บทเรียนแห่งความกตัญญู ของลูกหลานคุณปู่ไสว

  ติดต่อ

  คุณปู่ ตัวอย่างของความมีระเบียบวินัยในตนเอง ... คุณพ่อ ตัวอย่างของความกตัญญู ความเอาใจใส่ ... การแสดงความรัก และดูแลคุณพ่อคุณแม่ ยามแก่เฒ่า คือสิ่งที่สะท้อนให้เห็นถึงความเป็นไทยอย่างที่สุด เล่าให้คนต่างชาติฟังยังไง เค้าก็ยังงงๆ ว่าเราทำไปเพื่ออะไร ก็เพราะรัก ไง ^__^  

บันทึกต้อนรับการเปลี่ยนรูปโฉมใหม่ (interface) ของ GotoKnow ซะหน่อย สีสันสดสวยขึ้นเยอะเลยค่ะ ^__^

วันนี้ตื่นขึ้นมาอารมณ์ดี ได้เห็นรุ้งสวยๆ ของกะปุ๋ม ได้เจอเพลงที่ตามหามาตั้งนาน หลับตา ของพี่โจ พอได้อ่านบันทึกของกะปุ๋มเกี่ยวกับคุณปู่ ทำให้นึกถึงคุณปู่ ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ค่อยๆ ผุดขึ้นมาในสมอง เลยเปิดคอมฯ หารูปคุณปู่ที่ save มาด้วย (ก่อนมาหารูปที่บ้านมาเพียบ เวลาเหงาๆ คิดถึงบ้าน จะได้เปิดดู)

ตอนนี้ผู้เขียนกำพร้าคุณย่าละม่อม คุณตาเจือ คุณยายสุนีย์หมดแล้ว เหลือแค่คุณปูไสว คุณปู่เป็นคนแข็งแรง คุณพ่อเล่าว่าในอดีตตอนคุณปู่หนุ่มๆ เป็นพัสดีที่ทำหน้าที่คุมนักโทษ (ที่ต่างจังหวัด) เป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ ไม่งั้นคุมนักโทษไม่ได้ คุณปู่ค่อนข้างจะดูแลสุขภาพอย่างมาก ถ้าถึงเวลาทาน จะทานทันที ถ้าไม่ใช่เวลาทาน จะไม่ทาน คุณปู่มีเหล้าอะไรสักอย่าง เหมือนเหล้าจีนรึเปล่าไม่รู้ ท่านจิบวันละถ้วยน้อยๆ (คงจะได้หนึ่งอึก) ทุกวัน วันละอึกใหญ่ ฮิฮิ ท่านว่าช่วยให้เลือดลมสูบฉีด (ว่างั้น)


<p> 
รูปคุณปู่ : ไสว ปริญญาพล
</p>

คุณปู่อายุน่าจะ 80 กว่าๆ ไม่แน่ใจ แต่ยังไม่หลงเลย ชอบยิ้ม และเล่าเรื่องต่างๆ ให้หลานๆ ฟังถึงเมืองไทยสมัยก่อน คุณปู่ไม่ค่อยชอบกินผัก ชอบกินเนื้อ อันนี้แก้ไม่ได้ แต่ระบบย่อยอาหารของท่านดีจัง ถ่ายเป็นเวลา มีช่วงหลังๆ ท้องอืดอยู่บ้าง เวลาท้องอืด คุณปู่จะไม่สบายตัว จะพาลตกใจกลัวว่าทำไมรู้สึกไม่สบาย ก็แหม คุณปู่ไม่ชอบทานผักนี่หน่า แต่ไม่ยอมทานจริงๆนะ เขี่ยไปเขี่ยมา แล้วก็ทานน้ำแกงกับหมู แต่ไม่บ่นนะคะ จะทำนองงอนๆ และตะล่อมให้คุณแม่ใส่เนื้อเพิ่มขึ้นครั้งหลัง ^__^

คุณพ่อจะยกเก้าอี้มานั่งกินบรรยากาศนอกบ้านบ่อยๆ คุณปู่มาบ้านก็เอาบ้าง เวลาเค้าอยู่ด้วยกัน คุยอะไรกันน้า

