ความรักของแม่ ... "มีพลังมากมาย" ยิ่งกว่าพลังของช้างสารเสียอีกนะคะ ....ทำได้เพื่อลูกได้ทุกๆอย่าง

 

         จากเด็กหญิง .... เป็น..นางสาว .... เป็นนาง ...และเป็นแม่ของลูก 2 คน....และ ....จากความรักความผูกพัน ... ไปสู่ “การสู่ขอ” .... แต่งาน ..... และ... การตั้งครรภ์ (อุ้มท้อง 9 เดือน)

       วันแรกที่ “คลอดลูก” ... เป็นลูกสาวคนแรก (น้องหยุมหยิม) ....  การเป็นแม่ครั้งแรก ... อยากที่จะอธิบายและพรรณาออกมาได้ นะค่ะ ... บอกไม่ถูก ... รู้สึกภูมิใจ .... ยิ่งให้ครั้งแรกที่ให้ "ลูกดูดนมครั้งแรก"..... เขาลืมตามองเรา ....และเราจับนิ้วน้อยๆ ของเขา... ความเป็นแม่ของเรา .... รู้สึกและจำได้ว่า.... “เป็นความรัก+หวง+ห่วงต่อลูก” ..... .... ถึงมีคำว่า  “สายใยแห่งรัก” นะคะ

     

    

   

     

     

      

      

     

     

    

    

      ความรักของแม่ .... ไปสู่ลูก... ต่างกันกับความรักของสามี-ภรรยา หรือที่มีต่อ นพ . สมพนธ์ นวรัตน์ .... ความรักที่มีต่อลูก... ของผู้เขียนมีลักษณะดังนี้ค่ะ

- รักเขาโดยไม่มีเหตุผล ....ว่ารักเป็นเพราะอะไรถึงรัก และ เป็นความรักที่ผู้เขียนคิดว่า....  "งดงาม" มากที่สุดค่ะ

-  เรารักเขาครั้งแรกเมื่อพบ “เมื่อเขาอ้าปากและเมื่อเขาลืมตา”  ขึ้นมาดูผู้เขียน....และเมื่อเขาร้องไห้ ... และเรียกว่าแม่ได้  "คำแรก" ... เป็นคำที่ผู้เขียนรู้สึกประทับใจ + ดีใจ .... "โอ....เราเป็นแม่คนได้แล้ว" .... อยากที่จะอธิบายจังเลย .... ความรู้สึกนี้ ... "ต้องคนที่เป็นแม่เท่านนั้น" ที่จะเข้าใจลึกซึง นะคะ

-  ให้มากกว่า “รับ” ... ให้ความรัก+ความเข้าใจและ ...ให้ความรู้ ... ให้สิ่งของ + เงินทอง (ไม่รวม แก้วแหวน + เพชรพลอย + โฉนที่ดิน นะคะ...เพราะมีไม่มากพอ .. ให้วิชาความรู้ดีกว่านะคะ)

-  ให้อภัยลูกเสมอๆ ... ไม่ว่าจะทำของหาย ... พูดไม่ตรงกับความเป็นจริง (โกหก) .... ทำผิดกฎ ... ผิดกติกา ...ผิดข้อตกลง (ของบ้านเรานะคะ)

-  เป็นทุกข์... ทุกๆครั้ง เมื่อรู้ว่าเขา.... "เจ็บป่วยกาย-ใจ" ..... ทราบข่าวว่าเขาเข้า รพ.  ไม่ว่าเวลาใด ตี 2- ตี 3 .... แม่ต้องขับรถไปหา...ต้องไป ... ไม่ไป..ไม่ได้ ค่ะ (สมัยก่อนเมื่อ 18-20 ปีก่อน ไม่ค่อยมีรถประจำทางจากเพชรบุรี ถึง กทม. มากมาย .... ต้องขับรถไปเอง)

-  ความรักของแม่ ... "มีพลังมากมาย" ยิ่งกว่าพลังของช้างสารเสียอีกนะคะ ....ทำได้เพื่อลูกได้ทุกๆอย่าง (ตอนนั้นขับรถไม่เป็น โดยเฉพาะในกทม. แต่แม่ต้องทำให้ได้)

-  อยากให้ลูก "สมหวัง + มีความสุข"  (ตอนเขาเล็กอยากไปเรียนต่างประเทศช่วงSummer.... เราก็พยายามหาเงินให้ไปเรียน + พยายามลดความเป็นห่วงใย + ความคิดถึงลง...แต่...มักทำไม่ค่อยลง ... ทำไม่ได้ค่ะ .... จึงโทรๆ ศัพท์...จ่ายเงินค่าโทรหลายๆ ตังค์ค่ะ)

-  เมื่อต้องคิดอะไร ๆ เราต้องคิดถึง2-3 ครั้ง .... ครั้งหนึ่งเพื่อเราเอง (ครอบครัว) และคิดอีกครั้ง "เพื่อลูก"

-  ต้องการให้ “ความสุข + ความสบาย”  ... อย่างไม่มีวันสิ้นสุดทราบนานแสนนาน จนจากกัน (ไม่สามารถพรรณนาความได้นะคะ มากกว่าบทเพลง บทกลอน)

- บอกเขาเสมอว่า “แม่เข้าใจลูกเสมอ....และแม่เป็นเพื่อนที่เข้าใจเสมอ....ถ้าอยากหาที่ปรึกษา ....  “อย่าลืมแม่”  ... แม่ขอเป็นคนแรกที่ลูกจะขอให้คำปรึกษา.... (มักจะไม่คอยปรึกษาคนแรกค่ะ)

- ถ้าไป “วัดหรือไปกราบพระประธานในโบสถ์” ... สิ่งที่ขอเสมอมา คือ ขอให้ลูกมีความเข้มแข็งและอดทนต่อปัญหา-อุปสรรค์”  ที่ต้องพบและมีมากมาย “บนโลก+บนโรค”  แม่จะมีความรักและจะคอยประคอง เสมือนให้ปีกกับลูกนกได้โบยบิน

- มีอื่นๆ อีกมากมายค่ะ.... ไว้อ่านต่อตอน 2 นะคะ


  

 


  


     

     

         ขอบคุณที่ท่านให้เกียรติอ่านบทความนี้ นะคะ