ผมไปร่วมอาสาวาดรูปให้กับหอผู้ป่วยเด็กพิเศษ ของโรงพยาบาลสวนดอก คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ตอนแรกว่าจะวาดฉากภูเขาชาวดอย มีเด็กๆหลากหลายชนเผ่าและหลากหลายสังคมวัฒนธรรม ให้สอดคล้องกับสภาพของสังคมทางเหนือ แต่หลังจากศึกษาและร่างภาพบนกระดาษ พอลงตัวก็ร่างขยายภาพลงผนังขนาด ๓x๔ เมตรหน้าวอร์ดพิเศษผู้ป่วยเด็ก ก็มีพ่อแม่เด็กบอกว่าเด็กอยากได้รูปปลาโลมา 

ผมก็เลยต้องออกแบบและจัดวางองค์ประกอบภาพบนผนัง แทนที่จะเป็นดอยและเทือกเขาซับซ้อน เต็มไปด้วยเด็กๆและตัวการณ์ตูนสัตว์ ก็ให้ครึ่งหนึ่งเป็นทะเลและปลาโลมา ผมต้องขออาศัยนั่งสตั๊ดดี้อยู่พักหนึ่ง จากนั้นก็ค่อยซ้อมเขียนและออกแบบตัวการ์ตูนให้พอเหมาะกับลักษณะของพื้นที่ผนังสำหรับวาด 

หลังจากร่างภาพ ก็เริ่มระบายสี เท่านั้นแหละครับ ได้เห็นอานุภาพของสื่อศิลปะสำหรับเด็กขึ้นมาในบัดดลเชียว โดยพอเริ่มลงสีเท่านั้น หนูแพน ผู้ป่วยวัยเด็กน้อยในหอดูแลพิเศษ ซึ่งมาผ่าตัดหัวใจและอยู่ในระยะฟื้นฟูสภาพหลังการผ่าตัด ก็เดินมาเป็นเพื่อนทักทายกับพี่ๆโลมาของเด็กๆเลยทีเดียว คุยจ้อไปกับผมในขณะวาดรูป จนคุณพ่อคุณแม่ต้องคอยนั่งเป็นเพื่อน

สีที่ใช้เขียนรูปแบบนี้ นอกจากจะต้องคำนึงถึงผลกระทบและความเป็นมลภาวะต่อผู้ป่วยแล้ว ก็ต้องคำนึงถึงคุณสมบัติของสีที่นำมาใช้เป็นสภาพแวดล้อมของเด็ก โดยเฉพาะที่เด็กและผู้ดูแลจะเกิดการสัมผัส ก่อให้เกิดผลกระทบต่อสุขภาพของเด็กๆด้วย ดังนั้น จึงทำให้ต้องศึกษาคุณสมบัติของสี ทั้งดูจากฉลากข้างกระป๋องและคุยหาข้อมูลจากผู้ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งก็พบว่าสีที่นำมาใช้ในครั้งนี้ เป็นสีอะครายลิค สามารถผสมและละลายกับน้ำ แต่เมื่อแห้งแล้วจะมีคุณสมบัติเหมือนการเคลือบพลาสติก ซึ่งทำให้มีคุณสมบัติมันวาวเหมือนสีน้ำมัน 

ขณะเดียวกัน ก็มีการควบคุมคุณภาพมาตรฐาน ที่ป้องกันผลต่อการปนเปื้อนที่จะสร้างมลพิษและมลภาวะ จากการได้สัมผัสและการอยู่ท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่นำเอาสีมาใช้ ของเด็กด้วย เลยนอกจากจะทำให้เป็นโอกาสที่ผมเองก็ได้วาดรูปและทำสื่อศิลปะสำหรับเด็กๆแล้ว ก็เป็นโอกาสได้เห็นความก้าวหน้าของสีและเทคโนโลยีที่นำมาใช้ทางศิลปะอย่างนี้ ว่ามีความก้าวหน้ากว่ายุคก่อนมาก

ผมทำไปก็นึกถึงบรรยากาศและสภาพแวดล้อม ที่การวาดรูปการ์ตูนบนผนังสำหรับเด็กและสื่อศิลปะในลักษณะนี้ จะช่วยเป็นเงื่อนไข กระตุ้น และส่งเสริมให้เกิดขึ้นไปด้วย นึกถึงการที่แม่พ่อ รวมทั้งหมอพยาบาล และบุคลากรทางสุขภาพในวอร์ด จะต้องได้อุ้มผู้ป่วยเด็กเดินหมุนเวียนอยู่ในวอร์ดเด็กด้วยสภาพที่มีเวทนาการจากความเจ็บไข้ได้ป่วยและมีความกระจองงองแงไปตามวุฒิภาวะและธรรมชาติของเด็ก ซึ่งถ้าหากมีผนังอันว่างเปล่า นำมาวาดรูป และทำให้กลายเป็นพื้นที่ของเทพนิยายและสื่อศิลปะที่สื่อและเข้าถึงจินตภาพของเด็กๆได้ ก็จะทำให้พ่อแม่และผู้ที่ดูแลเด็กๆ ได้มีเงื่อนไขและสื่อ สำหรับใช้พูดสื่อสารและสร้างปฏิสัมพันธ์กับเด็กๆ ทำให้เด็กๆมีโอกาสมากขึ้นที่จะได้รับการเสริมพลังจากความสนใจที่ถูกต้อง ได้ความอบอุ่นและยาขนานวิเศษ ได้ฟื้นฟูร่างกายและจิตใจ ให้ความร่วมมือเพื่ออดทนและรับการดูแลสุขภาพ ได้ดีขึ้น รวมทั้งสามารถเกิดความสุขเพลิดเพลิน และดำเนินชีวิตเหมือนเป็นปรกติ ไปในระหว่างที่พักฟื้นอยู่ในวอร์ดได้

