สำคัญสุดน่าจะเป็นตัวเอง ที่กระบวนการ “เห็น” ตัวเอง ช่วยให้เข้าใจตัวเองมากขึ้น

 

ตั้งใจเดินทางไกลกันมาทั้งคืน  ตื่นมาสดชื่นเห็นทะเลกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา  เติมพลังด้วยข้าวต้ม  อาหารเช้าวันใหม่ริมทะเลลมพัดแรง  ชมฟองคลื่นกระทบฝั่งลูกโตวิ่งไล่กันไม่หยุด  เมื่อ  ๑  กันยายน  ๒๕๕๕  ริมทะเลก้นอ่าว  บ้านเพ  ระยอง

 

ปีกว่าที่ไม่ได้พร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งโรงพยาบาลแบบนี้  คนเก่า  คนใหม่  พบปะสังสรรค์กันน้อย  ไม่บ่อย  ไม่ทั่วถึง  มีช่องว่างทางความคิดได้ไม่เป็นไร 

แต่ควรเข้าใจไปทางเดียวกัน  รวมพลังมุ่งมั่น  พัฒนาบริการสุขภาพเพื่อชาวอำเภอสระใคร

 

จะมาเที่ยวเฉย ๆ  เจ้านายก็มองว่าใช้เงินภาษีอากรไม่คุ้มค่า  ผู้อำนวยการไฟเขียว  จึงเขียนโครงการสร้างพื้นที่ความสุขในการจัดการความรู้โดยศาสตร์นพลักษณ์  ด้วยความอนุเคราะห์ความรู้และจัดกระบวนการเรียนรู้   โดยอาจารย์ศิลา  ภูชยา  และ ดร.ยุวนุช  ทินนะลักษณ์  Blogger  คนเก่ง  โหงวเฮ้งดี  มีโลโก้  Happy Ba  ประจำ GTK ของพวกเรานี่เอง

(กระบวนกร = วิทยากร + กรรมกร  ให้ความหมายโดย  Lect. Wasawat Deemarn)

 

อาศัยความไว้เนื้อเชื่อใจอยู่ด้วยกันมานาน  รู้หน้ารู้ใจพอควร  รู้ศักยภาพกันเอง  แบ่งหน้าที่มีความรับผิดชอบกันถ้วนทั่ว 

 

โต้โผจัดการหลักเรื่องใหญ่น้อย  ที่พัก  อาหาร  การเดินทาง  ห้องประชุม  พี่ติ๊ก  หัวหน้าพยาบาล  รองประธานทีมพัฒนาทรัพยากรมนุษย์  น้องนิ่มเลขา 

 

ฝ่ายวิชาการ  อ้อ  พี่ตุ๊ก  ภก.ต้า  คุณจุ๋ม  จัดเตรียมเอกสารและอุปกรณ์ในการเรียนรู้  เวลาทำจริงก็มีน้อง ๆ มาช่วยกันเยอะแยะ

 

ฝ่ายสันทนาการ  น้องเจี๊ยบ  ต้อม  ชมพู่  อ้น ฯ  ทั้งเกมส์ Buddy  บนรถ  ตลอดการเดินทาง  และภาคบันเทิงกลางคืน  บันเทิงจริง ๆ จำภาพใบหน้านิ่ง ๆ ของคุณหมอทิม  คุณหมอหยินไม่ได้เลย

ประทับใจฝ่ายคณะเก็บภาพ  แทบทุกนาที  แต่ยังไม่ได้มาใช้ที่นี่นะคะ  บันทึกนี้มือสมัครเล่นมาก

 

ฝ่ายยา  ภก.โตโต้  และทีม ER  ดูแลสุขภาพที่เกินตัวเองจะดูแลได้ เช่น มีกระทั่ง NSS/2 (น้ำเกลือ)  คอยรองรับผู้ที่อ่อนเพลีย  ขาดน้ำได้นะจ๊ะ  ชุดทำแผล  ยาดม  ยากิน...ท้องเสีย  อาหารเป็นพิษ  ปวดท้อง  ปวดหัว  ตัวร้อน  เมารถ  ....  ธรรมดามาก

ฝ่ายจบสุดท้ายการเงิน  คุณมนตรีและทีมการเงินทั้งหมด

.............

 

อาจารย์ทั้งสองน่ารักมาก  บอกว่าพร้อมเมื่อไหร่ค่อยเริ่ม  สาย ๆ ก็ได้  พวกเราก็พร้อมเพรียงอยากเรียนรู้  เริ่มจาก ผอ.  นพ.อลงกฏ  ดอนละ  ทักทาย  แนะนำตัวกันเล็กน้อย  แจ้งวัตถุประสงค์ 

 

          ๑.  เพื่อทำความเข้าใจบุคลิกภาพภายในของทีมงาน  และยอมรับความแตกต่างซึ่งกันและกัน  ของบุคลากรโรงพยาบาลสระใคร


          ๒.  เพื่อเรียนรู้วิธีการสื่อสารตามรูปแบบลีลาท่าทาง (Style) ของแต่ละลักษณ์  และปรับตัวเข้าหากัน  เพื่อการทำงานเป็นทีมอย่างสร้างสรรค์


          ๓.  เพื่อค้นพบและดึงศักยภาพของแต่ละคนในทีมงานออกมา  สนับสนุนส่งเสริมการจัดการความรู้ในโรงพยาบาลสระใครให้มีประสิทธิผล

