น้ำใจไมตรีจิต ของเหล่ามิตรร่วมวงเสวนา Happy Ba (4)

พูดผิดเป็นรสชาดในชีวิตการพูดฉันได หลงทางก็เป็นรสชาดในการเดินทางฉันนั้น

       ออกจากศูนย์วิปัสนา  ปฎิบัติธรรม  ก็เย็นย่ำสนทยา หมู่นกกาก็บินกลับรัง พวกเราก็นั่งรถอาจารย์แผ่นดิน บินไปบ้านคุณนายนุชที่อำเภอท่าเรือ...

      บ้านริมน้ำ คิดว่าชาวบล็อก  GotoKonow คงได้เห็นภาพบ้านคุณนายนุชผ่านบันทึกมาแล้ว  ผู้เขียนหลงไหลในการที่น้องเอก(จตุพร วิศิฎโชติอังกูร) ได้เล่าด้วยเรื่องและภาพ  รวมถึงได้พูดคุยแลกเปลี่ยนถึงวิถีคนริมน้ำกับคุณนายนุชมาก็หลายบันทึก ตั้งจิต คิดตั้งใจที่มาประชุมเรื่องของสมาคมลูกจ้างที่โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา ว่าจะหาโอกาสมาเยือนบ้านริมน้ำหลังนี้สักครั้ง แต่ก็ยังไม่ได้มา 

       หนนี้ไม่นึกฝันแต่วาสนาก็บันดาลให้ได้มาเยือน แม้จะค่ำและเวลาจำกัด เยี่ยมชมบ้านเหมือนทานม่าม่าลวก แต่ก็อิ่ม ทุกห้องทุกข้าวของเครื่องใช้ ที่คุณนายนำชม สมอุราพาให้ชื่นสุข กับสิ่งของเครื่องใช้ชอบที่สุดคือมุมรับแขกที่ชานเรือนหน้าบ้าน...  

      หากได้อาบน้ำปะแป้งแบบตบไข่จิ้งจก(เอาแป้งใส่ฝ่ามือแล้วพรมน้ำนิดๆใช้สองมือขยี้แป้งให้เข้ากับน้ำ้ แล้วตบที่แก้มทั้งสองข้าง มองไกลๆคล้ายไข่จิ้งจกที่ใบหน้า) นุ่งผ้าขาวม้ากินข้าวกินปลาเสร็จแล้วหยิบหนังสือมานอนเอกเขนกที่หน้าบ้าน...อ้า....สุขจินตนาการ

         ออกจากบ้านคุณนายนุชพวกเราทีมสาวอิสานรอรัก....)ชื่อนี้มีที่มาจากงานโกทูโนว์ ฟอรั่มครั้งแรกที่หาดใหญ่ ที่ประทับใจไม่ลืมเลือน)กับผู้เขียนโดยมีพลขับคืออาจารย์แผ่นดิน ก็มุ่งหน้าเข้าสู่อยุธยาธานี

        หลงทาง....หลงทางคำนี้ช่างมีความหมายดีแท้ แล้วพวกเราก็หลงทางอีกแล้ว รถของคุณชลัญธรวิ่งตามมาติดๆ  ผู้เขียนนึกถึงวรรณกรรมท้ายรถที่เขียนไว้ว่า  "ตามมาไซร   กูก้าหลง"(ตามมาทำไมข้าก็หลง) ฮ่าๆๆหลงอีกแล้ว  

        แล้วพวกเราในรถก็ได้บทเรียนว่า ตอนขามาทำไม่เราไม่ช่วยกันจำทางเป็นคำถาม แล้วเราก็มีคำตอบให้ว่าเพราะตอนมามีรถนำทางก็ไม่จำเป็นต้องจำทาง  จึงทำให้เราหลงทาง จนพบเส้นทางเลี่ยงเมืองเข้าอยุธยา ผ่านทางเจดีย์ นักเลง(เพราะกล้าที่ท้าทายอยู่กลางสี่แยก หากไม่ใช่นักเลงย่อมถูกรถชนไปแล้ว) ....เลี้ยวซ้ายมาแวะชิม

