เสาร์ที่ผ่านมา...

แม่โทรมาบอกว่า ยายทานอาหารเย็นแล้วแน่นท้องเหมือนมีกรดไหลย้อนขึ้นในอก เจ็บบริเวณท้องไปหมด แม่บอกผมให้รีบกลับจะได้พายายไปโรงพยาบาลรัฐบาลแห่งหนึ่ง

ณ ห้องฉุกเฉิน นายแพทย์ท่านหนึ่งเข้ามาตรวจยาย คลำบริเวณท้องนับได้ 5 ตำแหน่ง แล้วถามยายว่า "เจ็บไหม" ยายก็บอกอยู่ตลอดเวลาว่า "โอ้ยๆๆๆ เจ็บไปหมด เจ็บมากๆ" จากนั้นก็ฉีดยาแล้วบอกว่า "ขอรอดูอาการก่อน 1 ชม." แล้วให้ผมไปรอรับยาที่ห้องยาเพื่อนำมาให้ยายทาน แต่ยายก็ยังคงเจ็บอยู่ เวลาผ่านไปเกือบ 2 ชม. มีพยาบาลท่านหนึ่งก็บอกว่า "ยาย...ยาจะออกฤทธิ์ช้า หมอให้ยายกลับบ้านก่อน" ผมเองก็ง่วงๆ ก็เลยบอกและพายายกลับบ้าน ทั้งๆ ที่ยายก็ไม่อยากกลับ 

[เมื่อมาคิดดูในวันนี้ ผมไม่น่าพายายกลับบ้านเลย น่าจะขอร้องให้นายแพทย์ท่านนี้ตรวจให้ละเอียดก่อน]

ณ บ้านของผม หลังจากยายกลับมาจาก รพ. 

ผมก็ได้แต่บอกยายว่า "อดทนนะยาย...หายเร็วๆ นะยาย" ยายเข้านอนแบบลุกขึ้นมาอาเจียนบ้างสลับกับถ่ายท้องบ้่าง และพยายามฝืนหลับบ้าง เวลาผ่านไปเกือบตีห้าของวันอาทิตย์ ยายถ่ายเป็นมูกเลือดและพ่อแม่ของผมตัดสินใจพาไปรพ.เดิมอีกครั้ง

ผมตามไปสายๆ พ่อแม่บอกว่า "เจอนายแพทย์คนเดิมแล้วก็ให้ยายกลับบ้านอีก แต่พยาบาลท่านหนึ่งเห็นน้ำในตาของยายแห้งมากเิกินไป จึงเจรจากับนายแพทย์นี้ว่า ไม่ควรให้กลับบ้าน" ผมจึงอยู่เฝ้ายายในห้องฉุกเฉิน มือเท้ายายเย็นเฉียบ แต่ยายบอกว่า "ร้อนๆๆๆ" พร้อมเขี่ยผ้าห่มออกจากตัว ยายเพลียหลับตาแต่เสียงดังของคนอื่นๆ เกิดขึ้นตลอเวลาในห้องฉุกเฉิน เปิดประตูเข้าออก ผมจึงบังม่านให้ยายแล้วพัดแมลงวันที่มาตอมตัวยาย [เพิ่งเข้าใจในวันนี้ว่า ยายยังคงถ่ายเป็นมูกเลือกทำให้แมลงวันมาตอม] ยายร้องขอน้ำอุ่น ผมก็ให้ยายจิบ 1/4 ของแก้ว [มาทราบในวันนี้ว่า ยายต้องงดน้ำงดอาหารและให้น้ำเกลือแทน] 

เวลาของวันอาทิตย์ผ่านไป 4 ชม. 

อาจารย์แพทย์หญิงท่านหนึ่ง [ทักทายผมว่าทำงานอะไรที่ม.มหิดล เมื่อผมใส่เสื้อตราม.มหิดลไปวันนั้น] ตรวจยายอย่างละเอียด พร้อมบอกว่า ตอนแรกคิดว่าอาหารเป็นพิษ แต่ตอนนี้สงสัยว่า ทางเดินอาหารส่วนล่างเลือดออกอาจเกิดจากลำไส้อุดตัน ขอส่ง CT Scan ที่รพ.เอกชนใกล้เคียง พบรายละเอียดตอนแรกว่า ไม่มีอะไรอุดตัน แต่มาบอกรายละเอียดวันนี้ว่า ลำไส้อุดตัน ปัสสาวะไม่ออก และต้องผ่าตัดด่วน มีความเสี่ยงถึงเสียชีวิตได้เพราะยายอายุมาก

บ่ายนี้ยายจะเข้าผ่าตัด ผมโทรคุยกับแม่เพราะมีงานที่ม.มหิดล ผมร้องไห้ออกมาและกำลังหวังว่า ขอให้ยายหายป่วยหลังจากการผ่าตัด

เมื่อกี้นี้ ผมได้มีโอกาสคุยกับยายทางมือถือ หลังจากยายถูกนำเข็นออกมาจากห้อง ICU เพื่อไปยังห้องผ่าตัด

ดร.ป๊อป: ยาย เป็นยังไง ทำใจดีๆ นะ

ยาย: ไม่สบาย ทำใจแล้ว

ดร.ป๊อป: หมอเค้าเก่ง ยายต้องหายนะ 

ยาย: คนอื่นทำไม่หาย ป๊อปทำ ยายถึงหาย มาเปล่า

ดร.ป๊อป: ป๊อปจะตามไป ยายหายไวๆ นะ คิดถึงนะ

แม่: ยายเหนื่อยมาก ลูก ไปก่อนนะ 

ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ด้วยความดีงามที่ผมได้ทำไว้นั้น จงดลบันดาลให้คุณยายของผมปลอดภัยจากการผ่าตัดและหายจากอาการป่วยด้วยเถิดครับ