สัมมนาเพื่อการศึกษาไทยยุค IT
กลุ่มนักศึกษาปริญญาโท สาขา หลักสูตร และการสอน ได้จัดสัมมนา
ในหัวข้อเรื่อง การศึกษาไทยยุค IT ว่ามีความเหมาะสมกับการศึกษาของไทยในยุคปัจจุบันหรือไม่ท่านสามารถร่วมแสดงความคิดเห็นได้
ขอขอบพระคุณมา ณ โอกาสนี้
ขอเชิญร่วมแสดงความคิดเห็น
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
นพ. เชิดพงศ์ หังสสูต · 9 ต.ค. 2549
nam · 9 ต.ค. 2549
สันติชน · 9 ต.ค. 2549
สันติชน · 9 ต.ค. 2549
mr. ชรินทร์ ร่วมชาติ · 9 ต.ค. 2549
การจัดการเรียนการสอน E-learning เป็นรูปแบบหนึ่งของการจัดการเรียนรู้ในโลกยุคปัจจุบัน ที่ครูผู้สอนควรได้ศึกษาไว้ ถึงแม้ว่าในปัจจุบันยังไม่มีความจำเป็นมากนักด้วยเหตุผลหลาย ๆ ประการแต่ในอนาคตอาจจะมีความสำคัญและจำเป็นมาก การศึกษาไว้ก่อนจะทำให้ครูเป็นคนที่ “ไม่ตกยุค ” ซึ่งถ้าเราไม่สนใจว่าจะเป็นคน “ร่วมสมัย” หรือไม่ก็ตามไม่เป็นไร แต่นักเรียนของเราไม่ควรที่จะเป็นคน “ตกยุค” เหมือนกับเรา เขาควรที่จะได้รับการจัดการศึกษาในทุกรูปแบบ เพื่อนำไปใช้ในอนาคตข้างหน้าของเขาได้อย่างมีประสิทธิภาพโดยที่ครูเป็นผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จนั้น
ในประเทศไทยที่พัฒนาแล้ว E-learning แพร่ขยายเข้าไปถึงการศึกษาในระบบ การะฒนาบุคลากรในองค์การธุรกิจ รวมถึงการเรียนรู้ส่วนบุคคล แต่สำหรับประเทศไทย การเรียนรู้ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์นับว่าเป็นเรื่องใหม่มาก และยังไม่มีการนำไปใช้มากนัก ในภาวะที่โลกกำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เนื่องจากแรงขับเคลื่อนจากกระแสโลกาภิวัตน์ การพัฒนาทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ประเทศไทยจึงมีความจำเป็นต้องเร่งเตรียมความพร้อมของประชาชนเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงในอนาคต เนื่องด้วยเหตุผลที่จะกล่าวต่อไปนี้
การขยายโอกาสทางการศึกษา การเรียนรู้ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์จะสามารถตอบสนองได้มากกว่าการจัดการศึกษาในห้องเรียน การเรียนรู้ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ทำให้โอกาสในการศึกษาของประชาชนเพิ่มสูงขึ้น ส่งผลทำให้ประชาชนมีความรู้และทักษะที่สูงขึ้น ซึ่งเป็นผลดีต่อการพัฒนาประเทศการศึกษาที่ต้องใช้ความรู้และเทคโนโลยีในอนาคต
จาก IT มาเป็น …. ICTชัยพจน รักงาม * ICT – Information Communication Technology เป็นนวัตกรรมที่พัฒนาขึ้นเพื่อใช้สำหรับติดต่อแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารเพื่อการศึกษาจากแหล่งเรียนรู้ที่อยู่ห่างไกล โดยอาศัยอุปกรณ์สื่อสารด้านโทรคมนาคม และผมมั่นใจว่า ต่อไปการศึกษาของเราตามแนวหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานก็คงจะใช้สื่อการเรียนรู้ ICT มากขึ้น ในอันที่จะให้ผู้เรียนใช้เป็นสื่อเชื่อมโยงระหว่างรายวิชา-กลุ่มวิชาการต่าง ๆ ที่ต้องถูกบังคับให้เรียนในโรงเรียน (โดยเฉพาะระดับช่วงชั้นมัธยมศึกษา) กับการบูรณาการผสมผสานความรู้ (Integrated Curriculum – IC) ที่ผู้เรียนอยากรู้ด้วยตนเอง แต่ไม่ได้สอนในโรงเรียนจึงจะมีลักษณะเป็น 3 มิติ จากการจัดที่เน้นสาระของรายวิชา (Subjected-based) ดังตัวอย่าง ในที่นี้มี 9 รายวิชากับการพยายามบูรณาการ 8 กลุ่ม โดยใช้ ICT เป็นสื่อการเรียนรู้ มองเป็นไตรลักษณ์ (three dimension) จะทำให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้รอบด้าน ในระยะแรก เราคุ้นเคยกับคำว่า IT มามากแล้ว คือ การมีข้อสารสนเทศ (Information) และมีเทคโนโลยี (Technology) ในที่นี้คือ คอมพิวเตอร์ที่มาแรงมากในช่วงประมาณ 2 ทศวรรษที่ผ่าน ในระยะหลัง ICT จะมีบทบาทมากกว่าคือ ได้ใช้ระบบเชื่อมโยงข้อมูลข่าวสารที่นอกจากจะรวมอุปกรณ์ 2 สิ่งมาใช้ คือ คอมพิวเตอร์ (Technology) ที่ช่วยทำให้การประมวลผลข้อมูล (data) มีความรวดเร็ว ถูกต้อง แม่นยำ เป็น สารสนเทศ (Information) ที่มีความหมายในการบริหารจัดการ แล้วยังใช้อุปกรณ์ทางการสื่อสาร (Communication) ช่วยทำให้โยงใยไปยังเครื่องคอมพิวเตอร์ที่อยู่ไกล (Remote-Area) ออกไปได้ด้วยการใช้สายโทรศัพท์หรือดาวเทียม ทำให้การรับส่งและแลกเปลี่ยนเอกสารทางอิเล็คทรอนิกส์ (electronic) ข้อมูล ข่าวสาร สามารถติดต่อกันได้อย่างง่ายดาย โดยไม่จำเป็นต้องเดินทางไปเอง เช่น ถ้าเราอยากทำธุรกรรมติดต่อกับธนาคาร เราไม่จำเป็นต้องเดินทางไปที่ธนาคารเอง เพียงนั่งหน้าเครื่องคอมพิวเตอร์ที่โต๊ะทำงาน หรือในห้องนอน หรือเช่าจากร้านเน็ตคาเฟ่ที่มุมใดมุมหนึ่งในโลก แล้วติดต่อผ่าน internet บางทีเราจะเรียกจุดที่เรานั่งติดต่อว่าเป็นธนาคารเสมือน (Virtual Bank) เพราะไปที่ธนาคารจริงเราก็ต้องดำเนินการกับเครื่องคอมพิวเตอร์ที่นั่นด้วยวิธีเดียวกัน ในทำนองนี้โลกเราก็จะมีสิ่งประดิษฐ์มีสถานที่ทั้งที่เป็นของจริงและของที่เสมือนจริง (Virtual) เช่น มีโรงงานเสมือน (Virtual Factory) บริษัทเสมือน (Virtual Corporation) ซึ่งทั้งบริษัททั้งโรงงานจะไม่มีตึกหรือสำนักงานสำหรับพนักงาน แต่พนักงานจะกระจัดกระจายตามจุดต่าง ๆ ในโลก ติดต่อสื่อสารกันโดยใช้เทคโนโลยีการสื่อสารต่าง ๆ จะมีการพบกันจริง ๆ น้อยมาก ไม่แน่นะ ในอนาคตพวกเราซึ่งเป็นข้าราชการอาจนั่งทำงานที่บ้าน แล้วส่งข้อมูลติดต่อไปที่ทำงาน ประชุมก็นั่งหน้าจอรับข้อมูล ส่งข้อมุลผ่านจอคอมพิวเตอร์ (Tele-Conferrence) ประหยัดไปได้เยอะ ที่กล่าวมาทั้งหมดคือส่วนหนึ่งของโลกยุค ICT และประโยชน์จากการนำระบบ ICT มาประยุกต์ใช้ พอสรุปได้ดังนี้ 1. ความสะดวกรวดเร็วในระหว่างการดำเนินงาน 2. ลดปริมาณผู้ดำเนินงานและประหยัดพลังงานเชื้อเพลิงได้อีกทางหนึ่ง 3. ระบบการปฏิบัติงานเป็นไปอย่างมีระเบียบมากขึ้นกว่าเดิม 4. ลดข้อผิดพลาดของเอกสารในระหว่างการดำเนินการได้ 5. สร้างความโปร่งใสให้กับหน่วยงานหรือองค์กรได้ 6. ลดปริมาณเอกสารในระหว่างการดำเนินงานได้มาก (กระดาษ) 7. ลดขั้นตอนในระหว่างการดำเนินการได้มาก 8. ประหยัดเนื้อที่จัดเก็บเอกสาร (กระดาษ) อย่างไรก็ดี ในความคิดที่จะนำนวัตกรรม ICT มาประยุกต์ใช้นั้น อยากเปรียบเทียบให้เห็นถึงจุดดีและจุดด้อยพอสังเขป ดังนี้ การวิเคราะห์ ข้อดี ข้อด้อย ของ ICT <table border="1" cellspacing="0" cellpadding="0" class="MsoNormalTable"><tbody>
</tbody></table>
ผ่านมาพบ บล็อก ขอร่วมแสดงความคิดเห็นจากบทความ แผนหลักการใช้ ICT เพื่อพัฒนาการศึกษา
ลองเปิดอ่านดูน้ะครับ
บทความที่เกี่ยวข้อง ICT กับการศึกษาไทย
ร่วมเสนอบทความที่เกี่ยวข้อง
เรื่อง ยุทธศาสตรการพัฒนา ICT
ความเห็นส่วนตัวของอาจารย์วิเกี่ยวกับ ICT
ICT ย่อมาจาก Information and Communication Technology เป็นการใช้เทคโนโลยี เข้ามามีส่วนในกิจการทั้งหลาย ไม่ใช่เฉพาะการจัดการเรียนการสอน เดิมผู้เขียนคิดว่าเราอยู่คนละยุคกับ ICT คิดว่าเราแก่เกินกว่าที่จะเข้าใจ ICT ปล่อยให้คนรุ่นใหม่เขาเรียนรู้ไปเถอะ แต่ต่อมา ICT เริ่มเข้ามาใกล้ จนหนีไม่ได้ หลีกไม่พ้น จึงต้องหันหน้าเข้าไปทำความรู้จักกับเขา เรียนรู้ และนำมาใช้ หลังจากใช้ได้สักระยะหนึ่งพบว่า ICT ก็มีประโยชน์หลายอย่าง เป็นความจำเป็นที่ต้องศึกษาเรียนรู้ สิ่งที่เป็นความรู้เดิมเหมือนร้านขายของชำข้างบ้านอยากได้อะไรก็ไปซื้อ แต่ ICT เหมือนห้างสรพพสินค้าที่ใหญ่โต มีทุกอย่างที่เราต้องการ แต่ความเป็นห้างสรรพสินค้าที่กว้างมาก กว่าเราจะหาของที่เราต้องการก็ต้องเหนื่อย ยากพอสมควร แตะระหว่างที่เราหาของที่ต้องการ เราก็จะพบกับสิ่งที่น่านสนใจอื่น ๆ ที่แปลกตาตื่นใจไม่น้อย การศึกษากับ ICT คงเป็นสิ่งที่คู่กับ เอื้อต่อกัน การศึกษาทำให้เกิดการคิดเรื่อง ICT ICT ก็ทำให้เกิดการศึกษา ประโยชน์ในแง่อื่น อาจจะเป็นการประหยัด กระดาษ ทรัพยากร แต่เราก็ต้องเสียค่าไฟ ค่าพลังงานกับ ICT เป็นเรื่องที่ต้องศึกษา และร่วมแสดงความคิดเห็นกันต่อไป ... เพื่อน ๆ ว่าไง
