.."ร่างกาย" คลายมือ ทั้งสองที่กอดตัวเองลง.... นำไป ทาบไว้ที่ "หัวใจ"....... แล้ว ก้มหน้า ค่อย ๆ หลับตาลง....... พร้อมกระซิบกลับไปว่า ...."จงสงบ....เข้มแข็ง....อดทน"......เพื่อ "กาย+ใจ ของเรา....จะ "ก้าวเดินไป" ...พร้อม ๆ กัน......

......ณ ห่วงเวลา นี้ "ร่างกาย" เกิดความแปรปรวน ....
อาการเหมือนจะป่วย ...ปวดศรีษะ ....แน่นท้อง ...มือเย็น...ตัวอุ่น....
...กระเพาะอาหาร ...ประท้วง ตั้งม๊อบ....ไม่หิวโหย ตามเวลา...ตลอดทั้งวัน.....
...ปากแห้ง...ขอบตาแดงชื้น.....เพ่งมองสายฝน กระหน่ำ....อยู่ภายนอก......

.... ไม่มีสมาธิ ทำงานใดใด ได้.....นั่งนิ่งๆ ..นาน หลายชั่วโมง...
สลับกับ เข้าไปนั่งนิ่ง ๆ อยู่ ข้างประตู ในห้องน้ำส่วนตัวที่ห้องทำงาน
....กอดตัวเอง ..อยู่ในห้องน้ำ เพียงลำพัง.....
..แหงนหน้ามองฝ้า เพดาน ห้องน้ำ.....มีน้ำใส ๆ ไหล ออกทางหางตา......ลงมาเป็นระยะ ๆ ....

.....อาการแบบนี้ ใช่มั้ย...!!! ที่ มักจะได้รับคำปลอบประโลมว่า ...."จงเข้มแข็ง"
...."ร่างกาย" เฝ้า กระซิบ กับ "หัวใจ" ว่า .... "จงอดทน เข้มแข็ง...นะ ใจเอย"......
....เสียงจาก "หัวใจ" ... สะอื้นเครือ ... ตอบกลับมาว่า...."ข้าเจ็บ...เหลือเกิน......"
..."ร่างกาย" กระซิบ ตอบกลับ "หัวใจ" ไปว่า " ข้าจะประคองกาย"...เพื่อเจ้านะ
..."หัวใจ"...บีบตัว เร็ว ...และ แรง เป็นลำดับ...

..."ร่างกาย" คลายมือ ทั้งสองที่กอดตัวเองลง....
นำไป ทาบไว้ที่ "หัวใจ"....... แล้ว ก้มหน้า ค่อย ๆ หลับตาลง.......
พร้อมกระซิบกลับไปว่า ...."จงสงบ....เข้มแข็ง....อดทน"......เพื่อ "กาย+ใจ ของเรา....จะ
"ก้าวเดินไป" ...พร้อม ๆ กัน......


สวัสดีด้วยรอยยิ้ม จาก กาย และใจ
จอย ทองกล่อมสี
๒ ตุลาคม ๒๕๕๖ เวลา ๑๗.๒๐ น.