"พ่อๆ เดินไปทางโน้นบ้างรึยัง" "เออ เดี๋ยวพ่อกำลังว่าจะเดินไป"

คุณพ่อมักจะรับคุณปู่มาอยู่ด้วย เวลาอาทัยกับครอบครัวไปเที่ยว คุณปู่อยู่บ้านคนเดียวจะเป็นห่วง บ้านผู้เขียนอยู่ไกลตัวเมืองเยอะอยู่ เวลาคุณปู่มาที่บ้าน จึงชอบออกไปเดินเล่นกับไม้เท้าคู่ใจ เดินทีเป็นครึ่งชั่วโมงเลย อากาศแถวๆ บ้านยังคงสะอาดอยู่ เหมาะกับการออกกำลังกายเป็นเดิน และชื่นชมธรรมชาติ รับแสงแดดยามเย็น


 
คุณปู่กับต้นไมยราพใหญ่หน้าบ้าน (ต้นที่ออกดอกสีชมพูๆ นั่นแหละค่ะ พอเอามือไปสัมผัสมัน มันจะหุบใบ)



"พ่อ เดินดีๆ นะ ตรงนี้มันลื่น ก้าวดีๆ เอ้า อึ๊บ"

พักหลังคุณปู่แก่ลงไปมาก คุณพ่อก็เป็นห่วงคุณปู่มาก ตั้งแต่คุณย่าเสียไปเมื่อหลายปีก่อน นึกว่าคุณปู่จะแย่ซะแล้ว เพราะตอนคุณย่าป่วย ท่านดูแล ทำให้คุณย่าทุกอย่าง ทำอาหาร เช็ดตัว เช็ดอุจจาระ เทกระโถนปัสสาวะ คุณปู่แสดงให้เราเห็นว่า รักคุณย่าสุดๆ แม้ยามแก่เฒ่า เห็นแล้วแทบจะร้องไห้ ถ้ามีคู่ อยากหาคนแบบคุณปู่ พอคุณย่าเสีย จึงรู้สึกว่าคุณปู่ผอมลงไป แกคงไม่มีห่วงอะไรแล้ว แกคงเหงา คุณพ่อชวนมาอยู่ที่บ้าน แกก็ไม่ยอม แต่ถ้ามาชั่วคราวก็ได้อยู่ คนแก่มักจะผูกพันกับที่กับทางเดิมๆ

ความรักความผูกพันของคุณปู่กับคุณพ่อ ทำให้ผู้เขียนได้เรียนรู้โดยไม่ต้องพูดพร่ำสอนจากปาก แต่เรียนรู้ได้จากการกระทำ เรื่องของความกตัญญู ลูกๆ คุณพ่อทั้งสองคน จึงมุ่งมั่นว่า จะทำให้คุณพ่อกับคุณแม่สบายตอนแก่เถ้าเฒ่า ไม่ให้ลำบากแน่นอนจ้า ^__^

  • คุณปู่ ตัวอย่างของความมีระเบียบวินัยในตนเอง ...
  • คุณพ่อ ตัวอย่างของความกตัญญู ความเอาใจใส่ ...

การแสดงความรัก และดูแลคุณพ่อคุณแม่ ยามแก่เถ้าเฒ่า คือสิ่งที่สะท้อนให้เห็นถึงความเป็นไทยอย่างที่สุด เล่าให้คนต่างชาติฟังยังไง เค้าก็ยังงงๆ ว่าเราทำไปเพื่ออะไร ก็เพราะรัก ไง ^__^

รูปครอบครัวทางคุณพ่อ

ยืนเรียงจากซ้าย : คุณพ่อ คุณอาแอ๊ว คุณอาทัย คุณอาน้อง และคุณย่ากับคุณปู่ (นั่ง)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 52877, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 26, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #บันทึก#วัฒนธรรม#ความสุข#ครอบครัว#ความคิด#บันทึกส่วนตัว#ความรัก#ความห่วงใย#ความเป็นไทย#จิตสำนึกคนไทย#ความอบอุ่น#ความกตัญญู

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (0)