สวัสดีครับคุณหมอธิรัมภาครับ

ตอนที่วาดนี่ ก็นึกถึงเด็กๆกับพ่อแม่และผู้ที่คอยดูแล ก็เลยทำรูปโลมาออกมา โดยมีโลมาตัวใหญ่ๆตามด้วยกลุ่มโลมาตัวเล็กๆ
ก่อนที่จะวาดนั้น หันซ้ายหันขวา ก็ได้พ่อแม่ที่กำลังอุ้มและพาลูกน้อยมาเดินพักผ่อนอยู่แถวหน้าวอร์ดนั่นแหละครับเป็นเค้าโครงความคิด
พอเห็นพ่อแม่และเด็กๆแล้ว ก็พอจะจินตนาการออก ว่าบรรยากาศและอริยาบทต่างๆของเด็กๆจะมีสภาพอย่างไร
ระหว่างอยู่โรงพยาบาล เด็กๆต้องได้รับการแวดล้อมด้วยผู้ที่คอยแสดงความรักความห่วงใย
ในสภาพที่เด็กๆกำลังป่วยและกำลังพักฟื้นฟูกายใจ หากเด็กๆได้สัมผัสกับความรักความห่วงใยที่อบอวลอยู่รอบข้างได้
ก็จะทำให้พลังใจและพลังชีวิต มีกำลังอดทนและร่วมดูแลตนเองจากข้างใน ลดความห่วงใยของพ่อแม่และหมอพยาบาล
เลยทำให้สภาพแวดล้อมที่มักเป็นสภาพความเคลื่อนไหวอย่างนี้ในบริเวณที่จะวาดรูป ปรากฏสิ่งที่ให้ความรู้สึกอย่างนี้
ออกมาเป็นรูปโลมาตัวใหญ่ๆกับกลุ่มโลมาตัวเล็กๆ ๒-๓ ตัวนี่แหละครับ 

ขนาดใหญ่โต เมื่อเด็กเข้าไปยืนใกล้ๆแล้ว ก็จะเหมือนตนเองเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของฝูงโลมา 
มองเลยขึ้นไป ก็มีเพื่อนเด็กๆกำลังรอเล่นด้วยอยู่ตามป่าตามเขา
แววตา ตำแหน่งการวางบนผนังระดับที่เด็กๆเข้าไปใกล้แล้วจะรู้สึกโลมาตัวใหญ่จะเข้ามากอด 
โลมาตัวเล็กๆ ก็เหมือนเด็กๆจะเข้าไปกอด และเป็นเพื่อนกันได้
วาดไปก็นึกภาพให้สื่อความรู้สึกได้ทำนองนี้แหละครับ เลยก็ได้สนุกไปด้วยดีมากเลยละครับ