เรื่องไอที นี้ทุกคนที่อยู่ในวงการศึกษาคงทราบดีเพราะการศึกษายุคปัจจุบันนี้ถ้าไม่นำเอาระบบไอทีเข้าช่วยแล้ว ก็รับรองว่า งานนั้นต้องตกยุคหรือล้าสมัยไปมากทีเดียว ไอทีมีประโยชน์นานานัปประการนับตั้งแต่มาช่วยทำให้เราทำงานได้เร็วขึ้นเป็นระเบียบเรียบร้อยและสามารถเก็บบันทึกได้ง่าย เมื่อระบบไอทีได้พัฒนาทันสมัยก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วทำให้เราต้องติดตามอยู่ตลอดเวลาเพื่อให้ทันกับการพัฒนาอุปกรณ์เครื่องใช้ต่าง ๆ ให้อัพเดท วงการศึกษาของมีความเจริญก้าวหน้ามากก็เพราะไอที เช่น เมื่อก่อนครูจะเตรียนแผนการสอนก็ต้องนั่งเขียนกันจนมือแทบขาด แต่มายุคนี้การสอนของครูง่ายและสดวกขึ้น การทำสื่อต่างๆ ก็ง่ายเพียงปลายนิ้วสมัผัสก็สามารถเสร็จได้ตามกำหนดและนำเสนอรูปแบบที่หลากหลายทำให้การสอนพัฒนาและผู้เรียนก็ไม่น่ากับการสอนของครู มีการนำเอาโปรแกรมสำเร็จรูปมาช่วยสอนหรือสอนผ่านเว็บก็เป็นอีกขั้นตอนหนึ่งของไอทีทีช่วยให้เราสามารถเข้าถึงข้อมูลได้ง่าย ๆ ไม่จำเป็นต้องเข้าไปค้นในห้องสมุดให้เสียเวลา ประหยัดและรวดเร็วทันใจ นี้เป็นส่วนหนึ่งของระบบไอทีกับการศึกษา
e-Learning นับเป็นคำใหม่พอสมควร ที่มีความหมายถึงการอบรมด้วยระบบเครือข่าย หรือผ่านระบบเครือข่าย ไม่ว่าจะเป็นเครือข่ายอินเทอร์เน็ต หรือเครือข่ายอินทราเน็ตในองค์กร ดังนั้น e-Learning จึงได้ผนวกเข้ากับโลกแห่งการศึกษา และวงจรธุรกิจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ปัจจุบันนี้บริษัทหลายบริษัทพัฒนาระบบ e-Learning เพื่ออบรมพนักงานขายของบริษัท ให้ทราบและรู้จักผลิตภัณฑ์ใหม่ พร้อมเทคนิคการขาย มหาวิทยาลัยชั้นนำต่างๆ เช่น Stanford หรือ Harvard ก็นำระบบ e-Learning มาให้บริการนิสิต นักศึกษาจากทั่วโลก เพื่อสมัครเรียนในหลักสูตรต่างๆ ที่เปิดให้บริการ ดังนั้นจึงพอจะสรุปลักษณะสำคัญของ e-Learning ได้ดังนี้
Anywhere, Anytime and Anybody คือ ผู้เรียนจะเป็นใครก็ได้ มาจากที่ใดก็ได้ และเรียนเวลาใดก็ได้ตามความต้องการของผู้เรียน เพราะหน่วยงานได้เปิดเว็บไซต์ให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง รวมทั้งบริการจัดทำเป็นชุด CD เพื่อใช้ในลักษณะ Offline ให้กับโรงเรียนหรือสถานศึกษาที่สนใจ แต่ยังไม่พร้อมในระบบอินเทอร์เน็ต Multimedia สื่อที่นำเสนอในเว็บ ประกอบด้วยข้อความ ภาพนิ่ง ภาพเคลื่อนไหว และเสียง ตลอดจนวีดิทัศน์ อันจะช่วยกระตุ้นการเรียนรู้ของผู้เรียนได้เป็นอย่างดี Non-Linear ผู้เรียนสามารถเลือกเรียนเนื้อหาที่นำเสนอได้ตามความต้องการ Interactive ด้วยความสามารถของเอกสารเว็บที่มีจุดเชื่อม (Links) ย่อมทำให้เนื้อหามีลักษณะโต้ตอบกับผู้ใช้โดยอัตโนมัติอยู่แล้ว และผู้เรียนยังเพิ่มส่วนติดต่อกับวิทยากรผ่านระบบเมล์ ICQ, Microsoft Messenger และสมุดเยี่ยม ทำให้ผู้เรียนกับวิทยากรสามารถติดต่อกันได้อย่างรวดเร็ว
ไอซีทีกับการศึกษาไทยนี้ คนที่อยู่ในการศึกษาทุกคนได้ประโยชน์มากมายนานับประการ เราสามารถประยุกต์ใช้ในเรื่องที่ต่าง ๆ ได้ สารพัด ขอให้มีแนวคิดที่จะนำเอาเรื่องของไอซีที มาใช้ให้เป็นข้าพเจ้าเชื่อว่า มีประโยชน์ที่เป็นส่วนดีมากกว่าส่วนที่คิดว่าเป็นภัยแก่เด็ก ๆ เราต้องหาวิธีป้องกันในเรื่องที่เป็นภัยแก่เด็กแล้ว รับรองได้เลยว่า ทำคุณประโยชน์ให้ตามที่เราปรารถนาได้ ดังที่บทความต่อไปนี้
ตอนที่ 1
รศ.ดร.นาตยา ปิลันธนานนท์
คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ณ วันที่ประเทศไทยประกาศใช้พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542 ได้ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงการจัดการศึกษาขนานใหญ่พอสมควรการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญและมีผลต่อการทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงหรือชอบเรียกกันว่าการปฏิรูป ในด้านต่างๆ ได้แก่การกำหนดให้มีการกระจายอำนาจการจัดการศึกษา การจัดการศึกษาที่มีมาตรฐานกำกับและการให้หลักประกันแก่ประชาชนที่จะจัดการศึกษาให้มีคุณภาพหรือการประกันคุณภาพการศึกษา ความสำคัญใน 3 ประเด็นนี้เกี่ยวข้องกัน