GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

อืมม์ ... เพิ่งเข้าใจ

ได้ใจมาทำงานอีกเกิน 100

 

ดิฉันห่างเหินการเขียน blog ไปหลายเพลา ด้วยภารกิจปลายปีงบประมาณ มาเริ่มอีกครั้งด้วยการเข้าไป ร่วมจินตนาการกับ อ.จตุพร ที่ ทุกข์...ทำไม? ถอดบทเรียนชีวิตบ่ายวันเสาร์ และไปเยี่ยมเยียนคุณครูนงที่เรียนรู้เรื่อง Mind mapping และคุณอ้วนที่มาถอดบทเรียนตำบลแข็งแรง + อีก 1 ปิ๊ง ที่ ตี๋ตระกูลซ่ง ของพี่เล็ก ที่นั่งอ่านเรื่องเล่าของเธอมาตั้งนานแล้ว พี่เล็กมีอะไรที่จรรโลงใจดีมาก

+ กับเป็นป่วยมาตั้งแต่วันศุกร์ ... ก็เพิ่งรู้ว่า เวลาป่วยนี่ก็พาลจะคิดอะไรไม่ออกซะเลย (เริ่มเห็นใจคุณศรี ที่เธอป่วยนานมาก ไม่หายสักที และซ้ำว่าจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ) ตัวเองก็เป็นโรคคอเคล็ด เพราะนอนตกหมอน (โรคที่สามีวินิจฉัย) ตอนแรกก็กินแค่ brufen ไม่หายสักที พอบ่นกับสามี เธอก็ไปหายาให้ใหม่ (คงเพราะโชคดี เพราะเธอเป็นหมอ Med ค่ะ) คราวนี้ได้ celebrex ค่ะ ไม่รู้เพราะเป็นยาใหม่ หรือว่าอาการดีขึ้นเองด้วยเงื่อนเวลา ก็เป็นเหตุให้มาเขียน blog ได้นี้ละค่ะ ก่อนหน้านี้ การป่วย ไม่ทำให้เกิดความคิดทำอะไรซักอย่างเลย (... เพราะว่าแอบเอาเวลาไปปักครอสติสมาหลายวัน นั่นก็เป็นงานหนึ่งที่มีเป้าหมายต้องให้เสร็จด้วย)

วันนี้ได้โอกาสดีขึ้นเล็กน้อย ก็เลยได้อารมณ์มาต่อยอด blog ตัวเอง

มาต่อยอด "ทุกข์" จาก อ.จตุพร

  • ... ทุกข์จากงานที่ถาโถมมาในช่วงปลายปีงบประมาณ (output ... output ... output) เป็นอันว่า ปลายปีงบประมาณที่หลายคนลาพักร้อนเอาโครมๆ เพราะใช้วันลาไม่หมด ดิฉันก็ไม่ได้ลา เพราะว่าทำงานไม่ทัน (นับได้ก็ประมาณ 10 กว่าชิ้นได้ค่ะ ... ไม่น่าเชื่อเลย)
  • ทุกข์จากโรคภัยที่เผอิญได้มาสัมผัสตอนที่งานชุกๆ ก็ทำให้ทำงานไม่ทันเพื่อนร่วมงาน ที่จะต้องสัมมนากันแล้ว ... ก็คิดว่าจะแก้ปัญหาไปทำหน้างาน (เรื่องนี้ทำประจำ)
  • ทุกข์จาก ความคิด แล้วเราจะไปช่วยคุณอำนวยในงานวันที่ 1-2 ธค. ได้อย่างไรหนอ เพราะว่า วันนั้น กรมอนามัยก็คงต้องวุ่นวายกับห้องของกรมฯ แอบมาขอโทษไม่ให้ใครเห็นที่นี่ ว่าคงต้องไปแบบ เข้าร่วมแจมเป็นผู้ฟังในเวที เพราะมีผู้ที่ติดใจคารมมาคุยให้ฟังหลายท่าน
  • ทุกข์จาก ตอนนี้ net กระทรวงล่มอยู่ เลยทำงานให้คุณอ้อ เธอยังไม่สำเร็จ (my map กรมอนามัยค่ะ) และต้องไปอบรมอีก 2 วัน จึงจะกลับมาทำใหม่ได้ จะโยนให้คุณศรีเธอรึ ก็ยังไม่เป็นอันควร เพราะเธอยังสาละวนหาโรคที่เพิ่มขึ้นมาอยู่เลยละค่ะ
  • และอื่นๆ (ทำยังกะวิชาการเลย)

