"ปัจจุบันสำคัญที่สุด"

  

 

 

...
วันก็เลื่อนเดือนก็หนีปีก็ผ่าน
อดีตกาลมิหวนกลับลี้หลับไหล
อนาคตคงคดงออีกต่อไป
จงปรับใจเจนจัดกับ "ปัจจุบัน"
อรุณรุ่งเหน็บหนาวมิยาวนัก
เดี๋ยวก็จักเป็นยามสายมาผายผัน
แล้วก็เปลี่ยนยามสายเป็นบ่ายครัน
มิช้าพลันตะวันรอนอ่อนอัสดง
เป็นความมืด มิยืดยาว ชั่วคราวหนึ่ง
ต่อนั้นจึงเป็นความสว่างกระจ่างหน
ประเดี๋ยวมืดประเดี๋ยวสว่างอย่างเยียบยล
ทุกผู้คนสัมผัสเห็นมิเว้นวัน
...

 

 

หนังสือ "เจ็บ...แต่ก็โอเค"

พิมพ์ครั้งที่ ๓ ไม่ระบุปีที่จัดพิมพ์


หนังสือ "ดวงจันทร์ทอแสงธรรม"

สมณะเพาะพุทธ  จันทเสฏโฐ

(ท่านจันทร์)

 

 

......................................................................................................................................................................

แรงบันดาลใจจากบันทึก...จึงนึกต่อ

 

...

ใช้ชีวิตอยู่อย่าง "ปัจจุบัน"
อดีตพลันผ่านพ้นแต่หนหลัง
สิ่งที่ผ่านเลยไปไม่จีรัง
ชีพเรายังหายใจเพื่อใครกัน

เพื่อพ่อแม่ที่แก่เฒ่าใช่หรือไม่
เพื่อมวลมิตรมากมายไม่แปรผัน
เพื่อความดี ความงาม ความผูกพัน
เพื่อความฝัน ความหวัง กำลังใจ

...

 

บุญรักษา ทุกท่านนะครับ ;)

 

......................................................................................................................................................................

ขอบคุณหนังสือกวีธรรม ...

สมณะเพาะพุทธ จันทเสฏโฐ (ท่านจันทร์).  ดวงจันทร์ทอแสงธรรม.  กรุงเทพฯ : เจี้ยน เทียน เจิน, ๒๕๕๑.