เป็นความสุขที่เกิดขึ้นมานานแล้ว สมัยที่ยังใช้ กล้องถ่ายรูปแบบ ปรับเลนส์ด้วยมือ และใช้ฟิลม์ม้วน แบบนี้


สมัยนั้นกว่าจะเก็บเงินได้ เลือดตาแทบกระเด็น


มาวันนี้ ราคากล้องถูกลง...


(ภาพนี้ ลูกชายถ่ายให้กับโทรศัพท์ มือถือ มองเข้าท่า เหมือนเป็นช่างภาพอาชีพเลยทีเดียว ชอบตรงที่ลูกถ่ายให้ไว้เป็นที่ระลึกระหว่างเดินทางไปส่งลูกชายเรียนต่อที่จังหวัดทางภาคตะวันออก)


กล้องตัวโปรด ตัวนี้ ซื้อให้เป็นรางวัลกับชีวิต หลังจากเกษียณอายุราชการก่อนกำหนด เมื่อ 2 ปีที่แล้ว

ยังไม่ได้ศึกษารายละเอียด หรือฟังก์ชั่นพิเศษอะไรมากนัก คิดไว้ว่า ถ้ามีฝีมือแล้ว อยากเก็บรายละเอียด และเทคนิคการถ่ายภาพไว้ที่นี่ด้วย


บอกตรง ๆครับว่า...ความสุขจากการ ที่เรา focus ภาพที่เราอยากถ่ายนั้น มันตื่นเต้น ทุกครั้ง ที่เราเปิดดูผลงานเรา......เดี๋ยวนั้น

และนี่คือ ตัวอย่างบางส่วน ที่ทำแล้วเกิดความสุข,,,,, ทุกครั้งที่ได้ถ่าย



(ภาพแมงมุม ชักใยในสวนยางหลังบ้าน ช่วงสายวันแดดจัด วันหนึ่ง)



(ภาพ กิ้งก่า ชูคอ...สายวันหนึ่ง บนตาข่ายกั้นแดด หน้าบ้าน)



(ภาพดอกกล้วยไม้แรกแย้ม หลังฝนตกใหม่ ๆ หน้าบ้านเช่นกัน)



(ภาพลูกชาย ยืนยิ้ม มองลูกยิ้ม แล้วมีความสุขอย่างประหลาด)



(ภาพทะเลยามค่ำคืน....ที่ประจวบ เมืองที่มีเสน่ห์เหลือเกิน)



(ภาพเณรน้อย มองอะไรสักอย่างหนึ่ง ที่โบสถ์ไม้ตาล ประจวบคีรีขันธ์)



(ภาพดวงใจ...ถือตุ๊กตาปูนปั้น ฝีมือของพ่อ)



(ภาพใบไม้...เมื่อกระทบแสงแดดอ่อนยามเช้า)



(ภาพกลุ่มสาวน้อย...เดินมุ่งหน้าสู่ถนนคนเดิน แห่งหนึ่ง ยามตะวันโพล้เพล้)



(ภาพรอยยิ้มของลูก ที่พ่อมองกี่ครั้งก็ไม่เคยเบื่อ)



(ภาพผลไม้ ภายในสวนหลังบ้าน ถ่ายตอนเย็น)



(ภาพ ตุ๊กตาเด็ก .....ในร้านค้าริมถนนแห่งหนึ่ง)

..

ข้าพเจ้าขอยอมรับว่า...นี่คือความสุขที่ละเมียดละมัย ทุกครั้งไป ที่ข้าพเจ้าได้สัมผัส


ขอขอบคุณ... ความสุข เล็ก ๆ ที่อยู่เป็นเพื่อนข้าพเจ้ายามนี้.. เสมอมา