          "พูดผิดเป็นรสชาดในชีวิตการพูดฉันได หลงทางก็เป็นรสชาดของการเดินทางฉันนั้น" 

      หลายคนอิ่มกับก๋วยเตี๋ยว เส้นหมกไข่(เพิ่งได้ยินชือและเห็นที่นี้เป็นที่แรก..เส้นหมกไข่) แล้วเราก็ไปที่พัก ...บุรีเทวี   ผู้เขียนไม่ได้จองที่พักของบุรีเทวี เพราะคืนนี้มีงานต้องทำ ต้องคุยแผนงานโครงการจัดประชุมสรุปกิจกรรมจัดงานเกษียณอายุของลูกจ้างประจำที่ได้จัดงานให้ที่ อุดรธานีแก่ลูกจ้างสาธารณสุขทั้งประเทศ เมื่อวันที่ 8 กันยายนที่ผ่านมา แล้วผู้ร่วมโดยสารในรถก็ช่วยหาทางออกที่ไม่ต้องให้ผู้เขียนต้องเดินทางต่อยามค่ำคืนไปพบนายกสมาคมฯ  โดยเสนอที่พักที่นอนที่อาศัยให้ ทำให้เกิดปิติตันในหัวอกต่อการมีน้ำใจ ของเหล่ามิตรสหายในการมาเสวนา Happy Ba  ในครั้งนี้  

        ถึงบุรี เทวี นายกสมาคมลูกจ้างกระทรวงสาธารณสุขแห่งประเทศไทย นายสมยศ ครองหิรัญ  อาจารย์ของน้องเจี๋ยบ โยคะ ก็มารับไปคุยงานกันต่อ...

         .เที่ยงคืนกว่าก็แยกย้ายกัน......

 การบ้าน อ้า.....การบ้าน อาจารย์ ศิลาให้การบ้านไว้ว่า ให้ไปอ่านไปหาHappy Ba ของแต่ละท่านที่ได้เขีนยนไว้  แต่บ้านนายกฯใช้อินเตอร์เนตร์ไม่ได้ ก็เข้าไปหาไปอ่านไม่ได้ การบ้านไม่ได้ทำ....

     .เมื่อช่องทางสื่อสาร สารสนเทศไม่สามารถสนทนาได้  ผู้เขียนก็ใช้การสื่อสาร สาระสนจิต  ใช้จินตนาการในการทำการบ้านส่งอาจารย์ ศิลา  โดยการการนึกถึงใบหน้าผู้ร่วม BA ว่าแต่ละท่าน Happyอย่างไร เป็นการอ่านใจ ประกอบกับเคยอ่านงานเขียนในบล็อกของผู้ร่วมวง  Ba มาบ้างแล้ว จึงนิยามความสุขของแต่ละท่านออกมาได้ความว่า 

>    สุข คุณยาย ธี คือสุขอิสระ บินข้ามน้ำข้ามฟ้าด้วยอิสระแห่งสุข  

>  สุขคุณแก้ว คือสุขหัวหน้า สุขผู้นำที่เป็นทั้งผู้นำและหน้า สร้างศรัทธาให้ลูกน้องเกิดสุขในการร่วมทำงาน 

>  สุขชลัญ สุขลัลล้า สุขกระจาย รังสีสุขแผ่กระจายไปให้ทุกคน  >  สุขป้าแดง สุขเรื่อยๆ สุขนิ่งๆ สร้างสุขได้ทุกที่

> อาจารย์แผ่นดิน สุขสู่รากเหง้าที่เจ้าตัวบอกว่าเป็นสุขอึมครึม 

 > สุขของน้องเจี๋ยบ สุขเย็นสุขสงบทั้งๆที่เจ้าตัวบอกว่า เป็นคนร้อน แต่ผ่อนคลายเมื่อมาได้ฝึกโยคะ จนมาเป็นคนเย็น พฤติกรรมเปลี่ยนได้  

