เพียงก้าวแรกที่ความรู้สึกถึงอินเดียเมื่อล้อเครื่องบินแต่พื้นแล้ววิ่งไปอีกในเส้นทางก่อนลดความเร็วลงจนถึงจอดนิ่ง ๆ นั้น  โอ้  อินเดียที่ผมจบการศึกษาแล้วลาจากเพื่อกลับภูมิลำเนาเดิมของตนเมื่อเดือนมกราคมปี 2538 จนถึงบัดนี้เดือนกันยายนปี 2556  จึงได้หวนมาเยือนถิ่นที่ให้การศึกษาให้ปรัชญาศาสนาที่เป็นอยู่อย่างเรียบง่ายแต่คิดให้สุกงอมลุ่มลึกนั้น  บัดนี้เราได้หวนกลับมาคารวะธรรมกตัญญูตาต่อบูรพาจารย์ต่อศาสนาที่ตนเองเคารพนับถือ  ได้มาสัมผัสกับกลิ่นไอของอาหารเครื่องเทศที่มากไปด้วยพืชนานาพันธุ์

รูปภาพเห็นพระหัตถ์ศาสดามีปริศนาธรรมแห่งทางสายกลาง  อาคารในสนามบินอินทิรา  คานธี  กรุงนิวเดลี  อินเดีย

และกลิ่นแขกที่เคยเรียกติดปากก็มาปะทะกับจมูกเข้าให้แล้วเมื่อเราออกมาจากอาคารของสนามบินมาพบผู้คนยังกะงานบุญในวัดอย่างนั้น

ด้วยเป้าหมายที่ชัดเจนของเราคือการเดินทางไปยังรัฐราจัสถาน ( Rajasthan ) ไปนำเสนองานวิจัยนานาชาติมีกลุ่มคนไทยไปด้วยกันมาด้วยกันรวม 9 คน เราได้พบคนอินเดียที่มาคอยต้อนรับและบริการเพื่อความสะดวกในการเดินทางจากกรุงนิวเดลีไปยังมหาวิทยาลัยศรีธาร  เมืองพิลานี  รัฐราจัสถาน โดยใช้เวลาเดินทางวันนั้นราว 5 ชั่วโมง ( คนขับหลงทางบางช่วง )จึงถึงเป้าหมาย

 เราใช้รถตู้หนึ่งคันในการเดินทาง  พอถึงครึ่งทางเราแวะรับประทานอาหารอินเดีย  เจอรัสซี่หรือนมเปรี้ยวเข้าไปคนละแก้วสองแก้วเริ่มมีแววข้าศึกบุกประชิดเมืองเข้าให้แล้ว  ต้องมองหาห้องสุขาอยู่หนใด 

อาหารยังคงเป็นเครื่องแกงเครื่องเทศเยอะ ๆ ไม่นานเราก็มีกลิ่นแขกเหมือนคนอินเดีย  แล้วเราก็เดินทางถึงเป้าหมายคือ ม. ศรีธาร  ( Shridhar  University ,  Pilani -  333031 , Rajasthan ,  India  ) .