เด็กคนหนึ่ง...
มีปัญหาการแต่งกายนักศึกษาเกือบทุกคาบ
แต่งหน้าจัดกว่าเพื่อคนอื่น

มีรายชื่อเป็นคนสุดท้ายของห้อง
แต่ครูก็สามารถจดจำได้
เนื่องจากสิ่งที่ได้เห็น
มันผิดข้อตกลงตั้งแต่คาบแรก

แต่อุปนิสัยไม่ได้ก้าวร้าวมากนัก
เป็นวัยที่ต้องการการยอมรับเท่านั้น

คำตอบที่เขียนมาในข้อสอบ
สั้น ๆ ไม่กี่บรรทัด
แต่ก็รู้ว่า ใช้ "ใจ" เขียน


...................................................................................................................................................................


คำตอบจากข้อสอบอัตนัย


เปลี่ยนไปจากเดิมค่ะ เพราะจากที่ได้รับชมวีดิทัศน์เกี่ยวกับ
เรื่องของ "วันเกิดของลูก คือ วันตายของแม่"

ดิฉันมีความรู้สึกภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นลูกของแม่
และรักแม่มากที่สุดจากที่เคยรักมากอยู่แล้ว
ตอนนี้รักมากที่สุดในโลก

หลังจากวันนั้น ดิฉันกลับบ้านไปกราบเท้าแม่ในวันเกิดของดิฉัน
ทั้งแม่และดิฉันน้ำตาไหลออกมาเองโดยไม่มีสาเหตุ
อาจเนื่องมาจากที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน
ไม่ค่อยได้แสดงความรักด้วยกัน

พอวันนี้แม่และดิฉันกอดกันแน่นมากด้วยความรักและความเมตตาของแม่
กอดนั้นเป็นกอดที่อบอุ่นที่ลูกคนหนึ่งได้รับ
และดิฉันจะจดจำอ้อมกอดของแม่วันนั้นไปตลอดชีวิต

ทุกวันนี้ดิฉันรักแม่ของดิฉันมากเพราะดิฉันเหลือแม่อยู่แค่คนเดียว
ดิฉันจะเป็นคนดี จะไม่ดื้อเชื่อฟังทุกคำที่แม่สั่งสอน
จะเป็นลูกกตัญญู และรักแม่ตลอดไป


...................................................................................................................................................................


กว่าจะได้ตอบข้อสอบฉบับนี้ได้
เด็กผ่านกระบวนการทบทวนชีวิตตัวเองมาแล้ว
ตั้งแต่ต้นเดือนธันวาคม

ข้อสอบถามความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นต่อมา

ยังคงออกมาอย่างเที่ยงตรง
ตามวัตถุประสงค์เช่นที่วางไว้
ของครูผู้สอน

หลายครั้งการศึกษาในประเทศไทย
คิดกันแบบแยกกรอบ
"ความรู้" กับ "คุณธรรม"

เป็นไปได้หรือไม่ว่า
จริง ๆ แล้วมันเป็นสิ่งที่อยู่ด้วยกันมาตั้งนาน
แต่มนุษย์กลับไปแยกมันเองออกมา
แล้วอ้างว่า มันศึกษาได้ง่ายกว่า

เมื่อเด็กจะนำมารวมกันภายหลัง
จึงไร้ความสามารถที่จะทำได้


การสอนเชิงคุณธรรม ยากที่จะสอน !
แต่ไม่ยากเกินความพยายามของครู


บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...