พุทธศาสนาแนะวิธีเกี่ยวข้องกับความสุขความทุกข์ไว้สามประการคือ ไม่หมกมุ่นอยู่กับความทุกข์ ไม่ปฏิเสธความสุขที่ชอบธรรม และไม่หมกมุ่นในสุขนั้น

นกกระเต็นน้อยธรรมดา (Common kingfisher) ที่อพยพมาจากทางเหนือ

...

ฉันตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นของวันหยุด ได้รับธรรมะจากพระอาจารย์ไพศาล พิสาโล ที่เมตตาโพสข้อความบนเฟสบุ้คว่า พุทธศาสนาแนะวิธีเกี่ยวข้องกับความสุขความทุกข์ไว้สามประการคือ ไม่หมกมุ่นอยู่กับความทุกข์ ไม่ปฏิเสธความสุขที่ชอบธรรม และไม่หมกมุ่นในสุขนั้น... 

ยามบ่ายเราพากันออกไปชื่นชมปาฏิหาริย์ในธรรมชาติตามที่เราเฝ้ารอมาทั้งสัปดาห์เช่นเคย ที่ Sungei Buloh Wetland Reserve ช่วงนี้คึกคักไปด้วยผู้คนที่ไปเยี่ยมชมสรรพสัตว์และบรรดานกทั้งหลายซึ่งมีทั้งนกเจ้าถิ่นและนกอาคันตุกะที่มาเยี่ยมเยียนประจำปี 

นกอพยพเหล่านี้บินหนีความหนาวเย็นมาจากเขตหนาวหลายแห่งรวมไปถึงทวีปอลาสก้า รัสเซีย มองโกเลียและจีน ลงมายังเขตอบอุ่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และบางพวกจะบินต่อไปจนถึงออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ก่อนจะบินกลับไปยังที่พวกเขาจากมาเพื่อวางไข่ยามที่อากาศทางโน้นอบอุ่นขึ้นในช่วงกลางปีหน้า จนลูกนกฟักออกมาจนโตขึ้นพอสมควรก็ถึงเวลาที่จะบินหนีหนาวลงมาพร้อมพ่อแม่นก ลูกนกบางชนิดที่ยังไม่พร้อมจะวางไข่ในปีแรกอาจพำนักอยู่ในแถบบ้านเราต่ออีกหนึ่งปี จนกว่านกเหล่านี้พร้อมที่จะวางไข่ก็จะบินกลับไปพร้อมฝูงในปีถัดไป

การเดินทางของหมู่นกอพยพจากเขตหนาวเย็นลงมาในเขตอบอุ่นในแต่ละปีเป็นปรากฎการณ์ที่น่าทึ่งมากมายสำหรับฉัน นกขนาดเล็กบางชนิดมีขนาดแค่ประมาณ 15 เซ็นติเมตร แต่สามารถบินดั้นด้นรวมระยะทางหลายพันไมล์ได้ ฉันชื่นชมความอดทน ความพยายาม ความบากบั่นนั้นเหลือเกิน

...


นกนางแอ่นแปซิฟิก ที่คึกคักบนแผ่นฟ้าในหน้านี้

...

จากความหนาวเย็น จากอาหารที่มีน้อย พวกเขาไม่ได้นั่งรอนอนรอความตาย หรือทนทุกข์อยู่กับที่รอวันสูญสิ้นเผ่าพันธุ์ แต่พากันขวนขวายบินลงมาสู่สภาพอากาศที่อบอุ่นกว่า มาหาแหล่งอาหารของธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์กว่า ได้มาท่องโลกกว้างเก็บเกี่ยวประสบการณ์ชีวิต แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ได้ลืมแหล่งที่มา ไม่ได้ยึดติดอยู่กับอาหารและความสะดวกสบายที่ธรรมชาติเอื้อเฟื้อ ยังคงบินกลับไปในเขตหนาวเพื่อวางไข่ในทุกปี

วันนี้ที่ศูนย์อนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำสุไหงบุโล นกชายเลนหลากชนิดกำลังหยุดพักผ่อน พักเหนื่อย กินอาหาร อาบน้ำกันอย่างมีความสุข ก่อนที่พวกเขาจะพากันเดินทางต่อไปยังจุดหมายปลายทาง ในพื้นที่ประมาณ 500 กว่าไร่ ที่นี่เป็นแหล่งอาหารและที่พักพิงอันอุดมสมบูรณ์ให้นกผู้มาเยือนหลายต่อหลายพันตัวในทุกๆ ปี ที่ต่างหากินในบริเวณเดียวกันโดยไม่แย่งอาหารกัน เนื่องด้วยธรรมชาติให้ความยาวของจงอยปากของนกแต่ละชนิดมาไม่เท่ากัน พวกเขาจึงกินอาหารที่อยู่ในระดับต่างกัน นกที่ปากสั้นก็จะหากินหนอนและอาหารบนพื้น นกที่ปากยาวก็สามารถใช้ปากทิ่มลงไปหาอาหารใต้โคลน ถือเป็นการอยู่อาศัยร่วมกันโดยไม่ขัดผลประโยชน์ซึ่งกัน 

