GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ทำเสร็จ...แต่อาจไม่สำเร็จ!

ต่อยอดจากความเห็นของ อ.หมอ JJ ค่ะ...
สุดสัปดาห์ อารมณ์ดี อยู่ที่บ้าน
ต้องทำงาน ถูกวาดเช็ด เด็ดเหลือหลาย
อีกซักผ้า โอ๊ย!หุงข้าว อ้าว..จานเรียงราย
จนถึงบ่าย ค่อยคลายร้อน ได้ผ่อนปรน...
เดินเรียงเรียง เอียงตัวนอน หนุนหมอนน้อย
สายตาปรอย ชำเลืองเห็น เต้นไหวๆ
เศษกระดาษ เศษกล่องนม ผสมกันไป
นี่ทำไหร? กันอีกแล้ว ลูกแก้วตา...
Milk1  Milk2
เจ้าหอยหลอด ตัวดี ทำทีอวด
(จะ)ส่งประกวด ถ้าสำเร็จ เด็ดนักหนา
มีรางวัล เป็นเงินหมื่น ชื่นอุรา
สร้างคุณค่างานปะติดจากผลิตภัณฑ์
คุณครูให้ ใช้กล่องนม ผสมผสาน
สร้างเป็นงาน ตามแนวคิด เศรษฐกิจนั่น
ความพอเพียง ตามเยี่ยงอย่าง ทางราชันย์
มีรางวัล เป็นเป้าหมาย ท้าทายลอง
เก็บสะสม กล่องนมไว้ ไม่น้อยนี่
แยกเป็นสี ตัดเก็บไว้ ไม่ให้หมอง
บรรจงหยอด กาวติด ประดิษฐ์ตรอง
เอียงคอมอง ดูไกลใกล้ พอได้งาม
แม่เมียงมอง ตรองตรึก นึกฉงน
ดูชอบกล เร่งรีบทำ จึงพร่ำถาม
กำหนดส่ง ตรงเมื่อไหร่ ใคร่รู้ความ
ลูกคนงาม ตอบ"พรุ่งนี้" ตีหน้าตาย
แม่ตกใจ! อะไรนี่ พรุ่งนี้หรือ
แล้วทำพรื่อ จะเสร็จทัน ที่มั่นหมาย
ก่อนหน้านี้ ไม่รีบทำ ตามสบาย
มาเร่งมือ ก็เมื่อสาย ปลายเวลา
ลูกประพฤติ ตนเช่นนี้ ไม่ดีแน่
รู้ไหมแม่ ปลื้มไม่ออก บอกให้หนา
ควรรู้คิด ผิดชอบ งานมอบมา
แบ่งเวลา ให้เหมาะเหม็ง เล็งพอดี
ไม่ใช่เพียง ลนลาน ให้งานเสร็จ
แถมหมกเม็ด เร่งรีบให้ ไฟลนจี๋
จำไว้หนา จะทำงาน ให้การดี
ต้องรู้ที รู้วางแผน ให้แม่นยำ
บ่นได้ที่(แล้ว) แม่คนนี้ ก็ลงนั่งด้วย
มาแม่ช่วย ติดให้บ้าง อย่างหลำหลำ
งานคงเสร็จ ทันส่งแน่ แม่ช่วยทำ
ติดสีดำ แดงเหลืองฟ้า ท่าลุกลน...

หากทำการ สานเพียง"เสร็จ" ไม่เหน็ดเหนื่อย
ทำไปเรื่อย จนสิ้นสุด ก็หลุดพ้น
แต่หากหวัง ตั้งหมายไว้ ในใจตน
"สำเร็จ"ล้น คือคว้าไขว่ ได้ดังปอง

ในที่สุดงานนี้ก็ "เสร็จ" ทันเวลาค่ะ  และมีบทสนทนาระหว่างแม่ลูก...ตามมาติดๆ.แบบนี้ค่ะ...
  • "ลูกรู้หรือยังว่ าทำให้เสร็จ กับ ทำให้สำเร็จ ต่างกันอย่างไร?..."
  • "รู้แล้วววว.....เสร็จ ก็แค่ทำจนจบ  ส่วน สำเร็จ ก็คือทำให้จบ แล้วก็ดีที่สุดด้วย ทำได้ตามที่คิดไว้"
  • "แล้วลูกคิดว่า ผลงานนี้เป็นอย่างไร?"
  • "ก็...แค่...เสร็จ เท่านั้นเอง"
หมายเหตุ  ต้องขอบพระคุณการเติมเต็มจากความเห็นของ อ.หมอ JJ ในบันทึก ความสำเร็จ...มักไม่ได้มาโดยง่าย ค่ะ  พี่เม่ยได้นำมาต่อยอดความคิดแล้วค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 55097
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 9
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (9)

โอ้โห!!

