ณ วันที่ 1 มกราคม ปีนี้... พุทธศักราช 2556 ได้ประกาศตนอย่างเป็นทางการแล้ว

สวัสดีปีใหม่ค่ะขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ตามคตินับถือของแต่ละท่านจงอำนวยพรให้ท่านมีความสุขทั้งกายและใจ ประสบความสำเร็จในชีวิตทุกด้านและเป็นที่พึ่งพาอันอุดมของบริวาร ญาติ มิตรนะคะ


ในโอกาสสำคัญเปลี่ยนศก ไม่ว่าจะเป็นปีใหม่สากล หรือ ปีใหม่แบบไทย ผู้เขียนได้ถือเป็นโอกาสทบทวนชีวิตที่ผ่านไป ด้วยมักได้อยู่บ้านลำพัง คนข้างกายหามีวันหยุดไม่ จึงมีเพียงเจ้าถุงทอง น้องหมาหน้าแหลมเป็นเพื่อน ส่วนครอบครัวพี่น้อย-แม่บ้าน และคนขับรถ ไปฉลองกับหมู่ญาติของตนในจังหวัดอื่น ยังดีมีลุงสุข-ป้าพิณ มาช่วยรดน้ำต้นไม้ตอนเย็นทุกวัน พี่สาวผู้เขียนลงมาจากเชียงใหม่ก็อยู่ได้แค่ไม่กี่วัน เพิ่งกลับไปเมื่อวาน


อ่านที่เขียนย่อหน้าข้างบนดูแล้ว เหมือนบ่นที่ต้องอยู่คนเดียว แต่ที่จริงเข้าใจเหตุผลดีที่เหตุการณ์เป็นเช่นนี้ จึงไม่ได้รู้สึกเหงาเศร้า หรือหงุดหงิดรำคาญใจที่ต้องทำงานบ้านเองแม้แต่น้อย เลยได้ทบทวน ใคร่ครวญอย่างละเอียดถึงสภาวะของใจยามนี้


ความเข้าใจในเหตุผลของผู้อื่นที่ต้องทำไปตามความจำเป็น แม้ว่าเหตุผลของเขาจะนำมาซึ่งความไม่สะดวกของเราบ้าง และได้มองต่อไปอีกถึงความสุขที่บริวารทั้งหลายได้หยุดงาน ได้มีเวลาอยู่กับครอบครัว ได้ไปพบญาติพี่น้องที่นานทีปีหนจะได้พบกันยามเทศกาล และได้ไปพบกับความสนุกสนานเพลิดเพลิน ทำให้พลอยยินดีมากกว่าที่จะคิดถึงประโยชน์ของตนเอง เป็นความสุขที่มาสมทบกับความสุขจากการที่ได้ลงมือจัดบ้านให้สะอาดเรียบร้อยหายรุงรัง ซึ่งเป็นนิสัยติดตัวและยังเชื่อด้วยว่าความสะอาด ความมีระเบียบเรียบร้อยของที่อยู่อาศัย ที่ทำงานเป็นมงคลกับชีวิต


ปีที่ผ่านมาถือว่ามีกิจกรรมที่ต้องออกนอกบ้านพบปะผู้คนบ่อยครั้ง และไม่ค่อยได้มาลงบันทึกอย่างสม่ำเสมอ ปีนี้ตั้งใจว่าจะอยู่บ้านให้มากขึ้นด้วยพิจารณาสังขารแล้วว่าหากทำอย่างปีที่ผ่านมาอีกร่างกายคงประท้วงหนักกว่าเดิม หวังว่าคงจะได้พบกันบ่อยขึ้นค่ะ


อดีตที่ผ่านไปเป็นข้อคิด เป็นบทเรียน

ปัจจุบัน และ อนาคต อยู่ในมือของเราเอง

เริ่มต้นใหม่ได้เสมอในปัจจุบัน ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด

บัณฑิตกล่าวว่า เราสร้างอนาคตจากปัจจุบันนั่นเอง


ปีใหม่ พ.ศ. 2556 ขอให้เป็นปีที่เปี่ยมสุขสำหรับทุกท่านค่ะ