การพัฒนาธุรกิจท่องเที่ยวอย่างสร้างสรรค์(3)

ขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ วันที่ 5 ของการอบรมเราได้ไปดูที่ชุมชนคลองมหาสวัสดิ์ และที่ตลาดน้ำวัดลำพญา นัดกันที่วิทยาลัยนานาชาติมหาวิทยาลัยมหิดล ทีมที่พาทัวร์ชื่อปิ่นโตทัวร์เป็นทีมเดิมที่พาไปดูปิยะชนก

ออกจากวิทยาลัยนานาชาติมหาวิทยาลัยมหิดลก็เดินทางไปที่ชุมชนคลองมหาสวัสดิ์ ผู้นำชุมชนมากล่าวตอนรับ และถ่ายรูปรวมเพื่อลงเรือหางยาวไปดูนาบัวเป็นจุดแรก

ตลอดระยะเวลาที่จะไปนาบัว ผู้เขียนชอบสังเกตชีวิตผู้คนบนชายฝั่ง บางคนก็เอาอาหารให้ปลาในกระชัง

บางคนก็ตกปลาอยู่ริมฝั่ง ชีวิตไม่ได้เร่งรีบเหมือนชีวิตคนในเมืองใหญ่ๆมากนัก ดูแล้วมีความสุขดี บางทีความร่ำรวยไม่จำเป็นต้องวัดกันว่ามีเงินมากแค่ไหน แต่วัดกันด้วยความสุข คนที่รวยมากๆอาจไม่มีความสุขก็ได้

แต่ที่น่าใจหายคือระดับน้ำท่วมของปีที่2554 ระดับสูงมาก สวนผลไม้ สวนกล้วยไม้ของชาวบ้านได้รับความเสียหาย

จุดแรกที่พวกเราไปคือนาบัว มีศาลาอยู่กลางน้ำ แต่ว่าเราไปสายมากแล้ว ชาวบ้านได้ตัดบัวไปแล้ว

ตอนเดินลงท่าต้องระวังเล็กน้อยเนื่องจากไม้มันค่อนข้างผุเลยเดินไปเป็นแถวและเดินตามไม้หลักของสะพานเพื่อกันตกลงไปเนื่องจากไม้ผุ

น้องที่โครงการฯ ผู้เขียนได้ลงพายเรือด้วย ตอนพายเรือได้รูปที่สวยมาก เนื่องจากแสงและเงาชัดเจน

ผู้เขียนพบว่ามีนกกาน้ำ อยู่ที่ตอนไม้ด้วยเลยเอามาฝากสมาชิกที่ชอบดูนก

มีหลายทีมที่ลงพายเรื่อน้องนักศึกษาปริญญาโททีมนี้ดูเหมือนจะชอบมากที่สุด

ทีมชาวฝรั่งเพื่อนน้องหงส์ลองพาเรือดู ดูเหมือนว่าเรือจะเป็นวงกลมไม่ยอมเข้าฝั่งเสียที ฮามาก...

ตอนออกจากนาบัวพบนิสิตที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน มาดูเรื่องการท่องเที่ยวเชิงชุมชน โลกกลมน่าดู

จุดต่อมาที่ผู้เขียนไปดูคือที่ร้านขายของชุมชนแบบในภาพ มีสินค้าชุมชนขายหลายอย่าง ผู้เขียนชอบข้าวตัง อร่อยมากๆ

ตอนอยู่ที่ร้านค้าใกล้ชายน้ำ สายตาเหลือบไปพบ นกอีแพด(Fantail) ทำรังอยู่บนต้นมะขามริมฝั่งด้วย

จุดที่ทุกคนชอบคือ จุดชมสวน ลุงเจ้าของรถ ขับรถไวมาก เสียดายช่วงนี้ไม่มีผลไม้มากนักเลยไม่ค่อยได้เห็นผลไม้มากนัก

ผู้เขียนพบว่ามะละกอที่นี่น่ากินมาก

แต่เมื่อดูรูปภาพตอนน้ำท่วมปี 2554 แล้วเศร้าใจ น้ำท่วมสวนเสียหายมาก แต่ดีใจที่ชาวบ้านฟื้นตัวได้ไว

ผู้เขียนชอบแปลงผักคะน้า ถามเจ้าของบอกว่าไม่ได้ใส่ยาฆ่าแมลง ถ้าทุกที่สามารถทำได้ก็จะมีผักปลอดสารพิษกินตลอดปี

จุดต่อไปคือที่เรือนกล้วยไม้ มีกล้วยไม้หลายชนิด แต่ว่าทางเดินพื้นแฉะเลยเดินได้ไม่สะดวกนัก

ขากลับที่จะไปที่ตลาดน้ำลำพญาก็ได้เห็นชีวิตริมฝั่งของชาวบ้านนั่งทานข้าวกลางวันด้วยกัน เข้าใจว่าเป็นกลุ่มช่างที่ช่วยกันสร้างบ้านริมฝั่งน้ำ

หลังทานข้าวกลางวันกัน ที่ร้านร่มไม้ริมนา ร้านนี้มีนาอยู่ใกล้ร้านจริงๆ ถ้าให้คนที่สนใจร่วมทำนาด้วยดูน่าสนุกนะครับ

จุดสุดท้ายที่ไปคือตลาดน้ำลำพญา มีปลาสวายในคลองค่อนข้างมาก

ผู้เขียนไม่ทราบว่าทำไมต้องมีรูปกระดูกปั่นจักรยานน้ำด้วยก็ไม่รู้

ที่นี่มีผลไม้และอาหารในท้องถิ่นค่อนข้างมาก ผู้เขียนชอบปลาสลิดและอาหารอื่นๆ

ก่อนกลับผู้เขียนไปดูสินค้าสมัยเก่า มีเตารีดโบราณ ขอสับช้าง มีดดาบ

ผู้เขียนชอบคมแฝก ถามเจ้าของร้านว่าใช่คมแฝกโบราณไหม แต่เจ้าของร้านบอกว่า คมแฝกอันนี้ดื่มเลือดคนมาหลายคนแล้ว สนใจไหม เลยรีบเดินออกจากร้าน กลัวคมแฝก... 555

ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน

ขอบคุณ