ด้วยปัญหา..ที่ไม่น่าจะเป็นปัญหา ทำให้คุณมะเดื่อตัดสินใจจะไม่สอนพิเศษให้กับ
เด็กๆ ที่มี ปัญหาด้านการอ่าน อีกต่อไป ซึ่งในปีการศึกษาก่อน ๆ คุณมะเดื่อจะสอน
พิเศษให้กับเด็ก ๆ เหล่านี้หลังเลิกเรียนจนถึง 5 โมงเย็นทุกวันจ้นทร์ - พฤหัส ตลอด
มา สอนฟรี..ไม่มีรับค่าจ้าง และสอนจนกว่าเด็ก ๆ จะอ่านออกเขียนได้

แต่ปีการศึกษานี้...ตั้งใจแล้วว่าจะ..ไม่สอนพิเศษ...อีก...เพราะ..ปัญหาที่..ไม่น่าจะเป็น
ปัญหา...แต่มันก็เป็น...!
เมื่อต้นปีการศึกษานี้ ทั้งเด็ก ๆ และผู้ปกครอง เวียนมาไถ่ถามคุณมะเดื่อเรื่องนี้ตลอด
มา แต่คุณมะเดื่อก็บอกไปว่า ไม่สอน ซึ่งผู้ปกครองก็พอจะทราบว่าเพราะอะไร
หลัง ๆ มานี้ จึงไม่มีใครถามอีก จะมีก็แต่เด็ก ๆ ที่ยังคงมาถามเรื่อย ๆ

แต่ในที่สุด " ความเป็นครู " ก็อยู่เหนือเหตุผล ( ส่วนตัว ) ใด ๆ ทนไม่ได้กับสภาพ
การ "ถดถอย" ของคุณภาพการอ่าน การเขียนของเด็ก ๆ ที่เราต้องรับผิดชอบ ในฐานะ
ที่เป็น " ครู " ของพวกเขา จะนิ่งดูดายปล่อยให้พวกเขาเป็นไปตามเวร ตามกรรม
ทั้ง ๆ ที่เราช่วยเขาได้อย่างนั้นหรือ...?

เย็นวันนี้ ( 5 สิงหาคม ) จึงเป็นการทำหน้าที่ของ " ครู " ที่ต้องให้ความรู้แก่ศิษย์
อย่างไม่มีข้อแม้ใด ๆ อีกครั้ง เด็ก ๆ ที่มีปัญหาการอ่าน ตั้งแต่ ป.1 - 6 รีบมาเข้าห้อง
สมุดทันทีหลังเลิกเรียน

