นรชาติวางวาย....มลายสิ้นทั้งอินทรีย์...สถิตทั่ัวแต่ชั่วดี ประดับไว้...ในโลกา

.... เล่าสู่กันให้ฟัง ... หมอเปิ้น ... ต้องไป ประชุมเรื่อง “การส่งเสริมสุขภาพ & ตำบลนมแม่”   ที่โรงแรม เวียงอินทร์ ... จังหวัดเชียงราย...  ในวันที่ 18 - 21 กันยายน 2555 ... แต่ หมอเปิ้น...ก็ไปประชุมด้วย ....ความไม่สบายใจ...ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ  .... แต่ด้วย “หน้าที่...ที่ต้องไป” …. ไปประชุมได้เกือบ 3 วัน …. ขณะ นั่งอยู่ในห้องประชุมใหญ่  ...  ท่าน ปลัดกระทรวงสาธารณสุข.... กำลังกล่าว...มอบนโยบาย...P'Ple ได้รับโทรศัพย์ทางไกลจาก เพชรบุรีว่า “พ่อสิ้นใจหายใจแล้ว เมื่อเวลา 8.20 น. วันที่ 20 กันยายน 2555 ” ....หมอเปิ้น ...ทำอะไรไม่ถูก  .... บอกอาการของตนในเวลานั้น ... บรรยายเป็นภาษาทั้ง  ภาษาพูด... ภาษาเขียน .... ไม่อาจจะพรรณนาได้ .... เก็บเสื้อผ้าที่วาง ละเกะละกะ ... ไปหมด .... ไม่รู้จะเก็บชิ้นไหนก่อนดี.... ช่างเป็นบุญของ P’Ple  ที่มีน้องที่มาจาก สสจ. เพชรบุรี (น้องปิ๊ก) ... น้องได้เปลี่ยน เวลาเที่ยวบิน (Flight) ให้ P’Ple มาถึง ดอนเมือง 13.27 น.  แล้วเดินทางมาถึง ... บ้านที่เพชรบุรี เวลา 15.23 น. ...  มองเห็นคุณพ่อ... นอนรอP’Ple อยู่แล้ว .... ไปนั่งลงแล้วกราบศพ...คุณพ่อ...ที่มี่พี่ๆๆ และเพื่อนๆๆ ... ได้แต่งต้วและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้คุณพ่อ....อย่างเรียบร้อย.... แล้วP'Pleได้พาคุณพ่อไปวัด ..... “วัดยาง”  ซึ่งอยู่ใกล้ๆๆ บ้าน ... ทำให้นึกถึง... คำฉันท์ .... กฤษณาสอนน้อง... ของฉบับพระนิพนธ์สมเด็จฯ กรมพระปรมานุชิตชิโนรส … ทรงนิพนธ์ขึ้น...ถวายพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว....เพื่อจารึกบนแผ่นศิลาประดับที่ผนังด้านในศาลาหลังเหนือ ... หน้าพระมหาเจดีย์.... วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม  ... ที่ได้กล่าว่า

 

             พฤษภกาสร

               อีกกุญชรอันปลดปลง 

                 โททนต์เสน่งคง 

                    สำคัญหมายในกายมี

            นรชาติวางวาย  

                มลายสิ้นทั้งอินทรีย์

                    สถิตทั่วแต่ชั่วดี 

                      ประดับไว้ในโลกา 


                   -----------


                คชสารแม้ม้วยมีงา           

                   โคกระบือมรณา 
                         เขาหนังก็เป็นสำคัญ  

                             บุทคลถึงการอาสัน

                                    สูญสิ้นสาระพัน        

                                         คงแต่ความชั่วกับดี

 

         การที่คุณพ่อ .... สิ้นชีพ....สิ้นทุกข์ ... หละสังข์ขารไปนั้น…. พ่อหมดทุกข์แล้ว นะคะ ... ขอให้....คุณพ่อของลูกPle…..ไปสู่สุขะติ ...ไปในสัมปโลก คุณพ่อไม่...ต้องห่วงลูกและหลานทั้ง 2 คน  นะคะ ... หนูตั้งใจว่า....ในชีวิตหนู ... หนู...ตั้งใจทำความดี ...ความงดงาม ไม่ทำผิดศีล 5 ข้อ ...จะเป็นคนต้นแบบ....ให้ลูกน้องและลูกน้อง...และผู้พบเห็น .... จะตั้งใจทำดี ... กับทุกๆ  คน ... ในทุกๆ ที่ ... ทุกๆ เวลา... โดยไม่หวังผลตอบแทนใดๆ ... จะพยายามทำดี... ให้มากที่สุด... เท่าที่พละกำลังของหนูจะทำได้นะคะ ... ขอคุณพ่ออย่างห่วงอะไร ... ที่อยู่ข้างหลังนี้เลย นะคะ