เวลาผ่านไปรวดเร็ว...ราวกับโกหก…

เวลาแสนซื่อตรงและทำหน้าที่ได้ซื่อสัตย์ที่สุด...ผมต่างหากที่โกหกตนเองกับเวลา

ทิมดาบ-ลูกชาย...อีกไม่กี่วันก็จะสอบแล้ว...

ผมรับรู้ถึงความขยันขันแข็งและรับผิดชอบในการทบทวนบทเรียนเตรียมสอบ

รางวัลจากความล้มเหลว...ในผลการสอบครั้งที่ผ่านมาของทิมดาบ

ทำให้ทิมดาบ...ผมและภรรยา...นำบทเรียนนี้...เพื่อต่อสู้อีกครั้ง...

การต่อสู้ในสนามรบใด...ไม่เท่าการต่อสู้กับใจตนเอง

 

 

และในช่วงกลางเดือน....ครูสอนเปียโนของทิมดาบจะให้ขึ้นโชว์คอนเสิร์ตเล็กๆ...กับเพื่อนๆ และพี่

ผมรับรู้ถึงการโปรยตัวโน๊ตขึ้นบนท้องฟ้าของทิมดาบ...

รางวัลจากความไม่ฟังเสียงในใจ....ปลายนิ้วจรดตัวโน๊ตผิดเพี้ยนผิดจังหวะทำนอง

ทำให้ทิมดาบ...ฝึกปรือ...และมีความตั้งใจในการฝึกซ้อม

ผมคุยให้ทิมดาบฟังว่า...วันข้างหน้าของชีวิตของคนเรา...จะไม่โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไป

เราต้องเจอกับความล้มเหลว...

ผ่านความเจ็บปวดและหยาดน้ำตา

แต่ผมจะบอกลูกว่า...

“ต้องเผชิญกับสิ่งเหล่านั้นด้วยความกล้าหาญ”

 

 

เช่นเดียวกับจดหมายที่คุณแม่ท่านหนึ่งเขียนถึงโลกใบนี้..และผมได้อ่านให้ทิมดาบฟัง....

 

 

“ โลกที่รัก...

วันนี้ลูกชายของฉันไปโรงเรียนวันแรก ในช่วงเวลาแห่งการเริ่มต้นนี้ เขาอาจรู้สึกไม่คุ้นเคยและตื่นตาตื่นใจ ฉันหวังว่าคุณจะปฏิบัติต่อเขาอย่างนุ่มนวลสักหน่อย

 

คุณคงรู้ว่าจนถึงเวลานี้ เขายังเป็นเด็กน้อยที่ทุกคนในบ้านรักและตามใจอย่างที่สุดมาโดยตลอด ฉันยังไม่เคยปล่อยให้เขาออกห่างกาย แต่นับจากนี้ทุกอย่างคงจะต้องเปลี่ยนไป

 

เช้าวันที่เขาเดินลงบันไดหน้าบ้านแล้วหันมาโบกมือให้ฉัน ก้าวออกไปสู่การผจญภัยบนเส้นทางชีวิตอันยิ่งใหญ่ของเขา วันข้างหน้าเขาอาจต้องพบกับความล้มเหลว ผ่านความเจ็บปวดและหยาดน้ำตา แต่ฉันจะบอกลูกว่า เขาต้องเผชิญกับสิ่งเหล่านั้นด้วยความกล้าหาญ

 

เขาต้องใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้และจะต้องดำรงชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้ เขาจำเป็นต้องมีความกล้าหาญ มีศรัทธา และมีความรัก

 

ดังนั้น ฉันหวังว่าโลกจะกุมมืออันอ่อนนุ่มของเขา สอนอะไรบางอย่างแก่เขา แต่ถ้าเป็นไปได้ โปรดอ่อนโยนต่อเขาสักนิด

 

กรุณาสอนให้เขารู้ว่า หากโลกนี้มีคนเลวคนหนึ่ง ก็ย่อมมีวีรบุรุษคนหนึ่ง มีนักการเมืองที่กะล่อนปลิ้นปล้อนคนหนึ่ง ก็ย่อมมีผู้นำที่กล่าเสียสละอุทิศตน และหากมีศัตรูคนหนึ่ง ก็ย่อมจะมีมิตรคนหนึ่งเช่นกัน

 

กรุณาสอนเขาให้รู้ว่า เมื่อเปรียบกันแล้ว การพ่ายแพ้มีเกียรติและศักดิ์ศรีมากกว่าหลอกลวงมากมายนัก กรุณาสอนเขาให้ยืนหยัดในความศรัทธาของตน แม้ว่าคนอื่นๆ จะไม่เห็นด้วยก็ตาม กรุณาสอนเขาว่า คนเรานำสติปัญญาและกำลังกายออกขายในราคาสูงๆ ได้ แต่ห้ามขายจิตวิญญาณและความดีงามอย่างเด็ดขาด

 

โลกที่รัก ได้โปรดสั่งสอนเขาด้วยวิธีการอันอ่อนโยน แต่ได้โปรดอย่าทะนุถนอมหรือให้ท้ายเขาจนเกินไป เพราะมีแต่เปลวไฟอันร้อนแรงเท่านั้นที่จะหลอมทองคำแท้ออกมาได้...”

 

 

ผมชอบถ้อยคำของจดหมายฉบับนี้...

ชีวิตของคนเราจำเป็นความกล้าหาญ มีศรัทธา และมีความรัก...

และ

คนเรานำสติปัญญาและกำลังกายออกขายในราคาสูงๆ ได้ แต่ห้ามขายจิตวิญญาณและความดีงามอย่างเด็ดขาด

ผมกับลูกชายมีการเดินทางที่เรียนรู้กับโลกของตนเอง...และโลกที่เกี่ยวข้องระหว่างกัน

ผมไม่มีโอกาสได้สั่งสอนลูกมากนัก....ในบทบาทของพ่อที่สั่งสอนลูกผมทำได้ไม่เต็มที่

แต่บทบาทเพื่อนที่ผมมีต่อลูก...เป็นบทบาทที่ผมมีความสุข...

และผมเชื่อว่า...ลูกคงมีความสุขและเรียนรู้ไปเช่นเดียวกันกับผม...