อย่างไร?ก็ตามถือว่าเป็นความเชื่อระหว่างเราสองคน...วันนี้เป็นวันแม่ลูกจึงอยากบอกให้แม่รับรู้นะคะ...

   วันแม่...อยากบอกแม่...ให้รับรู้

                       

                      

                      

                      

                       

                   ถึงแม้ว่า...วันนี้ลูกไม่มีโอกาสได้บอกแม่ในหลายเรื่องราวที่เกิดขึ้นหลังที่แม่จากไปแล้ว...แต่มีเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิตที่ลูกอยากบอกแม่...ให้รับรู้ว่า...พี่ชายได้ดูแลลูก ตามที่แม่บอกไว้ตั้งแต่วันแรกที่แม่พบหน้าลูกชายว่า เขาเป็นพี่ชายเรานะ...เขาจะดูแลเรา...จริงอย่างที่แม่พูดอย่างแทบไม่น่าเชื่อ บางครั้งลูกแอบมองตอนที่เขาเผลอ กิริยาท่าทางมีส่วนเหมือนพ่อมากๆ เวลาที่ลูกไปทำบุญที่วัดเขาจะซื้ออาหาร ขนม และผลไม้ให้ลูกและบอกว่าฝากให้แม่ด้วยนะ...และแปลกมากที่เขาชอบกินแตงโมเหมือนแม่...อีกเรื่องคือตอนที่ลูกเด็กๆยังไม่เข้าโรงเรียนป้ามาที่บ้านลูกจะกลัวป้ามาก และบอกว่าป้าเป็นอินเดียนแดง ทั้งๆที่ไม่มีใครเล่าหรือพูดเกี่ยวกับอินเดียนแดงให้ฟังเลย แม่ยังดุว่าไปเอามาจากไหน?ใครพูดอะไร?ให้ฟังกลัวไม่เข้าเรื่อง นี่ป้าของเรานะ...และเมื่อลูกมาอยู่ที่นี่...อยู่อย่างคุ้นเคยและได้มาอยู่ในถิ่นของชนเผ่าอินเดียนแดง...อย่างไร?ก็ตามถือว่าเป็นความเชื่อระหว่างเราสองคน...วันนี้เป็นวันแม่ลูกจึงอยากบอกให้แม่รับรู้นะคะ...ทุกวันนี้ลูกมีความสุข สบาย เพราะแม่มีความรักอันยิ่งใหญ่ให้ลูก ...แม่ทำหน้าที่ได้อย่างครบถ้วน...ลูกรัก...คิดถึง และรำลึกถึงพระคุณแม่เสมอค่ะ