ประการแรกรัฐมอบอำนาจให้เขตพื้นที่ และสถานศึกษาเป็นผู้บริหารจัดการศึกษาของตนโดยหวังที่จะให้การศึกษาตอบสนองสังคมและคนในพื้นที่จากเดิมที่การจัดการถูกกำกับมาจากส่วนกลาง ประการที่สองแม้ว่าจะมีการมอบอำนาจดังกล่าวแต่รัฐก็ยังห่วงใยในการที่จะให้สถานศึกษาจัดการศึกษาอย่างมีคุณภาพไม่เพียงแต่ตอบสนองสังคมและคนในพื้นที่แล้ว ยังจะต้องตอบสนองประเทศชาติด้วยรัฐโดยกระทรวงศึกษาธิการจึงได้กำหนดมาตรฐานการศึกษาชาติขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งการกำหนดหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544 ซึ่งเป็นหลักสูตรฉบับแรกที่ใช้มาตรฐานเป็นแนวทางจัดทำหลักสูตรด้วยการกำหนดสาระและมาตรฐานของกลุ่มสาระการเรียนรู้ต่าง ๆแตกต่างจากหลักสูตรที่เคยมีมาก่อนเพื่อให้สถานศึกษาใช้เป็นแนวทางในการจัดการศึกษาของตน และประการที่สามเมื่อมีการกระจายอำนาจการจัดการศึกษาและกำหนดมาตรฐานที่จะให้สถานศึกษาใช้เป็นแนวทางจัดการศึกษาแล้วรัฐก็ยังกำหนดให้มีการกำกับ ดูแล ติดตาม ตรวจสอบ ประเมิน ว่าสถานศึกษาในเขตพื้นที่ต่าง ๆ สามารถจัดการศึกษาได้ดีเพียงไรอะไรที่ยังเป็นปัญหาอุปสรรค อะไรที่ดำเนินการได้ดี มีสิ่งใดที่ควรสนับสนุน ส่งเสริมให้พัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ ไป และมีสิ่งใดที่ควรได้รับการอุดหนุนช่วยเหลือนี่คือปณิธานของพระราชบัญญัติการศึกษาฉบับนี้ มูลเหตุดังกล่าวมานี่เองทำให้เกิดการใฝ่ฝันที่จะมีสถานศึกษาที่มีคุณภาพ ให้เด็ก ๆ ได้เรียนด้วยการรณรงค์ให้สถานศึกษาเดิม ๆ ปฏิรูปสถานศึกษาของตนขณะเดียวกันก็มีความคิดที่จะสร้างโรงเรียนพันธุ์ใหม่ รูปแบบต่าง ๆ เช่น โรงเรียน 5 รูปแบบ ของกระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียนใช้ ICT เพื่อพัฒนาการเรียนรู้ หรือโรงเรียน ICTเป็น 1 ใน 5 รูปแบบ นี้ และยังมีโรงเรียนหนึ่งอำเภอ หนึ่งโรงเรียนในฝัน อีกไว้เป็นทางเลือกสำหรับประชาชนด้วยในบทความนี้จึงขอเสนอเฉพาะในส่วนของการจัดการศึกษาสำหรับโรงเรียนพันธุ์เก่าและโรงเรียนพันธุ์ใหม่ ที่จะเป็น โรงเรียนทางเลือก ICT
โรงเรียน ICT เป็นอย่างไร
กระทรวงศึกษาธิการได้อธิบายกรอบแนวคิดของโรงเรียน ICT ไว้ว่า "เป็นโรงเรียนที่นำเอาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารมาเป็นเครื่องมือสำคัญในการจัดการศึกษาทั้งในด้านพัฒนาองค์ความรู้กระบวนการจัดการศึกษาและกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน สร้างคนรุ่นใหม่ให้เป็นคนดี คนเก่งมีคุณธรรมจริยธรรม ในการใช้ ICT เป็นเครื่องมือเสริมแสวงหาความรู้และพัฒนาองค์ความรู้การปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้เรียนและผู้สอนซึ่งส่วนหนึ่งจะเป็นการสอนทางไกลผ่านระบบเครือข่ายเทคโนโลยีทั้งในเวลาและนอกเวลาการเรียนการสอนทำให้ระบบการเรียนรู้มีความสมบูรณ์มากขึ้นช่วยผู้เรียนที่มีความแตกต่างทางด้านฐานะและความพร้อมมากขึ้นรวมทั้งมีศักยภาพต่างกันได้ ซึ่งคาดว่าจะช่วยให้ผู้เรียนสามารถเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆได้ตลอดเวลา และสามารถปรับตัวเท่าทันการเปลี่ยนแปลงรวมทั้งใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในสังคมได้"
กล่าวโดยสรุป โรงเรียนที่จะเรียกว่าเป็นโรงเรียน ICT จึงต้องมีการนำ ICT มาใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาหลักสูตร ใช้ ICT เป็นเครื่องมือจัดการเรียนการสอนจัดเตรียมความพร้อมในด้านโครงสร้างพื้นฐาน สื่อ และทรัพยากรการศึกษาต่าง ๆที่เอื้อให้เกิดการใช้ ICT ใช้ ICT เป็นทั้งเครื่องมือการประเมินผลการเรียนรู้ของผู้เรียน และใช้ ICT เป็นคุณลักษณะและความสามารถประการหนึ่งของผู้เรียนที่จะต้องได้รับการประเมินการบริหารและพัฒนาบุคลากรของสถานศึกษาให้มีศักยภาพด้าน ICT การบริหารจัดการงบประมาณอาคารสถานที่ต่าง ๆ ที่เอื้อต่อการใช้ ICT เป็นต้น
หลักสูตร ICT ในโรงเรียน ICT เป็นอย่างไร
