เพื่อนสนิทมักแปลกใจถามว่าทำไมฉันถึงไปสวนสาธารณะเดิมๆ ได้ทุกทีที่มีโอกาสออกไปสูดอากาศอันสดชื่นในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ ฉันมักถามกลับไปเสมอว่าแล้วเธอไม่เบื่อหรือไงที่ไปเดินห้างที่มีลักษณะแทบจะเหมือนกันราวกับแกะในทุกๆ ทีที่ว่าง เราต่างมีคำตอบที่พึงใจของเราเองและไม่มีคำว่าถูกหรือผิดใดเป็นตัวตัดสิน
สำหรับฉัน...ถึงแม้จะเป็นสวนสาธารณะเดิมๆ แต่ทุกครั้งที่ไปเดินฉันไปเดิน ฉันเดินด้วยความรู้สึกต่างไปเสมอ บางวันที่สารโดพามีนหลั่งไหลก็จะมีความตื่นตัวตื่นรู้ ทำให้สิ่งรอบข้างน่าเรียนรู้น่าศึกษา วันที่สารเอ็นโดฟีนชุ่มฉ่ำฉันจะเดินด้วยใจที่กระชุ่มกระชวย ในวันที่สารซีโรโตนินมีปริมาณต่ำกว่าปกติฉันอาจมองโลกเป็นสีหม่นและอาจดูไม่สดชื่นนักเป็นต้น บวกกับความแตกต่างของสภาพดินฟ้าอากาศ สิ่งแวดล้อมและสิ่งที่พบเจอในแต่ละวัน ทำให้แมทริกของความรู้สึกนั้นแตกต่างกันไปในแต่ละครั้ง
...
...
อย่างเช่นเช้าวันเสาร์ที่ผ่านมาเราไปเดินที่สวนสาธารณะใกล้บ้าน (Admiralty Park) อย่างเคย บนทางเดินที่เราเดินผ่านนับครั้งไม่ถ้วน วันนั้นสายตาฉันบังเอิญกวาดไปเจอก้อนสีน้ำตาลใต้โคนต้นไม้ใกล้ทางเดิน เมื่อซูมกล้องเข้าไปจึงได้เห็นเป็นครั้งแรก สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่านกตบยุงหางยาว (Large - tailed Nightjar) ซึ่งกำลังพักผ่อนอยู่บนพื้นหญ้าที่โคนต้นไม้ สีน้ำตาลเข้มของตัวนกดูคล้ายๆ ก้อนดินในระยะไกล ความตื่นเต้นประดังเข้ามาจนแทบเก็บอาการไม่อยู่
เรารีบถ่ายรูปนกไว้เหมือนกลัวว่ามันจะบินหนีไปเสียอย่างนั้น แต่เมื่อก้าวเข้าไปใกล้ในระยะประมาณ 4 - 5 เมตร นกตัวนั้นก็ยังไม่มีท่าทีจะเกรงกลัวต่อการปรากฎตัวของเรายังคงตั้งหน้าตั้งตาหลับต่อไป ฉันเพิ่งมารู้ทีหลังว่านกตัวนี้มีชื่อเล่นว่านกตาฟาง ตอนกลางวันนกชนิดนี้อาจมองเห็นไม่ชัดเท่าเวลากลางคืน
"แหม...นอนขี้เซาอย่างนี้ น่าเป็นห่วงจัง ไม่รู้จะมีอันตรายใดหรือเปล่า แถบนี้ตัวเงินตัวทองเดินกันให้ควั่ก" ฉันเอ่ยกับเพื่อนร่วมทาง
"อีกแล้วนะคุณ...มันเป็นธรรมชาติของนกชนิดนี้มานานไม่รู้เท่าไหร่แล้ว เขาเอาตัวรอดได้น่า รีบไปเถอะ...อย่ามัวกวนเวลานอนของนก" คนข้างกายส่ายหัวแล้วเดินนำหน้าไป
