ข้าวเหนียวลผ.ที่พี่ดาบอกว่าต้องเรียกทั้ง ลผ.และ ลม.ด้วยกันเลย น่าจะให้น้องแหม่มใช้ชื่อเป็นข้าวจากนาน้องสวนบัวชมพู ว่า "ข้าวเหนียวลืมผัวลืมเมีย " อนุรักษ์คำเดิมของเจ้าของข้าวไว้ด้วย

ค่ะเวลาพบผู้ป่วยโรคเบาหวาน โดยเฉพาะคนที่เชียงใหม่บางคนต้องงดข้าวเหนียวหมอห้าม แต่บางคนไม่เชื่อคือกินอย่างเดิมข้าวนึ่งขาว พี่ดาเคยสงสัยว่า ข้าวเหนียวกล้องไม่มีหรือ ทำไมไม่มีการสนับสนุนให้กินข้าวเหนียวกล้อง มีแต่สนับสนุนให้กินข้าวกล้อง พี่ดาก็ไม่ได้คำตอบ มองในตลาดขายข้าวสารก็ไม่เคยพบข้าวสารเหนียวกล้อง แต่ก็มีบ้างตามตลาดนัดอาหารสุขภาพ เช่นในเกษตรมช. ก็ซื้อเพื่อนำมาหุงดู เลยทราบว่า ทำไมไม่มีขาย หรือ ผลิต เพราะ ข้าวเมื่อสุกแล้วไม่เกาะกัน ถ้าใครจะกินให้อร่อยต้องหุงรวมกับข้าวสารเหนียวสีขาวหรือข้าวเหนียวดำ

สำหรับข้าวเหนียวลผ. เป็นดั่งที่น้องหมอป.สังเกต เหตุผลของน้องแหม่มที่ค้นคว้าหามาเพื่อให้คุณแม่ได้กินข้าวเหนียวไม่ต้องกล่าวอะไรมาก ประทับใจมากค่ะ ทำให้เราได้ชิมและได้นำกลับมา้บ้านด้วย คงต้องมีการประชาสัมพันธับอกกล่าวได้ในกลุ่มเราว่า ติดต่อซื้อข้าวได้ที่สวนบัวชมพูได้นะคะ น้องแหม่ม คงต้องขายได้โดยการส่งทางพัสดุไปรษณีย์ แล้วบวกค่าส่ง

เมื่อวานเช้า น้ำชาสีม่วงหอมๆ จากข้าวเหนียวลผ. 1 ช้อน ถึงท้องก่อนเลย และมื้อเช้าวันนี้ ข้าวเหนียวลผ. 1 ช้อนที่ทำน้ำชาดื่มเมื่อวานนั้น นำมาหุงข้าวรวมกับข้าวไรซ์เบอรี่ จากสวนบัวชมพู ได้อร่อยมมากค่ะ แล้วพี่ดาจะนำเขียนบันทึกให้ชมนะคะ