ความสุขเกิดขึ้นเมื่อได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆที่ทุกคนเต็มใจให้ความช่วยเหลือ

      ความสุขเป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนา   เมื่อมีเวลาว่างหลังจากเลิกงาน หรือ

ก่อนไปทำงานครูดาหลาจะมีความสุขอยูกับการเพาะเมล็ดพันธ์พืชต่างๆ  

 จากที่เพื่อนสมาชิก Gotoknow กรุณาส่งมาให้ และที่หามาเพาะเองรวบรวม

เมล็ดพันธุ์พืชพื้นบ้าน เพื่อเตรียมตัวเป็นชาวสวนในอนาคตอันใกล้นี้ค่ะ                                                                                                                                     

                                                   

                   เมล็ดที่เพาะเช่น ขนุน   มะละกอ    มะม่วง    ลูกหว้า    และพืชกินได้

ทุกอย่างที่มีเมล็ดให้เพาะ      มีคนบอกว่าให้ไปซ้อต้นกล้าจากร้านขายต้นไม้

จะได้ผลเร็วกว่า    แต่ครูดาหลาบอกว่าไม่ตื่นเต้น  จึงสะสมเมล็ดพื้นเมืองและ

ทุกอย่างที่หาได้ 

                               

 เมื่อเริ่มคิดจะเพาะเมล็ด ก็รู้จักร้านขายอุปกรณ์การเกษตร  ความสุขก็เริ่ม

เกิดขึ้นเมื่ิอได้รู้จักเมล็ดพันธ์ุพืชที่ใส่ซองสวยๆให้เราได้เลือกซื้อ   เมื่อซื้อได้

แล้วถึงขั้นตอนเพาะเมล็ดก็ต้องเรียนรู้จักขนาดถุงเพาะหรือกระถางที่เหมาะ

สมกับเมล็ดพืชแต่ละชนิด   ซึ่งเจ้าของร้านจะถามว่าเพาะเมล็ดอะไร  ก็จะ

แนะนำขนาดของถุงเพาะที่จะใช้   เช่นเพาะเมล็ดมะม่วง ก็ต้องใช้ขนาดใหญ่

ที่เหมาะสมกับเมล็ดมะม่วง  ถ้าเพาะเมล็ดขนุนก็ใช้ถุงเพาะขนาดเล็กลงมา  

หรือเพาะเมล็ดมะขาม หรือเมล็ดน้อยหน่าก็ใช้ถุงเพาะขนาดเล็กที่สุดเป็นต้น

                         

ความสุขเกิดขึ้นเมื่อได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ที่ทุกคนเต็มใจที่จะให้คำแนะนำและ

ช่วยเหลือ และเมื่อถึงคราวลงมือทำการเพาะเมล็ด ก็ได้รู้ว่าจะเลือกดินที่

เหมาะสำหรับการเพาะเมล็ดที่จะให้อัตราการงอกได้ผลดีที่สุด  และการตักดิน

ใส่ถุงจะต้องตักกี่ครั้ง   ต้องใส่ดินปริมาณมากน้อยแค่ไหนถุงเพาะจึงจะไม่ล้ม 

 เป็นต้น   แม้ว่าการทำงานทุกอย่างด้วยตนเองจะทำให้ปวดเมื่อย

แต่ก็เป็นช่วงแรกๆ 

                             

               เมื่อเวลาผ่านไปเมล็ดพืชเริ่มผลิใบอ่อนๆมาทีละต้น สอง

ต้น  ช่วงนี้ได้เก็บเกี่ยวความสุขที่เฝ้ารอคอยมาทุกวัน จำได้ว่าต้นไหนเป็น

เมล็ดลูกหว้าของคุณมะเดื่อ ต้นไหนเป็นมะม่วงกะล่อนของคุณเพชรน้ำหนึ่ง 

 ต้นไหนเป็นมะม่วงของคุณครูอารี และขนุนต้นไหนเป็นของคุณครูอารุณี 

  ต้นไหนเป็นพันธุ์ดั้งเดิมของบ้านที่เฝ้าตามหามานาน   พูดคุยกับต้นกล้าที่

เพิ่งผลิใหม่ทุกเช้าเย็น  คอยรดน้ำและกำจัดหอยและแมลง คอยระวังไม่ให้ไก่

มารบกวน  ต้นกล้าโตวันโตคืน   ความสุขของครูดาหลาก็เติบโตขึ้นพร้อมๆ

กับต้นกล้าเหล่านี้ค่ะ    และได้บอกกับครูในโรงเรียนที่โต้ะอาหารกลางวันว่า  

อีกห้าปีจะมีขนุนพันธุ์ของครูปณต และของครูอารุณีมาให้กิน

                   

                       ความสุขเกิดขึ้นตลอดเวลาที่มีความหวังกับพืชที่เราปลูก     

จึงอยากบอกกับทุกท่านว่า วันนี้ครูดาหลามีความสุขมากค่ะ