ระหว่างการปิดคอร์ส The Last Lecture เมื่อตอนเช้า (๑ ตุลาคม ๒๕๕๕) ที่ผ่านมา เมื่อถึงเวลาท้ายคาบเรียนแล้ว ผมได้ทำ "สมุดเปิดความในใจ" เล่มเล็ก

ให้นักศึกษาทุกคนที่สามารถเรียนถึงคาบสุดท้ายนี้ได้ ได้เขียนความในใจถึงผมได้ โดยไม่มีผลต่อคะแนนใด ๆ ทั้งสิ้น เพื่อเก็บเป็นที่ระลึกและประเมินการสอนของตัวเองที่ผ่านมาใน ๑ ภาคเรียนอีกด้วย

แต่มีเด็กคนหนึ่งเดินมาหาผมที่หน้าห้อง พร้อมยื่น "ภาพวาดสีน้ำ" พร้อมข้อความในใจของเธอมาให้ผม

 

 

 

 

นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตการเป็นครูที่ได้รับมอบสิ่งที่มีค่าสิ่งนี้ ตัวเองเป็นคนเคร่งครัดและมีเป้าหมายในการสอนให้เด็กเป็น "ลูกที่ดี" , "คนที่ดี" และ "ครูที่ดี" มาก ๆ ดังนั้น ไม่เคยสนใจว่านักศึกษาจะเกลียดแค่ไหน ใครทนไม่ได้ ก็ให้ยกเลิกรายวิชาได้โดยไม่โกรธกัน อยากสอนคนที่มี "หัวใจสิงห์" ที่มีความพร้อมจะเรียนเท่านั้น

ใครจะเกลียดก็เกลียดไป แต่เรารู้ว่าเรากำลังทำหน้าที่ของครูอยู่ ดังนั้น นี่ีคือสิ่งที่เหนือความคาดหมายว่าจะได้รับการแสดงออกจากลูกศิษย์เช่นนี้

 

เด็กคนนี้เป็นผู้หญิงแบบแมน ๆ เสียหน่อย จำได้ว่า คาบแรกใส่กางเกงมาเรียน ก็โดนดุไป คาบต่อมาเปลี่ยนมาใส่กระโปรงแล้วแต่ยังสั้นอยู่ ถูกตัดคะแนนจิตพิสัยและถูกดุหลายครั้ง แต่ก็ยังคงอยู่จนถึงคาบสุดท้าย

เท่าที่ทราบมา เด็กคนนี้ตอนมัธยมเกเรมาก ติดเพื่อนจนไม่ยอมเรียนหนังสือ แต่เมื่อเข้าสู่มหาวิทยาลัยเป็นคนตั้งใจเรียนมาก เกรดเฉลี่ย ๓ กว่า ๆ มีโอกาสได้เกียรตินิยม

ยิ่งมาเรียนกับผมแล้ว ยิ่งถูกทบทวนชีวิตไปกันใหญ่ จนได้รับสิ่งที่ท่านเห็นในบันทึกนี้ครับ

มันเป็นความภูมิใจเล็ก ๆ นะครับที่สามารถทำให้เขาเปลี่ยนไปในทางที่ดีได้

 

การจะเปลี่ยนใครสักคนได้ เราต้องเป็นต้นแบบให้เขาก่อน

 

ตัวอย่างที่ดีมีค่ากว่าคำสอน

 

จึงอยากเก็บภาพวาดสีน้ำและเรื่องราวทั้งหมดไว้ในบันทึกนี้ตลอดไป

 

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...

 

Happy Ba !!!