึ่งในแต่ละภาคนั้น ดูประหนึ่งเสมือนจะเป็นคนละเรื่องเดียวกัน...แต่ผู้เขียนก็สามารถผูกโยงเชื่อมต่อด้วยตัวละครที่ถักทอสายใยให้เกิดภาพจิ๊กซอร์ที่มีกระบวนการสืบเนื่องตลอดทั้งสายไม่ขาดตอน...

 

         มนุษย์เป็นสัตว์สังคม การดำรงอยู่หรือการดำเนินไปในกระแสสายธารแห่งชีวิตที่ผูกติดด้วยความสัมพันธ์ระหว่างกันอันหลากหลายไม่ว่าจะเป็นในสถานะครอบครัว...ญาติ...เพื่อน...ผู้บังคับบัญชา...ผู้ใต้บังคับบัญชา...เป็นอาทิ โดยสิ่งเหล่านี้ถือว่ามีบทบาทกำกับหน้าที่ของแต่ละบุคคลให้ดำเนินไป...ซึ่งในความเป็นจริงอีกเช่นกันการปฏิสัมพันธ์ในสถานะต่าง ๆ ย่อมมีความขัดแย้งแห่งตัวตนเกิดขึ้นได้เสมอ...

 

     “บางครั้ง...ความปรารถานาดีของเรา...ใครเขาคนนั้นอาจไม่ต้องการมันก็ได้...เพราะในทุกชีวิตต่างมีวิถี...”

 

 เครดิตภาพ : http://www.siamintelligence.com/seawrite-2012/

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน จัตุเศรษฐธรรม...นำมาเล่า...



ความเห็น (10)

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณที่นำมาเผยแพร่นะคะ

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้ว รู้สึกลึกลับจริงหนอมนุษย์เรา...

เขียนเมื่อ 

ตั้งแต่ได้มาไว้ในครอบครองแล้ว  ยังนอนแอ้งแม้ง .. อยู่ในลิ้นชักไม่ขยุกขยิกไปไหนเลยค่ะ 

กำลังหาวันขี้เกียจ .. นอนไขว้ห้าง .. กางหนังสืออ่านอยู่ค่ะ  บันทึกนี้กระตุ้น .. ให้อยากวางงานบางงาน .. แล้วไปเปิดลิ้นชักจังค่ะ

(@^__________^@)

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ ใช่แล้วมนุษย์ เป็นสัตว์สังคม ผูกพันธ์ กันและกัน

เขียนเมื่อ 

น่าสนใจนะคะ ....อยากอ่านทั้งนั้นเลยค่ะ ...แต่ติดกับดักเรือ่งเวลาค่ะ

เขียนเมื่อ 

มีสุภาษิต..จีน..กล่าวไว้..ว่า.."อย่า..อยู่..กับ..ความเคย ชิน"...เจ้าค่ะ...

เขียนเมื่อ 

...จินตนาการจากการอ่าน...บางครั้งต้องทำความเข้าใจ และแยกให้ออกด้วยนะคะ...

เขียนเมื่อ 

ยังไม่มีโอกาสได้อ่านเล่มนี้เลยครับ

คิดว่าจะไปหาอ่าน

ขอบคุณอาจารย์มากๆครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ : สำหรับทุกความเห็นและกำลังใจที่มอบผ่านดอกไม้...:)