ฝนรินหัวหินมืด
ฟ้าเย็นชืดเหมือนใกล้ค่ำ
วันนี้เป็นสีดำ
มองฝนพรำอยู่พราวพรู
หัวหินเหมือนร่ำไห้
มองทางไหนใจอดสู
เคว้งคว้างกลางฤดู
น้ำขังอยู่ทุกย่านเยือน
ยามนั่งฟังเสียงฝน
ยังคงหล่นดั่งล้นเขื่อน
ท้องฟ้ายิ่งพร่าเลือน
มองเสมือนม่านราตรี
หลบหายไปหมดแล้ว
คนตามแนวบาทวิถี
มุมบ้านอาคารมี
ยึดเป็นที่กำบังตน
เก็บร้านการค้าขาย
ทุกร้านรายใกล้ถนน
ผ้าใบใช้กั้นชล
แล้วเบียดตนใต้ผ้าใบ
ร้านค้ากาแฟร้อน
คนสัญจรกันขวักไขว่
แก้วอุ่นกรุ่นกลิ่นไอ
หอมละไมในเงียบงัน
บันทึกวันฝนตก 31สค2556
สวัสดีครับท่านอาจารย์โสภณ
ผมหายจากบ้านหลังนี้ไปนานเกิอบสองปี คำกลอนท่านอาจารย์ยังคม เฉียบ เช่นเดิม ครับดีใจมากครับที่ได้กลับมาอีกครั้ง และจะแวะเข้ามาเยี่ยมเยียบเป็นระยะนะครับ ขอให้ท่านอาจารย์มีสุขภาพกาย สุขภาพใจที่แข็งแรง ปราศจากภัยอันตราย และโรคภัยใดๆทั้งปวง ด้วยความเคารพครับผม ^^"
....ไพเราะมากๆ ค่ะ เช่นเดิมค่ะ .... ฟ้าสลัว ที่่หัวหิน ....
มามอบดอกไม้ให้บทกวี
ชอบครับ
เห็นภาพสื่อบรรยากาศได้อารมณ์ครับ
แว่วดังฟังเสียงฝน
ร่วงรินหล่นจนสนั่น
เพลินใจไปด้วยกัน
ด้วยฝนนำเย็นฉ่ำใจ
-สวัสดีครับอาจารย์
-สบายดีนะครับ
-ตามมาอ่านบทกลอนเพราะ ๆครับ
-เย็นนี้พรานกระต่ายฝนตก..เย็นสบายครับ..
ห่างหายไปนานบทกวียังกังวาลดังเดิม
แวะมาเยี่ยมเยือนค่ะ
สุดยอดครูกลอนเลยค่ะท่าน
ฝนหนักทั่วแคว้น แต่ภูเก็ตร้อนสุดร้อนเลยค่ะ ฝนมาก้อยังร้อนค่ะ
ครับผม ยินดีที่กลับเข้ามาพบกันบ้าง
อย่างน้อยมีอะไรก็มาบันทึกไ้อ่านกัน
อย่างน้อยจะได้เห็นว่า ยังมีมุมให้แลกเปลี่ยนประสบการณ์
ขอบคุณทุกกำลังใจ
และคำวิพากษ์วิจารณ์นะครับ
ชอบบทกลอน อาจารย์หายไปเลยครับ
ขจิต ฝอยทอง