ชีวิตงามนี้ดำรงอยู่ด้วยการใช้ทรัพยากรบนโลกนี้อย่างไม่ฟุ่มเฟือยเลย ธรรมชาติบนโลกใบนี้จัดสรรอาหารและทรัพยากรหลากหลายไว้ให้สิ่งมีชีวิตเหล่านี้อย่างเพียงพอ แต่ทว่ามันอาจจะไม่พอเพียงเลยสำหรับความอยากของคนโลภแค่คนเดียว

ฉันนั่งมองเหล่านกหาอาหารกิน อาบน้ำทำความสะอาดร่างกาย และพักผ่อนอย่างผาสุก ฉันนั่งมองเนิ่นนานโดยไม่รู้สึกเบื่อ สัมผัสถึงความรู้สึกเย็นกายใจที่หมู่นกส่งผ่าน ชีวิตยังต้องการอะไรมากไปกว่านี้อีกหรือ การมีอาหาร น้ำดื่ม น้ำทำความสะอาดร่างกาย อากาศหายใจที่บริสุทธิ์ มีที่พักพิง มีสันติภาพความสงบสุขรอบตัว อยู่ในแวดล้อมของหมู่ฝูงที่เราชอบ มีจุดมุ่งหมายที่ดีในชีวิต และรู้ว่าการเดินทางแสนไกลนั้นเราไม่ได้เดินคนเดียว...

นึกถึงตัวเราเองในยามเดินทางไปท่องเที่ยวตามที่ต่างๆ เรายังคงติดความสะดวกสบาย เรายังขวนขวายซื้อของฝากติดไม้ติดมือมามากมาย เรามิได้เดินทางเพื่อพัฒนาตัวเราเองสักเท่าใดเลย สำหรับฉันการเดินทางของนกอพยพปีแล้วปีเล่าเป็นไปเพื่ิอการเติบโตทั้งทางร่างกายและจิตวิญญาณอย่างแท้จริง พวกเขาไม่หมกมุ่นอยู่กับความทุกข์ ไม่ปฏิเสธความสุขที่ชอบธรรม และไม่หมกมุ่นในสุขนั้น...

บางครั้งตัวอย่างการดำเนินชีวิตตามธรรมก็สามารถมองเห็นได้ทุกที่ ทุกอย่างรอบตัวเป็นครูให้เราได้เสมอหากเพียงเราเปิดใจให้พร้อมที่จะรับ พระพุทธองค์ทรงตรัสสอนไว้ว่าหากต้องเราไม่ต้องการพลาดการเรียนรู้ที่มีเราอาจจินตนาการไว้ว่าทุกคนในโลกนี้ต่างตรัสรู้หมดแล้วเหลือเพียงเรา เขาเหล่านั้นเป็นครูของเราได้เสมอ แต่ละคนกำลังทำในสิ่งที่ควรทำเพื่อช่วยให้เราฝึกความอดทน ฝนปัญญา และใฝ่เมตตากรุณาที่สมบูรณ์

ดังนกอพยพเหล่านี้ที่ได้มาทำหน้าที่ครูผู้ช่วยสอนให้ฉัน...ทำให้คำพูดของพระอาจารย์ไพศาล พิสาโล กระจ่างชัดในความทรงจำยิ่งขึ้น ขอบคุณมากนะคะ...

ด้วยความนอบน้อม
ปริม ทัดบุปผา
๘ ตุลาคม ๒๕๕๕

นำภาพนกอพยพเหล่านั้นมาฝากค่ะ นกอพยพกลุ่มแรกได้บินจากสิงคโปร์ไปแล้ว กลุ่มใหม่ๆ ก็กำลังเดินทางมาถึง ช่วยส่งกำลังใจให้พวกเขาเดินทางสู่จุดหมายด้วยความปลอดภัยนะคะ

..

นกกาบบัว นกกระยาง และนกอพยพอื่นๆ แม้จะมาจากคนละที่ คนละแหล่ง แต่ก็รวมตัวกันอยู่อย่างสงบ


..

นกกาบบัวมีเก้าอี้ประจำตัว นั่งได้น่ารักมาก

..

..

..

..

คัน คัน คัน

..

อาบน้ำ แต่งตัวให้สบายอุรา

..

..


..

..

ยามแสงทองสาดส่อง งามจับใจเหลือเกิน ทั้งตัวที่อยู่ในน้ำและคนที่เฝ้ามอง


นำคลิปวีดีโอยามนกอาบน้ำมาฝากค่ะ เหมือนเด็กๆ เล่นน้ำในยามอากาศร้อน ดูเพลิดเพลิน เย็นกาย เย็นใจ เหลือเกิน....