                          

ผมเริ่มวาดรูปตั้งแต่สักประมาณ ๑ ทุ่ม ไปเสร็จเอาเมื่อตี ๓ กว่า ในขณะที่วาดนั้นก็รู้สึกสนุก เพลิดเพลิน ระหว่างที่มือวาดและใจจดจ่อไปกับเรื่องราวในรูปที่กำลังวาด ตัวผมเองก็เลยเป็นทุกอย่างที่เห็นภาพในใจแล้วก็ไหลผ่านมือสู่ปลายพู่กันไปปรากฏขึ้นบนผนังตรงหน้า เมื่อวาดเด็กๆอยู่บนดอยบนภู ก็รู้สึกเหมือนตนเองกำลังเดินเข้าไปอยู่ในกลุ่มเด็กท่ามกลางสภาพแวดล้อมป่าเขานั้นไปด้วย วาดหมีนั่งอ่านหนังสือบนต้นไม้ ก็รู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในเงาร่มรื่นของต้นไม้ใหญ่ไปด้วย 

ผมก็เลยได้ท่องไปกับโลกบนปลายพู่กัน จึงไม่ใช่เพียงทำให้ลืมเหนื่อยเท่านั้น แต่เหมือนกับเสียดายที่เสร็จและต้องหยุดทำอีกด้วย แต่พอเสร็จแล้ว ก็ขับรถกลับบ้านที่สันป่าตองกันกับภรรยาแทบไม่ไหว พาลจะจอดรถเพื่อหลับข้างทางกันเสียให้ได้ มันให้แสนจะเหนื่อยล้า เจ็บส้นเท้าและข้อเข่า ซึ่งก็คงจะเกิดจากการนั่งคู้ขาเขียนรูปติดต่อกันหลายชั่วโมง แวะซื้อข้าวและน้ำเย็นๆจากร้านข้างทาง แต่พอถึงบ้านแล้วก็หมดแรงคิดที่จะกินกัน เลยอาบน้ำเสร็จก็นอนหลับสลบไสลรวดเดียว ตื่นขึ้นมากินข้าวเหนียวหมูปิ้งที่ซื้อเมื่อตอนขากลับนั้น เอาเมื่อตอนเกือบ ๑๐ โมงเช้าเลยเชียว รวบอาหารมื้อเช้ากับมื้อเที่ยงให้กลายเป็นมื้อเดียวกันไปเลย !!! 

ผ่านไปสองสามวัน ทางวอร์ดเด็กก็มอบให้ตัวแทน ๒ ท่านตามมากล่าวขอบคุณอีก พร้อมทั้งให้ข้อมูลด้วยการบอกเล่าแบบสบายๆว่าทั้งหัวหน้าวอร์ด แพทย์ พยาบาล และบุคลากรของวอร์ดเด็ก ชอบใจรูปการ์ตูนที่ผม ภรรยา และคนอื่นๆ ได้ช่วยกันวาดบนผนัง ซึ่งก็นับว่าเป็นเสียงสะท้อนที่ดีแก่การได้ทำสิ่งต่างๆออกไป 

เพราะไม่เพียงทำให้ได้วาดและมีความสุขไปแล้วอย่างเดียวเท่านั้น แต่การที่ได้ทราบว่า สิ่งที่ได้ทำกันด้วยแรงกายแรงใจ ได้มีส่วนทำให้กลุ่มคนที่ทำกิจดังกิจของโพธิสัตว์แก่สังคมอีกกลุ่มหนึ่ง ดังเช่นแพทย์ พยาบาล และกลุ่มคนทำงานในวอร์ด ที่ต้องดูแลเด็กๆและอยู่กับความทุกข์จากความเจ็บความไข้ ครั้งนี้ ได้มีความสุขความพอใจเล็กๆน้อยๆ พอได้มีพลังใจและได้สภาพแวดล้อมที่ช่วยส่งเสริมการทำงานเพื่อผู้อื่นในทางอ้อมขึ้นมาอีกอย่างหนึ่งสำหรับตนอย่างนี้ ก็นับว่าเป็นเรื่องดีอย่างยิ่งมากแล้ว.