> คุณแป๊ด.....เห็นหน้าคุณแป๊ด เห็นยิ้ม ทำให้ผู้เขียนเป็นสุข  สุขแรกที่พบกันเป็นเช่นนี้

> คุณไก่ เจอกันหลายครั้งมิตรภาพไมตรีจิตพลังบริการประสานมวลมิตร  สุขมิตรภาพ ซาบซึ่งใจตลอดมา 

> คุณ หมอ ป.แม้สนทนาในวงไม่มากความ แต่ด้วยความสงบนิ่งลึกก็สยบความเคลื่อนไหว คุณหมอได้ สุขสงบที่เปลี่ยนแปลง 

> อาจารย์ ศิลายังคำในความสุขไม่ออกตัดสินไม่ได้ระหว่างสุข  9  ลักษณ์ กับสุขไกล่เกลี่ย แต่ พอคุณยาย ธีบอกว่า ก็สุ ศิลาไง....อ้อใช่เลย สุขศิลา สุขนานสุขมั่นคงดุจหินผา ศิลาแลง ที่ถึงขั้น ถูกกระทบ ก็ไม่กระเทือน 

 > ส่วน เจ้าภาพ คุณนายนาย นุช สุข ปริศนาที่ทำให้ปริศนาภูมิปัญญาชุมชนถูกออกด้วยเทคนิกวิทยาศาสตร์ 

> ส่วนผู้เขียน มีความสุขทุกครั้งที่ได้เดินทางมาเรียนรู้ คือสุขผู้เฒ่า 

 ......".อ่านหนังสือคืออ่านความคิด"

 อ่านจิตผ่านการอ่านบันทึก นึกออกมาเป็นความสุขในบางส่วนเสี้ยวของแต่ละท่าน ผ่านจินตนาการและอ่านหนังสือ  .....

ยังมีต่อ


คุณหมอ ป.


คุ


มุมนี้ที่ชื่นชอบ


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เหมือนแรงหนึ่งผลักดันให้ฉันเขียน



ความเห็น (26)

มาเยี่ยมคนแรกนะคะ สุข..ของคนตื่นเช้า เข้ามาอ่านเรื่องดีดีของผู้เฒ่า..

สวัสดีครับคุณแก้ว ..สุขของคนตื่นเช้าและสุขของนอนดึก คือสุข รัตตัญญู ผู้รู้ราตรีนาน นั่งคิด นั่งเขียน นั่งนึก ถึง งานโกทูโนว์ ฟอรั่มที่หาดใหญ่....นึกทีไรก็มีความสุขทุกที ...สุขประทับใจ ที่ได้สร้างสุขให้

ขอร่วมสุขด้วยคน ท่านผู้้เฒ่า เช้านี้

  • Happy Ba...สุขอ่านบทพรรณา ของพี่วอญ่า
เขียนเมื่อ 
  • ทุกคนต่างก็มีความสุขไปคนละแบบ  ดีมากค่ะท่าน Ico48 วอญ่า-ผู้เฒ่า
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณบัง "อ่านจิตผ่านการอ่านบันทึก" ยังสามารถอ่านภาพลักษณ์ด้วยนะคะ เป็นความสุขอย่างหนึ่งที่ต้องถึง....สุขขั้นสุขทิพย์ละค่ะ

เขียนเมื่อ 
  • ละเอียดทุกขั้นตอน สมกับชื่อสุขเรียนรู้ค่ะ
  • เบิกบานยามเช้า กับเรื่องเล่าดี ๆ เหมือนเพิ่งผ่านมาเมื่อวานนี้ค่ะ
  • อาหารอยุธยาอร่อยไหมคะ

สัมผัสความสุขดีๆของกัลยาณมิตรจากเรื่องเล่านี้ค่ะ..คนจัดชื่นใจ..คนไปร่วมสุขสบาย..คนอ่านสุขใจ..ขอบคุณค่ะ..

