21.00 น. วันที่ 3 พย. ขณะพิมพ์บทความนี้ 
ข้าพเจ้ากำลังเพลิดเพลินกับสัมผัสทุกประสาท ณ สวนบัวชมพู อ.เชียงดาว

สัมผัสทางตา เป็นความมืดสุดสายตา มีดาวศุกร์สว่าง
สัมผัสทางหู เป็นเสียงจักจั่น และเสียงธารน้ำไหล 
สัมผัสทางผิว เป็นลมเย็นสบาย 
สัมผัสทางจมูก เป็นกลิ่นหอมไอดินหลังฝนตก 
และแน่นอน สัมผัสรสอาหารมื้อเย็น 
เป็นครั้งแรกที่ได้ลิ้มรสข้าวเหนียวชื่อแปลก “ลืมผัว” (ต่อไปข้าพเจ้าขอใช้คำย่อว่า ข้าวเหนียว ลผ.)


.

ภาพโดยคุณแหม่ม จาก Facebook Happy GFGAP คะ

ข้าวเหนียว ลผ. นี้ ดูเผินๆ คล้ายข้าวเหนียวดำ ที่เราคุ้นเคยในของหวาน 
แต่ลักษณะเม็ดเรียวผอมกว่า เมื่อเคี้ยวก็เหนียวกำลังดี ไม่แข็งแบบข้าวกล้อง และ ไม่นุ่มเหมือนข้าวเหนียวธรรมดา คุณแหม่ม เล่าที่มาของการปลูกข้าวพันธ์นี้ว่า เพราะคุณแม่ของคุณแหม่มเป็นเบาหวาน
แพทย์แนะนำให้ทานข้าวเจ้า แต่ก็อยากรับประทานข้าวเหนียว 
จึงสืบเสาะหาข้อมูลว่าข้าวเหนียวพันธ์ใด ที่เพิ่มน้ำตาลในเลือดน้อยที่สุด
 แล้วไปพบข้าวพันธ์นี้ในงาน มหัศจรรย์ข้าวไทย ที่กรุงเทพ . 

.
ข้าพเจ้าไม่เชี่ยวชาญเรื่องพันธ์ข้าวและไม่ใช่นักโภชนาการ
 แต่ข้อสังเกต ที่สนับสนุนข้อมูลของคุณแหม่มคือ 
มือที่จับข้าวเหนียว ลผ. จะไม่เหนียวเยิ้ม แบบข้าวเหนียวทั่วไป 
รูปร่างเม็ดข้าวที่เรียวเล็ก น่าจะทำให้สัดส่วนกากใยต่อส่วนที่เป็นแป้งสูงขึ้น .
 ความรู้ที่ได้จึงเป็นประโยชน์สามารถนำไปแนะนำผู้ป่วยเบาหวาน “คนเมือง” 
ที่ไม่สามารถเลิกบริโภคข้าวเหนียว โดยให้เหตุผลว่า อิ่มท้องกว่า และอร่อยกว่า (เข้ากันดี กับข้าวเมืองมากกว่า)
 การหันมาบริโภคข้าวเหนียวพันธ์นี้เป็นทางเลือกก็น่าสนใจ 
แม้ราคาจะสูงกว่าข้าวเหนียวธรรมดา ราว สามสี่เท่า 
กินอาหารเพื่อสุขภาพ ก็ต้องเน้นคุณภาพกันหน่อย ..จริงไหมคะ

.

ยังค้าง สัมผัสที่หก อันเป็น "ปัจจัตตัง" (ได้คำนี้มาจากสนทนาช่วงอาหารเย็นคะ)
หลังจากได้สนทนา ณ โต๊ะตัวเดิม ในยามเช้าตรู่ กับพี่ sila puchaya แห่ง Happy Ba

แล้วจะมาต่อคะ

###

ไม่ได้เข้า G2K พักใหญ่
พบการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นคือ upload ภาพง่ายขึ้นมาก
แต่ข้อระวังคือ หลังใส่ภาพไปแล้ว "ห้ามคลิกที่ภาพ" 
เพราะจะทำให้เมนูเลื่อนหายไป แล้วค้างคะ