โดยทั่วไป เรารับรู้ว่า ICT เป็นเครื่องมือการเรียนรู้ อย่างไรก็ตามในหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานได้กำหนดกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยีเป็น 1 ใน 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ และในกลุ่มสาระการเรียนรู้นี้ได้กำหนดสาระที่ว่าด้วยการออกแบบและเทคโนโลยี เทคโนโลยีสารสนเทศและเทคโนโลยีเพื่อการทำงานและอาชีพ เอาไว้ทำให้โรงเรียนใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาหลักสูตรเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ให้นักเรียนเรียนสภาพการณ์ที่เป็นอยู่ส่วนใหญ่โรงเรียนสร้างหลักสูตรเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์แยกออกต่างหากจากหลักสูตรกลุ่มสาระฯ อื่น หรือแม้แต่ในกลุ่มสาระการงานอาชีพด้วยกันแต่ละชั้นปี เด็กเรียนอะไรบ้าง อาจแตกต่างกันไปใน แต่ละโรงเรียนการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรลักษณะนี้ ICT เปรียบเสมือนเป็นหลักสูตรด้วยและเป็นเครื่องมือการเรียนรู้ด้วยเพราะเนื้อหาสาระที่เรียนเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์และใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เป็นสื่อหรือเครื่องมือการเรียนรู้ไปในตัว
รายละเอียดของรูปแบบการเรียนการสอนอาจแตกต่างกันในครูผู้สอนเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์แต่ละคน เป็นต้นว่า
1. ครูบางคนให้ผู้เรียนเรียนโดยไม่เกี่ยวข้องกับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่นเรียกว่าศึกษาเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์โดด ๆ พร้อม ๆ กับที่ครูในกลุ่มสาระฯ อื่นก็มิได้ให้ผู้เรียนใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เป็นเครื่องมือการเรียนรู้แต่อย่างใด
2. ครูบางคนอาจมีการนำเอาสาระการเรียนรู้ของกลุ่มสาระฯ อื่นเข้ามาใช้เป็นสาระความรู้ให้ผู้เรียนใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เรียนรู้เรื่องเหล่านั้นแต่ครูในกลุ่มสาระฯ อื่นก็มิได้ให้ผู้เรียนใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เป็นเครื่องมือการเรียนรู้ในรายวิชาของกลุ่มสาระฯตน แต่อย่างใด
3. ครูบางคนอาจมีการทำงานร่วมกันกับครูที่สอนในกลุ่มสาระฯ อื่นโดยครูเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์สอนการใช้ คู่ขนานกันไปกับที่ครูในกลุ่มสาระ ฯ อื่นก็มอบหมายให้ผู้เรียนใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เพื่อการเรียนรู้ในกลุ่มสาระฯของตนด้วย
นี่คือตัวอย่างของหลักสูตร และพฤติกรรมการสอนของครู ในโรงเรียนทั่วไป ที่ใช้ ICT ผู้อ่านอาจใช้วิจารณญาณตรึกตรองดูเองว่าตัวอย่างแบบใดที่จะส่งผลต่อการทำให้ผู้เรียนมีคุณลักษณะความสามารถด้าน ICT ตามที่ประเทศชาติต้องการมากกว่ากัน พฤติกรรมการสอนของครูเช่นนี้ สะท้อนว่าหลักสูตร ICT ของแต่ละโรงเรียน มีสถานะเป็นอย่างไร เป็นหลักสูตรแบบแยกรายวิชา ดังตัวอย่างที่ 1 และ 2 หรือเป็นหลักสูตรแยกรายวิชาแต่คู่ขนานกับรายวิชาอื่น ดังตัวอย่างที่ 3
อย่างไรก็ตาม ลักษณะหลักสูตรในตัวอย่างที่ 1 และที่ 2 ICT มีสถานะเป็นทั้งเนื้อหาสาระ และเครื่องมือการเรียนรู้ของครูที่สอนในกลุ่มสาระฯ นี้แต่ครูในกลุ่มสาระฯ อื่น มิได้มอง ICT ว่าเป็นเครื่องมือการเรียนรู้กลุ่มสาระฯของตนและมิได้มอง ICT ว่าให้เนื้อหาสาระที่จะเชื่อมโยง บูรณาการกับกลุ่มสาระฯของตนได้ด้วย
ในกรณีของตัวอย่างที่ 3 ICT มีสถานะเป็นทั้งเนื้อหาสาระและเครื่องมือการเรียนรู้ของครูที่สอนในกลุ่มสาระฯ นี้ และครูในกลุ่มสาระฯอื่นก็มอง ICT ว่าเป็นเครื่องมือการเรียนรู้กลุ่มสาระฯ ของตนด้วยเช่นกันแต่มิได้มองว่า ICT สามารถให้เนื้อหาสาระที่จะเชื่อมโยง บูรณาการกับกลุ่มสาระฯของตนได้ด้วย
