ถนนคอนกรีต ที่ไปยังโรงเรียนของคุณมะเดื่อสายนั้น ตัดผ่านไร่ของคุณยาย
คนหนึ่งที่อายุใกล้ 80 ปี คุณมะเดื่อจะใช้ถนนสายนี้ไป - กลับ โรงเรียนทุกวัน
ไร่ของคุณยายจะมี " รั้วต้นมะขาม " เตี้ย ๆ ปลูกขนานไปกับถนน
รั้วมะขามเตี้ย ๆ นี้ คุณมะเดื่อเห็นมานานนับสิบปีแล้ว
ยามเย็น หลังโรงเรียนเลิก คุณมะเดื่อผ่านมาทางนี้ มักจะเห็นคุณยาย มาก้ม ๆ
เงย ๆ อยู่ที่รั้วมะขาม เพื่อเก็บใบอ่อน ๆ ของมันใส่ในถังพลาสติกของคุณยาย
เสมอ ๆ
คุณมะเดื่อกับคุณยาย คุ้นเคยกันดี บางครั้งคุณมะเดื่อก็จะแวะทักทายกับ
คุณยาย คุณยายจะเก็บใบอ่อน ๆ ของมะขามเอาไปขายที่ตลาดสดเทศบาล
คุณยายจะมีผักพื้่นบ้าน เช่น ผักบุ้ง ตำลึง ไปวางขายด้วยเสมอ
คุณยายเล่าให้ฟังว่า คุณยายเก็บมะขามเปรี้ยว ที่เรียกว่า มะขามกระดาน แกะ
เอาเนื้อไปทำอาหาร แล้วเอาเมล็ดมาปลูกไว้เป็นแนวรั้วนับสิบปีแล้ว เก็บใบ
อ่อนขายได้ตลอดปี ยิ่งหน้าฝน ยิ่งมีใบอ่อนแตกมาก ใบมะขามอ่อนขายดี
ช่วงนี้ขายกิโลกรัมละ 15 บาท วันหนึ่ง ๆ ก็เก็บได้ประมาณ กิโลกว่า ๆ
มะขามต้นแคระแกร็น ไม่โตเพราะถูกเด็ดใบอ่อนตลอด จึงเก็บใบอ่อนได้ง่าย
รั้วมะขามของคุณยาย เป็นทั้งรั้ว เป็นทั้งอาหาร อีกทั้งยังเป็นรายได้ของ
คุณยาย ทำให้คุณมะเดื่อนึกไปถึงวันหนึ่งที่ผู้ใหญ่บ้านคนหนึ่งไปที่บ้านของ
คุณมะเดื่อ แล้วเปรย ๆ ว่า...............
" ทางอำเภอ มีนโยบายให้ทุกหมู่บ้านจัดทำโครงการเกี่ยวกับเศรษฐกิจพอ
เพียง ไม่รู้จะทำอะไรดี....ว่าจะให้ชาวบ้านปลูกผักกันทุกครัวเรือนดีไหม "
......สิ่งหนึ่งที่คิดว่ายังไม่กระจ่างสำหรับชาวบ้านก็คือ..." การทำความเข้าใจ
เข้าถึงหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง" ของพ่อหลวง ทั้ง ๆ ที่หลักปรัชญานี้
น่าที่จะเป็นหลักพื้นฐานในชีวิตของคนไทย จนกลายเป็นวิถีชีวิตของคน
ไทยทุก ๆ คน.........โดยเฉพาะผู้นำของชุมชน.......
แต่ถ้าหากจะถามคุณยายเจ้าของรั้วมะขามว่าเข้าใจเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง
หรือไม่ .... ท่านก็คงจะไม่เข้าใจ หรือไม่ทราบด้วยซ้ำ แต่...หากถามท่าน
เกี่ยวกับรั้วมะขามนี้ ท่านคงคุยให้เราฟังได้ทั้งวันด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุข
ว่า ท่านได้อะไรจากรั้วมะขามของท่านนี้บ้าง...
..........................................................................
