อารมณ์ต่างๆ นั้น เกิดขึ้นอย่างเร็ว ตั้งอยู่ชั่วขณะหนึ่ง และ...ค่อยดับหายไปเอง...

มีผู้หวังดี(?)มาเล่าให้ฟังว่า...มีคนไม่ชอบและว่าร้ายฉันลับหลัง
จึงถามไปว่า...เขาไม่ชอบและว่าร้ายอะไร?
คนเล่าทำท่าอึกอักๆๆ เล่า
สรุปได้ว่า...ฉันเสแสร้งทำตัวเป็นคนดี ธรรมะธรรโม แต่ไม่จริงใจ...!!!

ฟังจบ...
ร้อนใจนิดๆ โกรธเล็กๆ รำคาญหน่อยๆ
อ้าว... เราไปทำอะไรให้เขาไม่ชอบไม่สบายใจกันล่ะนี่
ทบทวนอย่างรวดเร็ว กับคนคนนั้นแค่เคยทักทายตามปกติ ไม่เคยคุยกันจริงจังด้วยซ้ำไป
แล้วมันมีเหตุจากอะไรกันนะ?

นั่งเงียบๆ ไม่ซักไม่ถามต่อ 
นั่งมองใจ มองความรู้สึกที่เกิดขึ้นไปเรื่อยๆๆๆๆๆ
คนเล่ายังคงพูดต่างๆนานา แต่เมื่อไม่ได้รับการตอบรับ จึงเดินจากไป...

...............

เห็นอารมณ์หมองๆ ร้อนใจ โกรธ รำคาญ และท้ายที่สุด... สงสาร

สงสาร...
ทั้งตัวเอง ทั้งคนที่มาเล่าและคนที่ถูกอ้างว่าไม่ชอบและว่าร้ายฉัน

สงสารเพราะ...
อยู่ดีๆฉัน...ก็โดนตำหนิ โดนไม่ชอบ
ส่วนคนว่า...ก็ต้องเหนื่อยและเสียอารมณ์ ต้องหาเรื่องว่าฉันลับหลัง(เพราะพูดต่อหน้าไม่ได้)
คนที่นำมาเล่า...ก็คงไม่ค่อยสนุก เพราะไม่เห็นปฏิกิริยาที่คาดว่าจะได้เห็นจากฉัน

อารมณ์ต่างๆ นั้น เกิดขึ้นอย่างเร็ว ตั้งอยู่ชั่วขณะหนึ่ง และ...ค่อยดับหายไปเอง...

ที่เล่าไปนั้นเกิดขึ้นภายในไม่ถึง 10 นาที
อืม...นับว่ารู้ตัวเร็ว วางเร็ว หายจากอาการโกรธ รำคาญ เสียใจเร็ว
ดีมาก...ให้ 8/10 คะแนน  ✿◕‿◕✿•°°✿



ที่ "วาง/รู้ตัว" เร็ว เพราะบอกตัวเองได้ว่า
ฉันไม่ได้เสแสร้งทำตัวเป็นคนดี ธรรมะธรรโม 
ฉันชอบอ่านและศึกษาธรรมะ ซึ่งเป็นหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา ด้วยตระหนักดีว่าฉันยังมีข้อบกพร่องข้อเสียที่ต้องปรับปรุงแก้ไข...
ไม่ได้ศึกษาธรรมะเพื่ออวดตัวกับใคร แต่เพื่อให้ตัวเองมีความเป็น "มนุษย์ที่สมบูรณ์" ขึ้น
ฉันคิดว่าตัวเอง...จริงใจ
จึงกล้ายอมรับว่าตัวเองยังไม่ดีพอ ต้องศึกษาธรรมะมาขัดเกลาตัวเอง ไม่เคยอวดอ้างบอกใครว่าตัวเองเป็นคนดี

คิดได้ บอกตัวเองไ้ด้เช่นนี้แล้ว...
อารมณ์ที่ร้อนใจ โกรธ รำคาญ ... ก็พลันมลายหายไปกับสายลมและแสงแดด...✿◕‿◕✿•°°✿

สรุปบทเรียน
1.อย่าต่อปากต่อคำ อย่าพูดแสดงความรู้สึกทันทีทันใดต่อสิ่งที่มากระทบ
2.อย่าให้ "อาหารกับอารมณ์" ที่มากระทบในทางลบ (และทางบวกด้วย)
3.ต้องบันทึกและพิจารณา "สาระ" ที่เขาบอกว่าเราไม่ดี มันคืออะไร จริงมากน้อยแค่ไหน จะแก้ไขได้อย่างไร
4.ได้คิดว่า คนเราก็เป็นเสียอย่างนี้...ใครว่าใครก็ว่าไป ถ้าไม่เกี่ยวกับเรา เราไม่ค่อยรู้สึกอะไร จนตัวเองโดนเองนั่นแหละ จึงจะรู้ซึ้งแก่ใจ
5.แท้ที่จริงแล้ว หายากมากที่คนเราจะมีชีวิตถึง 100 ปี แต่สร้างทุกข์ล่วงหน้าไปไกลจัง...(อิอิ)
6.ใครว่าอะไรเรา ก็ให้เขาว่าไป ว่าไปเรื่อยๆ ก็เหนื่อยก็เบื่อไปเอง เพราะไม่สนุกที่เราไม่โต้ตอบไม่โกรธด้วย จะไปโกรธทำไมกัน เมื่อรู้อยู่แก่ใจ(ตัวเอง) ว่าที่เขาว่านั้น...ไม่จริง และแม้..จริง ดังเขาว่า  ก็ยิ่งต้องไม่โกรธ ต้อง "ขอบคุณ"  เพราะเขาชี้ข้อเสียให้แก่เรา

        ไปๆ มาๆ นอกจากขอบคุณแล้ว ก็ยังเหลือเพียง "สงสาร" คนที่ชอบว่าคนอื่นลับหลัง เพราะเขาคงเหนื่อยและไม่สบายใจมากกับการต้องคอยหาข้อเสียของคนอื่นแล้วนำมาคิด มาพูด...งานหนักนะนั่น...ฮาๆๆๆๆ 

        ยิ้มอย่างเบิกบานผ่องแผ้ว พลางคิดในใจว่า...ฉันเคาะ/ผ่านให้ ขออโหสิกรรมต่อกัน อย่าได้ถือโทษโกรธเคืองกันเลย และอยากให้เขาผ่องแผ้วเบิกบานอย่างฉันบ้าง...จังเลย
✿◕‿◕✿•°°✿