ตอนนี้ผู้เขียนอยู่ที่บ้านแม่ตาด เพื่อจัดค่ายให้นักเรียนโรงเรียนวัดล้านตองและโรงเรียนบ้านแม่โป่ง  เมื่อวานพี่ครูตูม พี่ไข่และพี่กานดามาเยี่ยม พี่กานดาเพื่งมาจากจังหวัดสุพรรณบุรี เลยมาถึงที่บ้านแม่ตาดช้า

 

แม่ยายพี่อักขณิชทำแกงกบให้กิน อร่อยมาก แต่ผู้เขียนชอบผักหนามที่พี่อักขณิชเก็บมาจากข้างบ้าน ข้างบ้านเหมือนเป็น supermarket จะเก็บกินตอนไหนก็ได้ ที่สำคัญคือ สด สะอาดและปลอดสารพิษ ถ้าในทุกๆชุมชนปลูกผักสวน ปลูกผักพื้นบ้านก็สามารถเก็บผักมาทำอาหารได้ ผักบางอย่างเป็นยาสมุนไพรอีกด้วย




พี่เขี้ยวฝาก pizzaมาเป็นของฝากให้พี่ๆน้องๆ แต่ดูเหมือนว่าคนชอบกินคือน้องแพรวมากกว่าน้องพอ พี่อักขณิชนำเอา pizza มาเป็นขนมแทนเค้กฉลองวันครบรอบวันคล้ายวันเกิดน้องพอและงานฉลองครบรอบแต่งงาน พี่อักขณิชบอกว่า 11 ปี 2 คน (ฮา)
                            


ตอนที่พวกเราพบกัน เหมือนกับว่าผู้เขียนพบกับพี่กานดานานมาก ทั้งๆที่เพิ่งพบกันเป็นครั้งแรก 
          

ผู้เขียนได้คุยกับพี่กานดา พี่ครูตูมและพี่ไข่ ในเรื่องอาหารพื้นบ้านและผักพื้นบ้าน ผู้เขียนพบว่าผักบางชนิดที่ไปอยู่ในต่างที่เช่นที่บ้านผู้เขียนมีผักฮ้วนหมู แต่แม่ผู้เขียนไม่รู้ว่าจะเอาไปทำอะไรกิน เพราะไม่เคยกินแต่พอพบว่าพี่ๆในท้องถิ่นภาคเหนือเอาไปทำกับข้าวเช่นครูตูม ก็ได้แนวทางเอาไปทำอาหารที่อร่อยต่อไป พี่ไข่เล่าว่าที่ภาคใต้มีฝักเพกา แต่คนใต้ก็ไม่ค่อยกินเหมือนกัน(สงสัยสะตออร่อยกว่า)

                                                                                                      

                                        ท่านผอ.โรงเรียนวัดล้านตองและนักเรียน
                                                                                                              

นักเรียนที่มาจากสองโรงเรียนมีนักเรียนประมาณ 130 กว่าคน นักเรียนโต้ตอบและเรียนรู้ภาษาอังกฤษได้ดีแต่ว่านักเรียนมีพื้นฐานทางภาษาอังกฤษที่ค่อนข้างน้อย ในอนาคตถ้านักเรียนฝึกภาษาอังกฤษบ่อยๆ นักเรียนก็จะจำภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันได้...

                            

                                                                    กิจกรรมของนักเรียนนั้นเน้นทักษะการฟัง การพูด การอ่าน การเขียน การเล่นเกม การร้องเพลงภาษาอังกฤษ  ตอนทำกิจกรรมผู้เขียนได้พบรอยยิ้มและการเรียนรู้อย่างมีความสุขกับนักเรียน เพราะนักเรียนเป็นผู้มีส่วนร่วมในกิจกรรมทั้งหมด ....






กิจกรรมที่นักเรียนทำนั้น ผู้เขียนประเมินจากรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ภาษาอังกฤษที่ใช้พูดในชีวิตประจำวัน แบบในภาพครับ จะมาเขียนต่อนะครับ...