ซ่อมการอ่านกับการเขียน ตามสาเหตุของการอ่านไม่ออก ถึงอ่านไม่คล่อง

ตราบใดที่ครูมะเดื่อยังอยู่ตรงนี้ ก็คงจะละเลย นิ่งเฉย ดูดาย กับความเป็น ครู ไม่ได้
ห่วงใย ทุก ๆ คนอยู่ทุกขณะจิต
เป็นกุศลอย่างยิ่ง เป็นโอกาสของเด็กที่มีครูมะเดื่อ สอนให้เขาอ่านออกเขียนได้ แล้วยังสอนทักษะชีวิต ในการปลูกป่า ทีเห็นมาในเด็กรุ่นพี่ เรือจ้างลำหน้าก็ทำหน้าที่รับส่งให้ถึงฝั่ง.....ขอคารวะ
ชื่นชมจิตวิญญาณของการเป็นครูมากครับ
สวัสดียามดึกจ้ะลุงวอ
ขอบคุณสำหรับ " คำนิยม " นะจ๊ะ เพราะเราเป็นครู ยังไงก็ทิ้ง
ศิษย์ไม่ได้หรอกจ้ะ
มาให้กำลังใจนะครับ
ดีใจมากที่พบคนที่มีแนวทางเหมือนกัน เคยสอนเพิ่มเติมให้นักเรียนที่มีปัญหาหลังเลิกเรียนถึง 5 โมงเย็นเหมือนกัน(และตรวจการบ้านต่อถึง 6 โมงเย็น)แต่ระยะหลังต้องเลิกไปด้วยปัญหาที่ไม่น่าเป็นปัญหา... แต่ตอนนี้วิญญาณของความเป็นครูเข้าสิง(อีกแล้ว555)...ทนไม่ได้ที่จะเห็นผลการเรียนของนักเรียนตกต่ำลงอย่างน่าใจหาย และคิดว่าครูตัวเล็กๆอย่างเราน่าจะเป็นแสงสว่างหนึ่งที่อาจช่วยส่องทางในความมืดมิดนั้น...จึงกลับมาสอนอีกครั้ง
ศรัทธา ชื่นชม เป็นกำลังใจนะครับ....พี่ชาย
ครูหยินศรัทธาและเชื่อมั่นในวิญญาณครูของคุณมะเดื่อ ค่ะ เพราะคนดีย่อม คิดดี และทำดีเสมอ
พูดจากใจค่ะ (จริงๆ นะ)
แม้จะไม่เคยรู้จักกันแบบ face to face เลยสักครั้ง
แต่เหมือนรู้จักกันมานานค่ะ กับคุณครูมะเดื่อ
อยากบอกว่า " ชื่นชม และศรัทธา " จริงๆ ค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ อาชีพครูเป็นอาชีพที่มีเกียรติที่สุดเลยค่ะ ภูมิใจนะคะ
-สวัสดีครับครู..
-เอาเป็นว่า"ครูมะเดื่อ"ทำหน้าที่สอนเด็ก ๆอ่านหนังสือ..
-ส่วนผม"สอนเด็ก ๆ ดำนา"ก็แล้วกันนะครับ..
-ทำหน้าที่เพื่อพัฒนาคนพัฒนาประเทศต่อไปครับครู..
-สู้ ๆ ครับ..
"ตราบใดที่ครูมะเดื่อยังอยู่ตรงนี้ ก็คงจะละเลย นิ่งเฉย ดูดาย กับความเป็น ครู ไม่ได้ ห่วงใย ทุก ๆ คนอยู่ทุกขณะจิต"...นี่คือ "จิตวิญญาณ" ของครูผู้สมควรได้รับการยกย่องให้เป็น "ปูชนียบุคคล" และเป็น "แสงเทียน" ที่จะช่วยส่องทางสว่างไสวให้กับเด็กไทยตัวน้อย...ด้วยความศรัทธา...พี่ไอดิน-กลิ่นไม้
มาชื่นชมแบบอย่างหนึ่งของ "ครูเพื่อศิษย์"...ขอให้กำลังใจค่ะ..
คิดถึงพี่เล็กจ้า ว่าจะของไปให้...ก็ยังเลย ไปรษณีย์ก็ใกล้แต่ก็ไม่ได้ไปสักที่ ขอชื่นชมในน้ำใจ..จิตวิญญาณของความเป็นครูของพี่เล็ก
ขอบคุณมากมายจ้ะคุณหมอแดง
สำหรับกำลังใจ
สวัสดีจ้ะคุณครูสรัล
เพราะเราเป็น " ครู " ไงจ๊ะ ย่อมสำนึกถึงภาระและหน้าที่ของครูที่อยู่นอกเหนือค่าจ้าง และ...เวลาราชการ ขอบคุณที่มาให้กำลังใจจ้ะ
กราบขอบพระคุณมากมายจ้ะพี่ชาย
กำลังใจของคนเป็นครูด้วยกัน ขอบคุณมากๆ จ้ะ
ขอบคุณมาก ๆ จ้ะคุณครูหยิน
ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้คุณมะเดื่อเสมอมาจ้ะ
ก็ขอพูดจากใจเช่นกันจ้ะคุณอรคนงาม
คุณอรก็เป็นคนน่ารัก จิตใจดีงาม เป็นผู้ที่คุณมะเดื่อรู้สึกเหมือนญาติสนิทคนหนึ่งเช่นเดียวกันจ้ะ ขอบคุณมากมายสำหรับกำลังใจจ้ะ
ตกลง ๆๆๆๆๆๆๆ จ้ะคุณเพชร
ถ้าเด็ก ๆ อ่านหนังสือออก แต่ปลูกข้าวไม่เป็นก็คงไม่มีประโยชน์หรอกจ้ะคุณเพชร....เก่งแต่ตำรา แต่ขาดทักษะชีวิต ... ก็ไปไม่รอดน่ะแหละจ้ะ
กราบขอบพระคุณพี่ไอดิน ฯ
เป็นอย่างสูงจ้ะ สำหรับกำลังใจมากมายที่ให้กับคุณมะเดื่อมาตลอดเวลา นี่คือพลังใจที่ช่วยให้คุณมะเดื่อยืนหยัดสู้กับสารพัดปัญหาบนเส้นทาง
สายเรือจ้างลำนี้ (ที่ใกล้จะผุพัง)จ้ะ ขอบพระคุณจากใจจริงจ้ะพี่ไอดิน ฯ
ขอบคุณมากมายจ้ะพี่ใหญ่
กำลังใจจากพี่ ๆ คือแรงหนุนนำให้คุณมะเดื่อมีกำลังใจที่
จะสู้อีกครั้งจ้ะ