อีกครั้งที่จิตฉันปรุงแต่งถึงอนาคตอันเลวร้ายที่ยังไม่เกิดให้กับนกตัวนี้ คำพูดของเล่าจื๊อลอยมาตามลม "เมื่อใดที่รู้สึกหดหู่ แสดงว่าเรากำลังจมอยู่ในอดีต เมื่อใดที่รู้สึกตื่นเต้นหวาดระแวง แสดงว่าเรากำลังนึกถึงอนาคต และเมื่อใดที่เรารู้สึกสงบแสดงว่าเรากำลังอยู่ในปัจจุบันขณะ" ฉันดึงตัวเองให้กลับมาอยู่ในเวลานั้นอีกครั้งแล้วเดินตามทางเดินออกมาแต่ก็ยังรู้สึกเป็นกังวลนิดๆ จึงหยุดยืนแผ่เมตตาให้ก่อนจากแล้วปล่อยความเป็นส่วนตัวความสงบคืนสู่บริเวณนั้นอีกครั้ง
นี่คือวิถีที่แตกต่างของนกประเภทนี้ ออกหากินตอนกลางคืนและพักผ่อนตอนกลางวัน แทนที่จะนอนบนกิ่งไม้กลับนอนบนดิน แทนที่จะทำรังฟักไข่กลับกกไข่บนพื้น ความต่างนี้ทำให้ฉันรู้สึกเป็นห่วงในความปลอดภัยของนกตัวนัน อีกครั้งกับการเอาไม้บรรทัดของความรู้สึกตัวเองไปวัดการเป็นอยู่ของสิ่งอื่นที่ถึงแม้จะด้วยความหวังดีเป็นที่ตั้ง แต่มันก็ทำให้เรายึดติดกับสิ่งที่เราคิดว่ามันควรจะเป็นมากกว่าสิ่งที่มันเป็นอยู่แล้ว
เมื่อกลับมาค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับนกประเภทนี้พบว่าเป็นนกที่ยังไม่อยู่ในข่ายที่น่าเป็นห่วงต่อการสูญพันธุ์ทำให้ฉันรู้สึกใจชื้นขึ้นอีกนิด นึกไปถึงเสียงร้องดัง จุ๋ง จุ๋ง จุ๋ง แถบบ้านในตอนกลางคืนทำให้รู้ว่าถึงแม้จะมองไม่เห็นแต่ก็รู้ว่ามีนกชนิดนี้อยู่ไม่ไกลเราเท่าใดนัก
"Don't judge my path if you haven't walked my journey - อย่าด่วนตัดสินวิถีชีวิตของฉันหากคุณยังไม่ได้เดินบนทางนั้นมาก่อน" ใครคนหนึ่งกล่าวเอาไว้ซึ่งฉันจะพยายามจำให้ขึ้นใจเวลาไปพบเจอสรรพสิ่งบนเส้นทางธรรมชาติ รวมไปถึงผู้คนบนเส้นทางชีวิต
ต้อนรับวันหยุดสุดสัปดาห์ด้วยการใช้เวลามองดูตัวเองมากกว่าคนอื่นค่ะ
ด้วยความนอบน้อม,
ปริม ทัดบุปผา
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๕
นำภาพของนกตัวนี้มาฝากให้ดูแบบชัดๆ ค่ะ ดูหน้าตาน่ารักมาก มองตรงๆ คล้ายกำลังโกรธ (นิดนิด)
..
..
..
..
..
..
..
..
ที่มาของข้อมูลเกี่ยวกับนกตบยุงหางยาว : http://burongtani.oas.psu.ac.th/node/95
นกตบยุงหางยาว - ตัวจริงที่กำลังพักผ่อนในช่วงกลางวัน และเสียงจริงในยามหัวค่ำ
อย่าด่วนตัดสินวิถีชีวิตของฉัน หากคุณยังไม่ได้เดินบนทางนั้นมาก่อน
ชอบครับ ;)...
งดงาม เช่นเดิม ถูกใจ ชอบใจ นะคะ :)
อาจารย์หมอ อมรา ท่านสอนผมเมื่อไม่นานมานี้ว่า
"นก กับ ปลา"
เรื่องของความคิดเห็นครับ......
จะให้ "ปลา"คิดว่า "นก" นั้นมีความคิดที่ผิดๆ หรือ "นก" บอกว่าความคิดเห็น ของ "ปลา" นั้นผิด
มันบอกไม่ได้ครับ และเหตุผลของ .นก. หรือ ของ .ปลา. ก็ไม่มีใครถูก ใครผิด
เพราะทำอย่างไร .นก. ก็ไม่เข้าใจความคิดเห็นของ .ปลา.