สรุปว่า ต้องหันมา "ปล่อยวาง" อย่าง อ.จตุพรเสียบ้าง แอบไปอ่านคำคมจาก "พี่เล็ก" "น้อง Ka-poom" "พี่เม่ย" "อ.โอ๋" แอบไปดูความเข้มข้นของ "คุณครูนง" "คุณชายขอบ" "คุณสิงห์" ไปต่อยอดความเข้มข้นของเนื้อหา KM จาก "อ.วิจารณ์" "อ.ประพนธ์" ไปฟังเรื่องเล่า 3 สาว สคส. "อ้อ,อัอม,หญิง" "คุณศิริวรรณ" รวมถึง เจ้าเก่า อ.JJ และคนอื่นๆ อีกมากมาย สาธะยายไม่จบแน่ละคะ

ตอนนี้ได้ใจมาทำงานอีกเกิน 100 แล้วละค่ะ  

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 52874
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 5
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (5)

ให้กำลังใจอาจารย์หมอนนทลีทำงาน...ครับ

วิถีที่เราเป็นอยู่ บางครั้งทำให้เราต้องปล่อยวางตลอด ยิ่

ทำงานเยอะเหมือนอาจารย์หมด ก็คงพบเจอกับสิ่งที่เข้ามากระทบมากมาย 

การทำงานเป็นการปฏิบัติธรรม (ท่านพุทธทาส)

ขอบคุณอาจารย์อีกครั้งที่ให้กำลังใจผมเสมอมา

ปกติเข้ามาใน gotoknow จะเห็นบันทึกคุณภาพที่อาจารย์เขียนวันละหลายๆบันทึก นึกในใจว่าอาจารย์ทำได้อย่างไร...

นับถืออาจารย์มากครับ 

  • ตอนนี้คุณหมอนนท์อาการดีขึ้นแล้วใช่ไหมคะ...แถมเป็นห่วงพี่ศรีอีกคนด้วยค่ะ......
  • ทำงานไปพร้อมๆกับดูแลสุขภาพด้วยนะคะ....เอาแบบ "พอเหมาะพอดี".....พี่เม่ยเป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ

 คุณหมอนนท์คะ...ไม่สบายตรงไหนบ้างคะ  พักผ่อนมากๆ นะคะ...กะปุ๋มมาร่วมเป็นกำลังใจให้อีกคนนะคะ...

*^__^*

กะปุ๋ม

อ.จตุพร คะ ... เห็นด้วยค่ะว่า การทำงานเป็นการปฏิบัติธรรม แต่ว่าบางครั้ง งานก็หล่นทับเยอะไปหน่อยนะคะ

พี่เม่ยคะ ... รอพบตัวเป็นๆ พี่เม่ยในงานมหกรรมละค่ะ แล้วน้องจิ้นจะได้มาด้วยไหมคะ 

น้องกะปุ๋มคะ ... ขอบคุณสำหรับภาพน่ารักๆ ดูแล้วชื่นใจ หายโรคไปเยอะแล้วค่ะ

 

ป่านนี้คุณหมอนนท์คงกลับไปโดนงานล้มทับอีกแล้ว

ครอสติชที่ว่า เสร็จไหมคะ เอามาฝากกันทางบล็อกบ้างสิคะ ชอบงานอดิเรกนี้เหมือนกันค่ะ

เขียนบันทึกวันนี้แล้วคิดถึงคุณหมอนนท์จนได้ตามมาที่นี่แหละค่ะ