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วพลอยมีความสุขไปด้วย สมดังที่ผมเคยเขียนอนุทินไว้ว่า

ที่ใดมีทุกข์ที่นั่นมีสุข (ซ่อนอยู่)

อิอิ

เขียนเมื่อ 

มารับความสุขจากการอ่าน.. เป็นเรื่องแรก ของวันนี้

ขอบคุณวอญ่าท่านผู้เฒ่ามากค่ะ

เรียนคุณหมอแดง...มาทักตอนเช้า เข้ามาตอบตอนเย็น สุขสาธารณะครับ

สวัสดีอาจารย์ น้องวิไล สวนไอดินกลิ่นไม้ สุขที่ได้เสวนา สุขที่ได้เล่า พรรณามาแบ่งปันสุข

เรียนคุณครูทิพย์ สุขของแต่ละคนแต่ละความหมาย ทุกคนหวังไปสู่สุขที่หวัง

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณสำหรับบทความดีๆค่ะ

สวัสดีคุณแป๊ด วาสนาชักพาให้มาร่วมเวที พื้นที่แห่งความสุข มีสุข แบ่งปันสุขให้แก่กัน

เขียนเมื่อ 
  • ลุงวอเจอเจดีย์นักเลงด้วยเหรอ...?
  • คุณมะเดื่อว่า เจดีย์องค์นั้นเหมือนสัญลักษณ์ของ " กรุงเก่า" นะจ๊ะ
  • เพราะเป็นเมืองเก่า  กรุงเก่า  เอาเจดีย์เก่า มาเป็นวงเวียนซะเลย
  • คนจะได้ทราบไงล่ะจ๊ะว่า....ถึงที่หมายแล้วเจ้าข้าาาาา

 

เรียนอาจารย์ ศิลา ก็ยังมีอีกตอนในงาน Happy Ba กำลังนึกชื่อเหมาะอยู่

สวัสดีครับพี่ใหญ่...

ความรัก ความห่วงใย เอื้ออาทร เป็นความสุข  เห็นน้ำใจของผู้ร่วมวงสนทนา แล้วมีสุข

เรียนท่านถางทาง...ใช่แล้วครับ ในความทุกข์ มีสุขแขวง ในความร้อนมีความเย็นแขวง

เขียนเมื่อ 

ส่วน Oraphan สุขที่ได้รับการแบ่งปันค่ะลุงวอญ่า

สวัสดีคุณระพี สุขของแต่ละคน แตคนสร้างสุขคือชาวสาธารณสุข ต้องสร้างสุขให้ตัวเอง แล้งแบ่งปันเป็นสุขสาธารณะ

ขอบคุณท่านผอ .ที่แวะมาอ่าน Happyba

เขียนเมื่อ 
  • เขียนเป็นซีรี่ส์ขนาดนี้ คาดว่าต่อไปงานเข้าแน่นอนค่ะ จากนี้เป็นต้นไป จัดวงเสวนาที่ไหน เมื่อไหร่ ขอจองตัวท่านวอญ่าคนแรกนะคะ
  • จองงงง...

สวัสดีครับคุณมะเดื่อ...ใช่ครับกรุงเก่า สัญลักษณ์กรุงเก่าคือเจดีย์ ด้วยความที่อยู่กลางถนนจึงเรียกว่าเจดีย์นักเลง

ขอบคุณ คุณอรพรรณ ที่แวะมาอ่านพื้นที่แห่งความสุขHappy Ba

เรียนอาจารย์ ศิลา ด้วยความขอบคุณ และด้วยความยินดีที่จะได้ร่วมวงเสวนา กันอีก ฟัง จด มาวิเคราะห์ แล้วบันทึก เป็นขั้นตอนเรียนรู้พัฒนา ที่ปฎิบัติมาทุกเวที