หลักสูตร ICT จึงมีได้หลายรูปแบบดังกล่าวข้างต้น ลักษณะหลักสูตร ICT ดังกล่าวปัจจุบันอาจมีอยู่ในโรงเรียนต่าง ๆ ทั้งโรงเรียนที่มีรูปแบบปกติหรือโรงเรียนทางเลือก โดยเฉพาะอย่างยิ่งโรงเรียน ICT การจัดการที่จะให้ใช้ ICT เป็นเครื่องมือการเรียนรู้ของกลุ่มสาระการงานอาชีพและเทคโนโลยีเป็นเรื่องที่ไม่ยุ่งยาก และปฏิบัติกันอยู่โดยทั่วไป แต่การจัดการที่จะให้ ICT เป็นเครื่องมือการเรียนรู้ในกลุ่มสาระฯ อื่นด้วย เริ่มเป็นสิ่งยุ่งยากและยิ่งยากไปกว่าถ้าจะคิดให้กลุ่มสาระฯ อื่น รู้จักการนำความรู้ เนื้อหาสาระเกี่ยวกับ ICT มาบูรณาการกับกลุ่มสาระฯ ของตนด้วย
การให้ ICT เป็นเครื่องมือการเรียนรู้ในกลุ่มสาระฯ อื่นด้วยจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อครูในกลุ่มสาระฯ อื่น ต้องมีความรู้ ทักษะและเจตคติที่ดีต่อการให้ผู้เรียนใช้ ICT มาทำให้เกิดการเรียนรู้รายวิชาต่าง ๆในกลุ่มสาระฯ ของตน หากโรงเรียนสามารถจัดการดังว่านี้ได้หลักสูตรเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ก็ไม่จำเป็นต้องมีจำนวนรายวิชามีจำนวนชั่วโมงเรียนมากมาย เกิดการยื้อแย่งชั่วโมงเรียนกับกลุ่มสาระฯ อื่นเหมือนดังที่เป็นอยู่ เพราะ ICT จะถูกสอดแทรกในการเรียนรายวิชาต่าง ๆจนเป็นปกติวิสัย สิ่งที่เป็นข้อคิดต่อไปก็คือสถาบันฝึกหัดครูสามารถผลิตครูวิชาชีพสาขาต่าง ๆ ให้มีคุณสมบัติ ความสามารถด้าน ICT เพียงพอหรือยัง ที่จะทำให้เกิดการจัดการศึกษาในลักษณะนี้ ครูประจำการในกลุ่มสาระฯต่าง ๆ ได้รับการฝึกอบรม พัฒนาขีดความสามารถมากน้อยแค่ไหน ในการให้ผู้เรียนใช้ ICT เพื่อการเรียนรู้รายวิชาของตน
การให้กลุ่มสาระฯ อื่น รู้จักการนำความรู้ เนื้อหาสาระ เกี่ยวกับ ICT มาบูรณาการกับกลุ่มสาระฯ ของตนด้วย วิธีการนี้ยุ่งยากที่สุดแต่เป็นวิธีการที่จะทำให้เกิดโรงเรียนทางเลือก ICT ที่สมบูรณ์แบบนั่นคือครูทุกกลุ่มสาระฯ ตระหนักถึงการนำ ICT บูรณาการเข้าไปในสาระหลักสูตรกลุ่มสาระฯ ของตน สามารถใช้ ICT เป็นเครื่องมือการสอนและให้ผู้เรียนใช้ ICT เป็นเครื่องมือการเรียนรู้ ซึ่งสามารถทำได้ด้วยการปรับปรุงพัฒนาหลักสูตรของสถานศึกษาเสียใหม่สถานศึกษาที่ต้องการเป็นโรงเรียนทางเลือกทำหลักสูตรได้ใน 2 ลักษณะคือ
1. หลักสูตรแยกรายวิชา หรือหลักสูตรที่แยกแต่ละกลุ่มสาระฯออกจากกันเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เป็นหลักสูตรหนึ่ง ดังกล่าวมาข้างต้นแต่หลักสูตรนี้ไม่จำเป็นต้องมีรายวิชา ชั่วโมงเรียนมากมายอาจมีเพียงสร้างรายวิชาพื้นฐานสำหรับที่จะให้ผู้เรียนมีความสามารถนำ ICT ไปใช้ได้ขณะเดียวกันหลักสูตรกลุ่มสาระฯ ต่าง ๆ ก็ประสานสัมพันธ์กัน ด้วยการนำ ICT เข้าไปบูรณาการในหลักสูตรของตน ไม่ว่าจะในด้านการใช้ ICT เป็นเครื่องมือการสอนของครูทุกกลุ่มสาระฯ และเครื่องมือการเรียนรู้ของผู้เรียนและในด้านเนื้อหาสาระหลักสูตร เช่น กลุ่มสาระฯ วิทยาศาสตร์นำเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เป็นสาระความรู้ในการเรียนเรื่องเสียง แสง คลื่น เคมี ไฟฟ้าฯลฯ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษมีการนำเรื่องราวเกี่ยวกับเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เป็นสาระในการสอนทักษะทางภาษาสังคมศึกษามีการนำเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์มาสะท้อนให้เห็นสภาพชีวิตของคนในสังคมคณิตศาสตร์มีการนำเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เป็นโจทย์การเรียนรู้ทักษะทางคณิตศาสตร์เช่นนี้เป็นต้น
2. หลักสูตรบูรณาการ คุณค่าของหลักสูตรบูรณาการเป็นสิ่งที่ทุกคนตระหนักรับรู้กันอยู่ แต่ปัจจุบัน เราก็ยังไม่มีหลักสูตรบูรณาการที่มีคุณภาพ หรือมีแต่ก็ไม่สามารถนำหลักสูตรบูรณาการมาใช้ได้อย่างมีคุณภาพอันเนื่องมาจากการขาดความรู้เรื่องการพัฒนาหลักสูตรบูรณาการการที่ครูต่างกลุ่มสาระฯ ไม่สามารถมาทำงานร่วมมือกันสอนได้หลักสูตรบูรณาการมีหลายรูปแบบ อยู่ที่ว่าจะเอาอะไรมาบูรณาการกัน เช่นนำบางกลุ่มสาระฯ มาบูรณาการกัน เกิดเป็นหลักสูตรใหม่หรือสร้างหลักสูตรที่นำแนวคิดอย่างใดอย่างหนึ่งมาเป็นแกนหลักสูตร (core curriculum) แล้วนำบางกลุ่มสาระฯ มาบูรณาการเข้าไปด้วยกันภายใต้แกนนี้เกิดเป็นหลักสูตรที่เรียกว่า Conceptual Curriculum หรือ Thematic Curriculum เป็นต้น เช่นนำ ICT มาเป็นแกนของหลักสูตร แล้วนำกลุ่มสาระฯต่าง ๆที่ต้องการบูรณาการกัน มาบูรณาการภายใต้ ICT นี้
