มีมืดมิดฉาบด้วยสีดำ มีสว่างทาบทาด้วยแสงสีทอง

แม่หนุ่ยคงหลับไปแล้ว...

ข้างบ้านที่เคยนั่งดื่มกันทุกคืนก็เข้านอนแต่หัวค่ำเงียบผิดปกติ ตั้งแต่เข้าพรรษา

บ้านตรงข้ามที่เคยไฟหน้าบ้านสว่างไสว วันนี้บ้านดูมืด มีเพียงแสงไฟจากถนนที่ส่องแสงผ่านใบไม้เป็นเงาไหวๆ พวกเขาคงไปต่างจังหวัดในวันหยุดยาวนี้

เจ้าทอฟฟี่นอนขี้เซาอยู่ใต้โซฟา ไม่เข้ามาอ้อนเหมือนทุกๆคืน

หรือว่า ดึกแล้ว...

............

ป่านนี้ลูกสาวคงอ่านหนังสือเตรียมสอบ ไม่อยากจะโทรไปรบกวน

เพราะว่า ดึกแล้ว...

เสียงเขียดร้องระงมข้างคลองหน้าปากซอย ดังกว่าทุกๆคืน

รถยนต์ที่เคยจอดข้างถนนกลางหมู่บ้าน ว่างจนเหมือนบ้านที่เพิ่งเข้ามาอยู่ใหม่ๆ

ทั้งหมู่บ้านเงียบดูเหมือนเมืองร้างที่ลืมเปิดไฟทิ้งไว้ให้สิ้นเปลือง กระนั้น...

หรือเพราะว่า ดึกแล้ว...

............

                                                                                      ทอฟฟี่เพื่อนในค่ำคืนที่ ดึกแล้ว...

ขยับตัวเดินเพื่อหาน้ำดื่ม เจ้าทอฟฟี่ขยับตามเสียงกระดิ่งดัง กรุ๊งกริ๊ง  กรุ๊งกริ๊ง ...

หรือว่ากลัวเราจะทิ้งให้หลับเดียวดายตัวเดียว ในคืนอันเหงาหงอยนี้

ฟ้าฝนที่กระหน่ำเมื่อตอนเช้า กลับพลันสลายหายไป จนอากาศร้อนอบอ้าวคล้ายต่างฤดู

แต่เสียงเรไร ก็ยังระงมร้อง คล้ายรอให้ฝนโปรยปรายมาเป็นเพื่อน

อย่างน้อยก็ให้หายเหงา.แม้จะ ดึกแล้ว...

..............

ชีวิตก็เป็นเช่นนี้สินะ...

มีชุ่มฉ่ำ สดชื่น ร้อนรุ่ม อบอ้าว

มีครื้นเครง สนุกสนาน เงียบเหงา วังเวง

มีมืดมิดฉาบด้วยสีดำ มีสว่างทาบทาด้วยแสงสีทอง

มีคืนนี้ที่ ดึกแล้ว...

และมีพรุ่งนี้ ที่จะเป็นเช้าที่สดใส

แม้คืนนี้จะ ดึกแล้ว...

.................

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและขอให้มีความสุขสงบ

ในค่ำคืนที่ดึกแล้ว

10 สิงหาคม 2556

พ.แจ่มจำรัส

................