เช่นเดียวกัน.... .ปลา. ก็ไม่เข้าใจความคิดเห็นของ .นก.
จะให้ นก มาว่ายน้ำ หรือ ปลาไปบินอย่างนก ก็คงยาก.....:):)
นกตบยุงหางยาว (Large - tailed Nightjar)
เจอคำว่า "ตบยุง" ทีไรผมนี้หนาวทุกทีเลย
ไปแซว อ.หมอ PS มากไป .....โดนเลย 5555 (ไอๆๆๆ)
http://www.gotoknow.org/comments/2729125
เส้นทางแตกต่าง...ชอบค่ะแนวคิดนี้ "Don't judge my path if you haven't walked my journey "
ชอบ ชอบ ชอบ ค่ะปริม blog นี่เข้ามาเมื่อไหร่ได้อะไรดีๆเสมอๆ ขอบคุณค่ะ
สวัสดียามเช้าค่ะน้องปริม
แตกต่างตามวิถี ..แต่อยู่ร่วมกันได้ดีถ้าเปิดใจยอมรับความแตกต่าง นะค่ะน้องปริม... ขอบคุณค่ะ :-)) อืมม์....โดพามีนก็มี ซีโรโทนินก็มี พี่ว่า... อะดรีนาลิน ก็น่าจะมี...มาก ...ด้วยนะค่ะ น้องปริมว่าไงเอ่ย?? นักดูนกเนี่ยแต่ละคนมีดีกรีของความตื่นเต้นไม่เหมือนกัน บางทีขำกับท่าที่น้องๆเค้าตื่นเต้นมากๆ เลยเก็บไว้แซวกันค่ะน้องปริม อิอิ...
ภาพนกตบยุง แจ่มมากเลยค่ะ ... ขอบคุณค่ะที่นำมาฝาก เพียงสังเกตวิถี จากการเดินในpark ถึงแม้ว่าเดินบ่อย ก็มีอะไรให้ศึกษามากจริงๆด้วย เท่าที่ติดตามหลายบันทึกของน้องก็มีที่่มาจาก park นี้นะค่ะ เรื่องราวที่ผ่านการมองต่าง ทั้งต่างวิถี ของเราและเพื่อนๆในpark แอบอมยิ้มกับคนใกล้ตัวของน้องปริมที่ช่่างเดือนสติ จริงๆแล้วนกตบยุงเค้าก็เป็นอย่างนั้นนะค่ะ ที่มอ.มีเจ้าตัว "วรนุช"มาก ตัวโตด้วย แต่ก็มีนกตบยุงให้ได้ยินเสียงเหมือนเดิม เกมส์ของ predator & prey ยังคงมีอยู่ต่อเนื่อง ไม่มีใครบอกได้ว่า game over เมื่อไหร่ แต่ก็ไม่พ้น กฏแห่งธรรมชาติ เช่นเดียวกะเรานะค่ะน้องปริม
อืมม์ เจ้าตบยุง.. ดูจะตาปรือๆเสมอถ้าเป็นกลางวัน แต่อย่าให้เป็นกลางคืนหรือยามโพล้เพล้นะค่ะ เวลาของเค้า ตาโตสวยเชียวหล่ะค่ะ ปกติเวลาที่พี่ขับรถออกจากที่ทำงาน ก็มักจะค่ำๆ ขณะที่เปิดไฟส่องทาง แสงไฟหน้ารถสาดไป ก็พบก็ดวงตาสีแดง บนพื้นริมถนนใน มอ. นี่หล่ะค่ะน้องปริม ตอนแรกก็สงสัยว่าอะไร ลงเลยไปดู เลยถึงบางอ้อ นอนตะคุ่มๆบนพื้น จำนวนก็มากด้วย และก็มักจะเป็นตำแหน่งเดิมๆ และถ้าจะไปดูใหม่ช่วงกลางวัน ก็จะเห็นว่าช่างจะมีสีกลืนกับสิ่งแวดล้อมเสียจริงๆเชียว นี่ละมังเป็นเรื่องของการปรับตัวเพื่ออยู่รอด โชคดีวันก่อนเจอรังพร้อมไข่ด้วยค่ะ เพิ่งเป็นครั้งแรกที่เห็นค่ะน้องปริม อะดรีนาลินหลั่งเกินปกติ ชวนให้ออกไปดูให้เห็นทั่วๆกัน แต่นั่นแหล่ะ แม่นกไ่ม่อยู่เลยที่รัง ในป่ารก วางไข่ง่ายๆ เลยต้องรีบกันค่ะ เพราะปกติจะไม่เห็นเค้าจะนอนกกไข่หน่ะค่ะ
