โรงเรียนบ้านพุตะแบกเป็นโรงเรียนขนาดเล็ก เด็กนักเรียนลดลงเรื่อย ๆ ปีการศึกษาที่ผ่านมา มีนักเรียน 100 คนพอดี มาปีนี้ เด็กเหลือเพียง 86 คน แต่โรงเรียนวัดนาล้อมเล็กยิ่งกว่า คือมีนักเรียนเพียง 46 คน ไม่มีผู้บริหาร จะยุบอยู่หลายปีแล้ว ก็ไม่ได้ยุบ เนื่องจากชุมชนไม่ยอม
หน่วยเหนือจึงมีนโยบายให้โรงเรียนพี่อย่าง พุตะแบก โอบอุ้ม น้อง คือนาล้อม โดยเฉพาะเรื่องของ ผลโอเน็ตในปีการศึกษา 2554 ที่นาล้อมอยู่อันดับท้าย ๆ ของเขตฯ ดังนั้นช่วงเดือน มกราคม ก่อนสอบโอเน็ต นาล้อมจึงต้องนำนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่ 5-6 มาเรียน มาติวร่วมกันกับพุตะแบก ผลโอเน็ตออกมาเป็นที่น่าพอใจพุตะแบกอยู่อันดับที่8 ของเขตฯ ส่วนนาล้อมก็เลื่อนอันดับขึ้นมาอยู่ในอันดับต้น ๆ 20 กว่า ๆ ดังนั้น ปีการศึกษานี้ สองโรงเรียนเล็ก ๆ จึงผนึกกำลัง นำนักเรียนมาเรียนร่วมกัน ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 มีครูจากนาล้อมมาร่วมด้วย 1 คน
วันนี้เด็ก ๆ จึงรู้สึกคึกคักเป็นพิเศษที่จะได้เจอเพื่อนใหม่ต่างโรงเรียน ก่อนเข้าห้องเรียน ผู้บริหารโรงเรียนได้ให้โอวาทแก่นักเรียน เพื่อให้อยู่ร่วมกันอย่างสงบ ให้ยึดกฏระเบียบของโรงเรียนบ้านพุตะแบกเป็นสำคัญ ไม่คิดแบ่งแยก ถือว่า ทุกคนอยู่โรงเรียนเดียวกัน และแนะนำให้เด็ก ๆ รู้จักกับคุณครูที่สอนประจำวิชาต่าง ๆ ของทั้งสองโรงเรียนให้เด็กได้รู้จัก
เมื่อถึงชั่วโมงเรียนวิชาภาษาไทย ครูอิงจึงจัดกิจกรรมให้เด็ก ๆ ได้รู้จักกัน พูดคุยกัน แรก ๆ เด็ก ๆ ก็เหนียมอาย ไม่กล้าพูดคุย จนครูอิงค์ต้องกำหนดหัวข้อให้นักเรียนไปสัมภาษณ์เื่พื่อน ๆ โดยกำหนดว่า
-
ให้นักเรียนเขียนชื่อเพื่อนต่างโรงเรียน เพศชาย 1 คน เพศหญิง 1 คน
- ให้นักเรียนเขียนชื่อเพื่อนที่นักเรียนต้องการเข้ากลุ่มและร่วมทำงาน อีก 3 คนโดยอิสระ
- ให็นักเรียนสัมภาษณ์เพื่อนทั้ง 5 คน ในห้วข้อต่อไปนี้
- สีที่เพื่อนชอบ ตอนเช้ารับประทานอะไรเป็นอาหารเช้า สัตว์เลี้่ยงที่เพื่อนชอบเพื่อ
- มีแฟนแล้วยัง เพื่อนสวมรองเท้าเบอร์อะไร และสุดท้าย วันนี้เพื่อนใส่กางเกงในสีอะไร
ขอชื่นชม แนวทาง จิตสำนึก
หลอมรวมตรึง ตรองทาง การศึกษา
รวมพลัง สรรค์สร้าง พร้อมนำพา
หวังใจว่า ศึกษาไทย นั่นก้าวไกล
ขอชื่นชม คุณครูไทย ใจเมตตา
สื่อนำพา สิ่งดีดี สู่เป้าหมาย
รับผิดชอบ ร่วมสรรค์สร้าง มีเมตตา
หวังใจว่า การศึกษาไทย นั่นก้าวไกล
ขอบคุณค่ะท่าน ผอ.วิเชียน
ขอบพระคุณดอกไม้กำลังใจค่ะ
ชุมชนเข้มแข็ง โรงเรียนก็อยู่ได้นะคะ
มาให้กำลังใจการขับเคลื่อนทางการศึกษาดีๆเช่นนี้ค่ะ...
การทำงานกับเด็กเราต้องคิดเหมือนเขาเราถึงจะสามารถเข้าใจเขาใด้ถ้าเราคิดต่างกันมันสนุกแต่ชม.แรกต่อมาก็เบื่อ
อยากให้กำลังใจนะครับทำงานกับเด็กนี้เนื่อยสุดๆแน่นอน