ชื่นชมคุณยายค่ะที่มีความพอเพียงและสุขใจกับการได้เก็บยอดมะขามเพื่อต้องการให้แตกยอดขึ้นมาอีกหลายๆช่อ และการน้อมนำเอาปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงมาปฏิบัตินับว่าเป็นสิ่งที่ควรเผยแพร่อย่างยิ่งนะคะ
อยากได้บ้างค่ะมะขามเป็นรั้ว สวยและกินได้ด้วย
สวัสดีจ้ะคุณครูตูม
คุณมะเดื่อคิดว่า คุณยายอาจจะไม่รู้จัก หรือไม่เข้าใจคำว่าเศรษฐกิจพอเพียงเท่าใดนักหรอกจ้ะ แต่วิถีชีวิตคนไทยจะมีวิถีชีวิตแบบพอเพียงมาแต่ดั้งเดิมอยู่น่ะแหละแล้วจ้ะ ขอบคูณที่มาทักทายยามดึกจ้ะ
สวัสดีจ้ะอาจารย์จัน
คุณมะเดื่อพอมีเมล็ดมะขามที่แม่แกะเอาเนื้อออกไปแล้วอยู่บ้างนะจ๊ะ ถ้าต้องการจะส่งให้อาจารย์ได้จ้ะ ขอบคุณที่มาทักทายจ้ะ
ดีจังค่ะ..รั้วเพื่อนบ้านมีทั้งต้นมะขาม..กะถิน และชะอม..ได้แบ่งปันกันทั่วถึง..
วันนี้มื้อเย็นตัมยำไก่พริกดำ ยอดมะขามอ่อน สุดๆ อร่อย
ยอดอ่อนเอามายำใส่หมูสับอร่อยมากครับพี่..
อยากมืรั้วเหมีอนยายจังเลยดูมืความสุขดืค่ะ
เปรี้ยวปากขึ้นมาเลยค่ะ คุณมะเดื่อ
สวัสดีจ้ะพี่ใหญ่
รั้วบ้านไทย ๆ จะทำด้วยต้นไม้ที่เป็นได้ทั้งรั้ว ทั้งอาหารนะจ๊ะ ได้ประโยชน์คุ้มค่า
สวัสดีจ้ะคุณอานนท์
ขอเมนูต้ัมยำไก่ใบมะขามอ่อนด้วยจ้าาา
หวัดดีจ้ะน้องลูกหมู
เป็นเมนูใหม่สุดสำหรับพี่มะเดื่อนะเนี่ยะ ยำใบมะขามอ่อนหมูสับ ต้องลอง ต้องลอง ขอบคุณจ้ะน้องรัก
สวัสดีจ้ะคุณนิตยา
ถ้ามีบ้านอยู่ในชนบทคงมีรั้วแบบคุณยายไม่ยากนะ แต่บ้านในเมืองคงยาก จะปลูกมะขามใส่กระถางก็คงไม่เหมาะแน่ ขอบคุณที่มาทักทายจ้ะ
หวัดดีจ้ะคุณตุ๊ก
ใบมะขามอ่อนแกงคั่วใส่หอยแห้งก็อร่อยนะ ช่วงนี้พอมีใบมะขามอ่อนให้เก็บได้บ้าง อร่อย ๆๆๆๆ ขอบคุณจ้ะ
สวัสดีค่ะคุณมะเดื่อ...แวะมาดูคุณยายเก็บใบมะขามจ๊ะ...เคยกินต้มไก่บ้านใส่ใบมะขามอ่อน ...แต่นานมากแล้ว...
อ่านบันทึกนี้แล้ว..คิดถึงชีวิตวัยเด็กและวาทกรรมพัฒนา
"ผักสวนครัว รั้วกินได้" ...
ตอนนี้ ที่บ้านชายทุ่ง ก็กำลังรดน้ำพรวนดินต้นมะขามเช้าเย็นครับ
หมายใจภายหน้า ลุกหลาน จะได้ใช้ประโยชน์และเห็นมิติทางวัฒนธรรมคู่กัน
สวัสดีจ้ะอาจารย์แผ่นดิน
ชนบทบ้านเรา ยังพอมีวัฒนธรรมที่ควบคู่กับวิถีชีวิตพอเพียงให้เห็นอยู่บ้างนะจ๊ะ แต่นับวันจะเหลือน้อยลงแล้ว ปู่ ย่า ตา ยาย มอบที่ดินให้เป็นมรดกของลูกหลาน แต่หลายต่อหลายผืนดิน ที่ลูกหลายจำหน่ายเปลี่ยนมือไป กลายเป็นบ้านจัดสรร หรือแหล่งอุตสาหกรรมไปแล้ว อย่างน่าเสียดาย ขอบคุณที่มาแลกเปลี่ยน แบ่งปันความรู้กันจ้ะ
สวัสดีจ้ะท่าน ดร.พจนา
มะขาม ไม้พื้นบ้านไทย ๆ แต่ที่เยอรมันคงไม่มีมะขามนะจ๊ะ ขอบคุณที่แวะมาทักทายจ้ะ
คุณยาย ... ใช้ระบบพอเพียง จริงๆ นะคะ ......
ความพอเพียงมีตลอด
และซึมซับโดยที่ไม่ต้องปรุงแต่ง
กับคุณค่าที่มีแบบไม่ต้องซื้อหา