ส่วนเรื่องเสียงเนี่ย ยังกะดนตรีขับกล่อมยามดึกเลยหล่ะ กลางคืนดึกสงัด น้องปริมลองนึกภาพไปพร้อมกัน เสียงประสานกันของนกตบยุง ดังมากค่ะ เพียงแต่มาจากแนวป่า บางครั้งนอนนับว่า ตัวนี้ร้องกี่จังหวะ ตัวโน้นกี่จังหวะ เพลินดีเหมือนกัน เขาร้องรับกันค่ะ ตัวก็ไม่โตแต่เสียงดังกังวาน บางครั้งถึงแม้ว่าไปทำกิจกรรมในหมู่บ้าน ในพื้นที่สามจังหวัดตอนกลางคืน ก็ได้ยินเสียงเป็นเรื่องปกติค่ะ หลายคนไม่ทราบว่าเป็นเสียงอะไร ต้องบอกให้สังเกต (ทั้งๆที่ดูจาก คลิ๊บที่น้องปริม เก็บภาพและเสียงมาฝาก เป็นการสั่นไม่มากเลยเท่าที่เห็นนั่นหล่ะ เพี่งทราบว่ากลางวันก็มีเสียงด้วยค่ะ อืมม์.....คลิ้บวีดีโอ น้องปริมถ่ายได้ช่วงกลางวันใช่ไหม๊ค่ะ??) อ้อ ก่อนจากกันวันนี้ ขอขอบคุณค่ะที่น้องปริมเข้าใช้ประโยชน์ สืบค้นข้อมูลจากเว็บบูรงตานี ของพี่และน้องๆที่ปัตตานี :-))
เรายึดติดกับสิ่งที่เราคิดว่ามันควรจะเป็นมากกว่าสิ่งที่มันเป็นอยู่แล้ว
ขอบคุณบันทึกดีๆครับ
ดูภาพก่อนนะครับ...คุณปริม...ช่วงเช้าของผมจะวุ่นวาย....ตามประสาคนกรุงเทพ...(กรุงเทบ)...ไม่นึกว่า จะเห็นภาพคุณปริมในบันทึกตอนเช้า...เพราะตอนเช้าไปกินข้างที่โรงอาหาร...เห็นนกพิราบ...แล้วจะกลับมาอ่านถ้อยคำนะครับ....ผมสบายดี...คุณปริมคงเช่นกันนะครับ...
คมมากเลยครับ "Don't judge my path if you haven't walked my journey - อย่าด่วนตัดสินวิถีชีวิตของฉันหากคุณยังไม่ได้เดินบนทางนั้นมาก่อน"
ในภาพเหมือนที่บ้านเรียกว่านกตบยุงหรือบอดตาฟางครับ
ยอดเยี่ยมมากค่ะ .... อ่านแล้ว เข้าใจ ในสิ่งที่ สะท้อน ถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้สึก หลายสิ่งอย่างที่ต้องการถ่ายทอด ...ได้เป็นอย่างดี....ชอบ....""Don't judge my path if you haven't walked my journey - อย่าด่วนตัดสินวิถีชีวิตของฉันหากคุณยังไม่ได้เดินบนทางนั้นมาก่อน" - Unknown ...."คำพูดของเล่าจื๊อลอยมาตามลม "เมื่อใดที่รู้สึกหดหู่ แสดงว่าเรากำลังจมอยู่ในอดีต เมื่อใดที่รู้สึกตื่นเต้นหวาดระแวง แสดงว่าเรากำลังนึกถึงอนาคต และเมื่อใดที่เรารู้สึกสงบแสดงว่าเรากำลังอยู่ในปัจจุบันขณะ" ฉันดึงตัวเองให้กลับมาอยู่ในเวลานั้นอีกครั้งแล้วเดินตามทางเดินออกมาแต่ก็ยังรู้สึกเป็นกังวลนิดๆ จึงหยุดยืนแผ่เมตตาให้ก่อนจากแล้วปล่อยความเป็นส่วนตัวความสงบคืนสู่บริเวณนั้นอีกครั้ง..."..... ขออนุญาต นำไปเผยแพร่ เป็นแนวคิด ...ต่อไปนะคะ