โรงเรียนในฝัน หรือโรงเรียนทางเลือก ที่จะเป็นโรงเรียน ICT มิใช่เพียงแค่มีการนำ ICT เข้ามาเป็นเครื่องมือใช้ในการเรียนการสอนเท่านั้นแต่ควรให้ ICT เป็นสาระหลักสูตรเช่นเดียวกับวิทยาศาสตร์ สังคมศึกษา คณิตศาสตร์ ด้วยโรงเรียนที่จะเป็นโรงเรียนทางเลือกควรมีหลักสูตรสถานศึกษาที่มีรูปแบบเอกลักษณ์ของตนสามารถกล่าวอ้างกับประชาชนได้ว่าโรงเรียนใช้หลักสูตรที่สนองกับการเป็นโรงเรียนทางเลือกแบบนั้นๆ นั่นคือ ถ้าจะเป็นโรงเรียน ICT สถานศึกษาควรจะต้องถึงขนาดมีหลักสูตรโปรแกรมหรือสาขาวิชา ICT เลย โดยที่กลุ่มสาระฯ ต่าง ๆ ต้องปรับเปลี่ยนหลักสูตรของตนทั้งด้วยการให้ ICT เป็นเนื้อหา และเครื่องมือการเรียนรู้จะภายใต้หลักสูตรแยกรายวิชา หรือหลักสูตรบูรณาการ ก็ตามที
แนวคิดทำนองนี้ เราจะเห็นได้จากโรงเรียนประเภท Magnet School ที่มีหลักสูตรหรือโปรแกรมทางเลือก ที่แล้วแต่ว่าโรงเรียนต้องการโดดเด่นในด้านใดก็จะมีโปรแกรมหลักสูตรด้านนั้น เป็นทางเลือกว่า ถ้าใครสนใจ ก็ไปเรียนที่โรงเรียนนี้โรงเรียน Magnet School ที่เน้นด้านคอมพิวเตอร์ ก็จะคล้ายแนวคิดของโรงเรียน ICT ของเรา โดยมีหลักสูตรหรือโปรแกรมทาง ICT โดยเฉพาะ ขณะเดียวกันกลุ่มสาระฯ อื่น ๆก็เอื้ออำนวยด้วยการนำ ICT บูรณาการในหลักสูตรของตนด้วยผู้เรียนจึงมิได้เรียนหลักสูตร ICT แยกออกมาโดด ๆ แม้ขณะไปเรียนกลุ่มสาระฯ อื่นๆก็ได้เรียน ICT เป็นเนื้อหาในหลักสูตรนั้นและเป็นเครื่องมือการเรียนรู้วิชาในหลักสูตรนั้นด้วย
เมื่อเป็นเช่นนี้จะเห็นว่าการกำหนดรายวิชาในหลักสูตรสถานศึกษาประเภทนี้จะแตกต่างจากโรงเรียนทั่วไป โรงเรียนทางเลือกที่จัดหลักสูตรระดับมัธยมศึกษาตอนปลายสามารถสร้างหลักสูตรที่ "ส่งออก" ไปสู่อุดมศึกษาในคณะวิชา สาขาวิชาที่สอดคล้องกันได้เลย นี่จึงเป็นโรงเรียนทางเลือกสำหรับผู้เรียนได้ว่าถ้าต้องการที่จะไปเรียนต่อ หรือมีความเป็นเลิศในสาขาใดก็มาเลือกโรงเรียนทางเลือกประเภทนั้น ๆ
ประเทศไทยจึงน่าที่จะสร้างโรงเรียนทางเลือก ที่เลิศในด้านต่าง ๆ ให้หลากหลายและที่สำคัญต้องให้สถานศึกษารู้จักที่จะสร้างหลักสูตรทางเลือกด้วยมิใช่แนะนำให้สถานศึกษาทำหลักสูตรพื้นฐาน แกนกลาง แบบที่ทำกันอยู่ทั่วไปในขณะนี้ 70% แล้วจะให้มีรายวิชาเลือก 30% โรงเรียนจะสร้างความเป็นเลิศหรือเป็นโรงเรียนทางเลือก ได้อย่างไรกับคำว่า 30% นี้การทำหลักสูตรที่ให้เด็กเรียนรายวิชาพื้นฐานในกลุ่มสาระฯ ต่าง ๆเหมือนกันทั่วประเทศ จากการที่ทำผังมโนทัศน์ให้ ทำตัวอย่างหลักสูตรรายวิชาพื้นฐานต่าง ๆ ให้ลอกเลียนแบบ แล้วมาแตกต่างกันที่รายวิชาเลือกจะเหลือเวลาปั้นผู้เรียนให้เลิศไปในทางที่ต้องการได้หรือ จึงควรจะต้องคิดใหม่ทำใหม่ เกี่ยวกับการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา ที่ให้สถานศึกษารู้จักค้นหาและสร้างความเป็นเลิศ กำหนดการเป็นโรงเรียนทางเลือกของตนที่สามารถสร้างหลักสูตรที่ตอบสนองหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานพร้อมกับการสนองทางเลือกของตน ซึ่งก็คือการสนองชุมชนของตนนั่นเอง โดยไม่แยกส่วนกันความเป็นเลิศ หรือหลักสูตรทางเลือก ต้องปรากฏให้เห็นทั้งในรายวิชาที่เป็นพื้นฐานและเสริมเพิ่มเติม ได้อย่างกลมกลืน ยิ่งไปกว่านั้นรูปแบบหลักสูตรและการเรียนการสอนในโรงเรียน ICT ดังกล่าวมาข้างต้นจะบริหารหลักสูตรแบบเดิม ๆ คงไม่ได้อาจต้องโดดเด่น มีรูปลักษณ์เฉพาะ ที่จะเป็น digital curriculum, online curriculum, หรือ distance education ด้วยซึ่งจำเป็นต้องมีความพร้อมในด้านการบริหารจัดการทั้งส่วนสถานศึกษาและโครงสร้างพื้นฐานเพิ่มมากขึ้น
ชุมชนแห่งการเรียนรู้ (Community of Learning) เป็นอย่างไร
การจะให้ผู้เรียนมีคุณลักษณะความสามารถทางด้าน ICT นอกเหนือจากการจัดหลักสูตรที่แตกต่างไปจากเดิมแล้วความเข้าใจในเรื่องชุมชนเป็นแหล่งเรียนรู้ หรือ Community of Learning เป็นพื้นฐานสำคัญประการแรก ที่จะทำให้โรงเรียนจัดการศึกษาลักษณะนี้เป็นไปได้ด้วยดี
