๒๙ มีนาคม ๕๖ ๑๗.๒๐ น.

<div style="text-align: -webkit-auto;">ดอกไม้ในหัวใจเบ่งบานอีกหน</div><div style="text-align: -webkit-auto;">
</div><div style="text-align: -webkit-auto;">วันนี้ผมเข้ารับฟังการนำเสนอในกิจกรรม QA ของคณะทั้งวัน ได้รับฟังสิ่งดีๆที่เกียวกับการพัฒนาอาจารย์ของทุกภาควิชา นี่เป็นเรื่องดีเรื่องแรก ฟังไม่เบื่อ ฟังไม่ง่วง และฟังไม่วอกแวก</div><div style="text-align: -webkit-auto;">
</div><div style="text-align: -webkit-auto;">เดินกลับจากที่ประชุม ได้พบพนักงานแปลท่านหนึ่ง เลยถามท่านว่าทำไมยังไม่กลับบ้าน </div><div style="text-align: -webkit-auto;">“อยู่เวรต่ออีกจนถึงทุ่มครึ่งครับ” คือคำตอบ</div><div style="text-align: -webkit-auto;">แต่ด้วยแววตาของพี่ท่านนี้ (จริงๆน่าจะเรียกว่าท่านลุงได้แล้ว) ทำให้ผมหยุดการสนทนาไว้เพียงเท่านี้ไม่ได้  </div><div style="text-align: -webkit-auto;">
</div>

การสนทนาเป็นเรื่องราวจึงเกิดขึ้น

ผม: ถามจริงๆเถอะครับพี่ พี่มีความสุขดีอยู่มั้ย (ที่ต้องถาม เพราะผมสังเกตเห็นว่า ทุกครั้งที่พบเจอท่าน จะสังเกตเห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้มเสมอต้นเสมอปลาย และไม่เคยพบเห็นแววตาอันเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานเลย ยิ่งเป็นงานใช้แรงงานด้วยซ้ำ)
ท่านเวรแปลที่เคารพ: เป็นสุขมากเลยครับอาจารย์

"ทำไม" จึงเป็นคำถามที่ผมต้องหลุดถามออกไปอย่างรวดเร็ว 

อาจารย์รู้ไหม ขณะที่โรงพยาบาลแห่งนี้กำลังก่อสร้าง ผมยังเป็นเด็กกรีดยางในสวนอยู่เลย ผมก็นึกฝันไว้ว่า ผมต้องมาทำงานในโรงพยาบาลแห่งนี้ให้ได้ และงานแรกที่ได้ทำก็คือ มาสมัครเป็นคนงานก่อสร้าง เป็นช่างเทปูน อาจารย์รู้ไหม ว่าพื้นตรงนี้น่ะ ผมเป็นคนเทปูน (ผมก็เลยนึกไปว่า ออ...พี่เป็นผู้สร้างโรงพยาบาลแห่งนี้นี่เอง) และมาสมัครเป็นพนักงานขนย้ายผู้ป่วยตั้งแต่เปิดโรงพยาบาล และได้ทำงานมาเรื่อยๆ
โรงพยาบาลแห่งนี้ทำให้ผมได้มีทุกอย่างมาจวบจนทุกวันนี้ ผมมีครอบครัว ผมมีที่ดิน ผมมีทรัพย์สิน ก็เป็นเพราะการเป็นส่วนหนึ่งของโรงพยาบาลนี้ ผมรักที่แห่งนี้มาก

"เวลาทำงาน เข็นคนไข้ พี่รู้สึกอย่างไรครับ" รู้สึกโง่เล็กน้อยที่ถามแระโยคนี้ออกไป

ก็รู้สึกว่าเป็นการทำงานครับ เรามีงานทำ เรากำลังทำประโยชน์ จริงๆนะครับ ผมเองรู้สึกว่าตัวเองมีประโยชน์ต่อองค์กร ผมจึงต้องทำให้สมบูรณ์

ผมไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่ขอกอดทีนึง พลังกตัญญูต่อแผ่นดินของพี่สูงส่งนัก ความรู้สึกเป็นเจ้าของของพี่สูงส่งเหลือเกิน และที่สำคัญ จิตวิญญาณของโรงพยาบาลสงขลานครินทร์มันแจ่มชัดมากในตัวพี่ครับ

</span></span>