ใช่เลย ดีมาก ...เราไม่ควรรีบด่วนตัดสินคน วิจารณ์ ตีค่า ไปต่างๆ นานา ว่าใช่ไม่ใช่ ถูกไม่ถูก ควรไม่ควร ต้องคิดและดูกันนานๆ ในหลายบริบท ทุกแง่มุม....ปรัชญาพื้นฐานเชียวล่ะ
ส่งยิ้มให้กับบันทึกที่งดงามทั้ง ภาพ
และ ถ้อย คำ
แวะมาเสพความสุขที่นี่ค่ะคุณปริม ก่อนจะออกไปลาดตระเวนรอบเกาะอีกแล้วค่ะ
ทั้งภาพและคำบรรยาย สะท้อนจิตใจที่งดงามของน้องปริมอย่างยิ่ง..ขอบคุณที่นำมาแบ่งปันความสุขดีๆนี้..เก็บภาพผีเสื้อที่บ้านมาฝากค่ะ
นกง่วงนอน น่ารักมากค่ะ
สวัสดีบันทึกแห่งรอยยิ้มค่ะคุณปริม...
สำหรับฉัน...ถึงแม้จะเป็นสวนสาธารณะเดิมๆ แต่ทุกครั้งที่ไปเดินฉันไปเดิน ฉันเดินด้วยความรู้สึกต่างไปเสมอ บางวันที่สารโดพามีนหลั่งไหลก็จะมีความตื่นตัวตื่นรู้ ทำให้สิ่งรอบข้างน่าเรียนรู้น่าศึกษา วันที่สารเอ็นโดฟีนชุ่มฉ่ำฉันจะเดินด้วยใจที่กระชุ่มกระชวย ในวันที่สารซีโรโตนินมีปริมาณต่ำกว่าปกติฉันอาจมองโลกเป็นสีหม่นและอาจดูไม่สดชื่นนักเป็นต้น บวกกับความแตกต่างของสภาพดินฟ้าอากาศ สิ่งแวดล้อมและสิ่งที่พบเจอในแต่ละวัน ทำให้แมทริกของความรู้สึกนั้นแตกต่างกันไปในแต่ละครั้ง...
อยู่ได้ในสวนก็เพราะอารมณ์เช่นนี้ค่ะคุณปริม ต้นไม้เดิมๆแต่ให้ความรู้สึกที่ไม่เคยเหมือนเดิมเลยซักครั้งที่เดินเข้าไปหา
...ได้ภาพน่ารักๆแบบนี้ไม่ขี้เซาก็คงนอนดึก..คิดว่าเค้าคงรับได้ถึงพลังจิตที่เมตตาจากผู้มาเยือนด้วยค่ะ.
ขอบคุณที่ช่วยให้หันมาพิจารณาตนเองด้วยคะ
สวัสดีค่ะคุณปริม
เห็นตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่ชอบละเลียดบันทึกของคุณปริมช่วงวันหยุด....เบาสบายเพิ่มสุขใจ
ขอบคูณแง่มุม...ความแตกต่าง นะคะ
วันนี้ก็ตื่นด้วยเสียงนกร้อง ตอนนี้รอบตัวก็เต็มไปด้วยเสียงนกร้อง แยกชนิดไม่ออกค่ะ
มีคลิปสั้น ๆ นกกะปูดข้าง ๆ บ้าน...เขาเดินด้อม ๆ มอง ๆ แล้วก็บินข้างรั้วหายไปในป่าละเมาะ
เห็นอะไรเกี่ยวกับนกก็คิดถึงคุณปริม...อิ อิ เจ้าแม่นก
สวัสดีค่ะ
เพิ่งรู้จัก นกตบยุงหางขาว น่ารักนะคะ
ขอบคุณค่ะ