เวลาที่เราพูดถึงชุมชน ในความหมายทั่วไป คำว่า ชุมชน หรือ community หมายถึงกลุ่มคนที่อยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่งมารวมอยู่ด้วยกัน กลุ่มคนเหล่านี้มีลักษณะหรือจุดสนใจร่วมกัน ในชุมชนไม่ว่าแบบใดก็ตาม จะจัดหาสิ่งสนับสนุนอำนวยความสะดวกให้แก่สมาชิก ไม่ว่าจะเป็นถนนหนทาง ไฟฟ้า น้ำประปา โทรศัพท์ เป็นต้นในชุมชนแห่งการเรียนรู้ การอ่าน การเขียน การพูดคุยกัน ของสมาชิกในชุมชนเป็นช่องทางที่สำคัญของการเรียนรู้ ที่จะทำให้คนมาเรียนรู้ร่วมกันได้การให้บริการต่าง ๆ ที่จะตอบสนองคนในชุมชนได้มากขึ้นก็อาจเป็นเรื่องเกี่ยวกับเทคโนโลยีการสื่อสารในรูปแบบต่าง ๆ ตั้งแต่วิทยุ โทรทัศน์โทรศัพท์ รวมไปถึงคอมพิวเตอร์ Internet และการพบปะกันของสมาชิก
เรารู้จักชุมชนแห่งการเรียนรู้ที่มีอยู่ในขณะนี้ ในลักษณะใดบ้าง เด็กเล็ก ๆมีชุมชนแห่งการเรียนรู้เป็นรายการเจ้าขุนทองในโทรทัศน์ เด็กที่โตขึ้นมาอีกหน่อยรู้จักชุมชนแห่งการเรียนรู้ ในลักษณะของการได้ติดต่อ พบปะกับคนอื่น ในชุมชน เช่นในโรงยิม การออกค่ายลูกเสือ เนตรนารี ยิ่งเมื่อโตขึ้น ๆชุมชนแห่งการเรียนรู้ของคนเราก็กว้างขวาง และต่างรูปแบบมากขึ้นตามแต่เป้าหมายของแต่ละชุมชน จนกระทั่งถึงวัยทำงาน เราก็มีชุมชนอีกซึ่งอาจมีชุมชนเล็ก ๆ ภายในชุมชนที่ทำงานนั้น ๆและการปฏิสัม
แสดงความคิดเห็น เรื่อง การนำ ICT มาใช้อย่างไรจึงเหมาะสมกับการศึกษาไทย
ในปัจจุบันเทคโนโลยีได้เข้ามามีบทบาทในการดำรงชีวิตของเรามากขึ้นในทุกด้าน แม้กระทั่งด้านการศึกษา ก็ได้นำเอาเทคโนโลยีเข้ามาใช้ในการเรียนการสอนเพื่อให้เกิดการเรียนรู้มากเพิ่มขึ้น เช่น การใช้อินเตอร์เน็ตในการสืบค้นข้อมูล คอมพิวเตอร์ช่วยสอน(CAI) การสืบค้นต่างๆด้วยระบบคอมพิวเตอร์ การติดต่อสื่อสารไร้สาย สิ่งต่างๆเหล่านี้มีประโยชน์ถ้านำมาใช้ในทางที่ถูกต้องเหมาะสม และมีโทษเมื่อผู้ใช้ไม่มีคุณธรรมและจริยธรรมในการใช้ตัวอย่างเช่น การนำภาพที่ไม่พึงประสงค์ตัดต่อและนำไปเผยแพร่ในอินเตอร์เน็ต ทำให้เกิดความเสียหายในหลายฝ่าย ถึงแม้มีการป้องกันแต่ก็ยังมีปัญหาเกิดขึ้นได้การที่สถาบันการศึกษาต่างๆจะนำเอาเทคโนโลยีต่างๆมาใช้ทางด้านการศึกษา ต้องมีความพร้อมในหลายๆด้านเพื่อที่จะสามารถรองรับสิ่งต่างๆที่จะเกิดขึ้นตามมาได้ ซึ่งในการที่จะนำเอาเทคโนโลยีมาใช้ ต้องมีความพร้อมในด้านความรู้ในเทคโนโลยีนั้นๆ และเมื่อนำมาใช้แล้วเกิดประโยชน์อย่างไรบ้าง และสามารถพัฒนาต่อให้เป็นประโยชน์ทางด้านการศึกษาได้ สามารถเผยแพร่ได้ และที่สำคัญต้องมีจรรยาบรรณในการใช้อย่างถูกต้องเหมาะสม จึงจะทำให้การนำเอา ICT มาใช้อย่างมีคุณค่าและเกิดประโยชน์สูงสุด ไม่ใช่เห็นที่อื่นเขามีก็มีบ้าง แต่เมื่อเรานำมาใช้แต่ก็ไม่เกิดประโยชน์ก็จะทำให้สิ้นเปลืองงบประมาณไปเปล่าๆทั้งนี้การนำเอา ICT มาใช้ในการศึกษาไทยในปัจจุบันมีความสำคัญมากและส่งผลต่อการเรียนรู้ของผู้เรียนเป็นอย่างยิ่ง ผู้เรียนสามารถเรียนรู้และใช้เทคโนโลยีต่างๆได้เป็นอย่างดี ซึ่งต่างจากการศึกษาในสมัยก่อนมาก ดังบทความที่เกี่ยวข้องกับการนำเทคโนโลยีมาใช้เพื่อการศึกษา โดยที่สรุปใจความสำคัญและนำมาให้ทุกท่านได้อ่านดังนี้ <p> </p>
มีความเห็นเกี่ยวกับ ICT ว่า เทคโนโลยีนั้นมีความสำคัญก็จริงถ้าพูดในด้านรวมทั้งหมดของประเทศเป็นได้ทั้งตัวที่จะบอกว่าประเทศมีความก้าวหน้าในการใช้เทคโนโลยีไปได้ดีแค่ไหนและเป็นได้ทั้งตัวกำหนดว่าเมื่อเรามีเทคโนโลยีใช้แล้วจะควบคุมให้เป็นไปในทิศทางที่เหมาะที่ควรอย่างไรไม่ให้ประเทศลืมรากฐานอันเป็นสิ่งที่สะสมกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษของเราสรุปว่าการที่มีเทคโนโลยีมีทั้งดีและไม่ดีแต่จะอยู่ที่กระบวนการใช้มากกว่าว่าใช้เป็นหรือใช้ได้ค่ะ
อีกสักครู่หน่อยจะหาบทความที่น่าสนใจมาให้อ่านกันค่ะ
มาแล้วค่ะ คราวนี้เป็นข่าวที่น่าสนใจค่ะบทความเอาไว้ก่อนนะ
ที่มา Thai New