ทึ่ง (ลูก) มาก ๆ

สำหรับแม่ก็แน่อยู่แล้ว

แต่....ศิลปินบางทีมันก็มาไม่เป็นเวลานะคุณแม่.....

แวะมาผ่อมากอย(แวะมาดู)

ส่งใจช่วยคุณลูกและคุณแม่ค่ะ

คุณ sompornp ค่ะ
  • เห็นด้วยค่ะ เรื่องอารมณ์ศิลปินเนี่ย ช่างมาแบบไม่เป็นเวลาจริงๆด้วยค่ะ
  • ยินดีเจ๊า ที่แวะมาผ่อ วันหลังแวะมาแหมเน้อ! (อู้บ่จ้างแล้วค่ะ)

แหม ชอบทั้งศัพท์เหนือๆของคุณ sompornp และศัพท์ใต้ๆของพี่เม่ยเลยค่ะ

ชื่นชมศิลปินสาวน้อยด้วยค่ะ จินตนาการและความพยายามสาหัสจัง น่าจะเอารูปตอนกำลังปะๆมาให้ดูบ้างนะคะ มันดูละเอี๊ยด ละเอียด ตัดเล็กขนาดไหนเนี่ยแล้วก็ตัดเท่าๆกันไหมคะ ไปสรรหาสีมาจนครบได้ยังไง โอ๊ย...มีคำถามมากมาย เห็นแล้วทึ่งค่ะ

ก็สวยดีน๊าค๊า ... แบบว่า เศรษฐกิจพอเพียงหรือเปล่า แล้วข้างล่างๆ น่ะ มันเป็นเครื่องบินหรือเปล่าคะ ... ทำไมมันบินต่ำจัง
คุณโอ๋...
  • โห! ถ้าได้เห็นสภาพตอนกำลัง "ปะ" เนี่ย... ดูไม่จืดเลยค่ะ ทั้งท่านั่ง ท่านอน ท่ายืน โก้งโค้ง ฯลฯ
  • ส่วนเรื่อง "ตัด" น่ะ ใช้ตุ๊ดตู่ (ที่เจาะรูกระดาษ) ตัดค่ะ บางส่วนก็ตัดเป็นสี่เหลี่ยมเล็กๆไม่เท่ากันหรอกค่ะ
  • พี่เม่ยไม่ค่อยอยากแนะนำให้เด็กๆทำเลยค่ะ   เพราะต้องใช้ "กาวยู้ฮู" ด้วยเหตุผลว่าแห้งเร็ว ติดแน่น แต่กลิ่นของกาว  เหม็น เหลือเกิน
คุณหมอนนท์คะ
  • พี่เม่ยถามศิลปิน(น้องจิ้น)ให้แล้วค่ะ เรื่องเครื่องบิน  น้องบอกว่า "มันอยู่ไกล ไกล ไงแม่ เลยมองเห็นต่ำ..."
  • คงต้องจินตนาการนานหน่อยนะคะ!

แถบบอกชื่อBlog ข้างบนสวย น่ารัก มากครับ

.......

เช้านี้ในวงน้ำชา กาแฟ ที่เมืองปายกับพี่นิดหน่อย และทีมพยาธิ มอ. เราคุยกัยเรื่อง "พี่เม่ย" ด้วยครับ 

คุณ จตุพร คะ...
  • ว่าแล้วเชียว สะอึก อุ๊ก อิ๊ก...ตลอดเวลาเลย
  • ฝากบอก คุณนิดหน่อยด้วยนะคะ พูดถึงพี่เม่ยกี่คำ ก็นับไว้ด้วยเน้อ  กลับมาคิดตังนั่น...!
  • อึ้ง ทึ่ง เสียว เอ้ย ไม่ใช่
  • อึ้ง ทึ่ง นับถือ แม่ลูกคู่นี้ จริง ๆ เลยค่ะ เพราะดูจากสภาพก่อนทำ และหลังทำ แล้ว แตกต่างกันเหลือเกิน  รายละเอียดยังครบถ้วนเหมือนเดิมนะคะ ศิลปินน้อย
  • ว่าแต่ คุณนิดหน่อย หนีไปแอ่ว แถวไหนเหรอค่ะ