 

แม้จะอ่านเอกสารที่อาจารย์มอบให้  แจกเตรียมมาล่วงหน้า  แต่พออ่านคำชี้แจงลักษณะคนในแต่ละลักษณ์ที่อาจารย์เพิ่มเติมให้  ต้องใช้เวลาพักใหญ่   ครุ่นคิด  ใคร่ครวญ....ดูหน้า ผอ.  คุณหมอโอ  ....ก็แล้วกัน (ระวังแก่เร็วน้า)


 


น้อง ๆ ที่ปกติร่าเริงสดใส  เหมือนเป็นคนสุขอยู่ตลอดเวลา  พอให้โอกาสทบทวนตัวเอง....ดูหน้าคิดยากนะเนี่ย  ตัวเราเองยังเข้าใจยากปานนั้นฤา


 


ตกลงใจได้แล้ว  เข้ากลุ่มคนที่คิดว่าลักษณ์เดียวกัน  โรงพยาบาลเราขาดคนลักษณ์  ๓  และ  ๔ 


เอ !!!!!!  หรือว่ามี  แต่ยังไม่ปลงใจว่าใช่  ก็เป็นได้


แต่อาจารย์ให้โจทย์ทำเดี่ยว  อยู่คนเดียวเงียบ ๆ  ห้ามคุยกับใคร  ๔๐  นาที  ออกไปนอกห้องแอร์  หามุมสงบ  สังเกตสรรพสิ่งรอบตัว  ด้วยตา  หู  จมูก  ลิ้น  กาย  ใจ  (โชคดีนะคะ  ตอนนั้นไม่มีใครลงไปชิมทะเล) 

 


บรรยากาศผ่อนคลายริมชายหาด  ทะเลเวิ้งว้างจรดขอบฟ้า  เห็นเรือน้อยลอยไกล ๆ 



ใกล้เข้ามาคือผืนทรายโอบล้อมฟองคลื่นซัดสาดไม่ขาดสาย  เขาสูงเขียวขจีไล่สีมาบรรจบโขดหินชายฝั่งทางซ้ายมือ  

 

หมู่เก้าอี้  โต๊ะ  ม้านั่งยาว  ม้าหินอ่อนเป็นหย่อม ๆ  มีเงาไม้ใหญ่หนาทึบกรองแดดให้ความร่มเย็น  บางคนก็ยกเก้าอี้พลาสติกไปนั่งใต้ต้นไม้ หลายคนชมชื่นธรรมชาติใกล้ชิดมาก  นั่งเหยียดขาตามผืนหญ้า  ผืนทราย

 

รอบตัวเสียงลมและคลื่นตามธรรมชาติดังไร้จังหวะ  นกบินไล่หยอกล้อเกาะกิ่งไม้  แวะมาทักทายส่งเสียงจิ๊บจ๊าบ 

 

ความเงียบสงบในใจ  ช่วยให้สังเกตสรรพสิ่งรอบตัว  เชื่อมโยงกับตัวเราถึงความรู้สึกสุขได้อย่างไร.....โดยง่าย

 

ระบายความสบายใจในกระดาษขาวเอสี่ที่ติดมือออกมา  ด้วยสีชอล์ก  สีเมจิกสดใส 

 

ใจสบายไปเรื่อย ๆ  หมดเวลาไม่รู้ตัว

..........

 


กลับมานำภาพติดข้างผนังเรียงกันเป็นกลุ่ม  ชาวโรงพยาบาลเราเป็นผู้มีใจเสียสละ  ชอบเป็นผู้ให้ (The giver)   ผู้ช่วยเหลือ (The helper)  กลุ่มใหญ่มากที่สุดจากทั้งหมดที่มา  จนลักษณ์ ๒  ต้องแบ่ง  ๒  กลุ่ม 

 

อาจจะต่างกันเล็กน้อยเวลานำเสนอ  แต่เต็มไปด้วยศิลปะ  วาทะลื่นไหลน่าฟัง  นอกจากหน้าตาดีแล้ว  วาจา  ท่าทางการสื่อสารดูเป็นมิตร  น่าเข้าใกล้  มนุษยสัมพันธ์ดี......น่ารวมใจคล้องสายสัมพันธ์แน่นเหนียว

 


ลีลาท่าทางประจำของกลุ่มอารมณ์ดี  มีชีวิตชีวามาก  สื่อถึงมิตรไมตรี  มีน้ำใจ  นึกถึงคนอื่น  เอาใจใส่  เป็นผู้ให้  พร้อมจะให้  เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่  อาสาทำโน่นนั่นนี่  เสียสละ  สนับสนุนช่วยเหลือคนอื่น  ส่งเสริมกันและกัน


 

 

กว่าจะเข้าเรื่องก็เกริ่นภาพกว้าง  นำให้เห็นภาพรวม  กว่าจะเชื่อมใจ  รวมใจ  นึกถึงคนอื่นเสมอทุกคน  เข้าใจ ๆ ..... เข้าใจกันก็ยอมรับได้

 

โดยรวมความสุขของคนลักษณ์ ๒ นี้  เชื่อมโยงกับผู้อื่นเสมอ  ครอบครัว  เพื่อนสนิท  คนรอบข้าง  ผู้ร่วมงาน  ผู้ใช้บริการ  ผู้มาโรงพยาบาล  ความสุขยึดโยงที่คนอื่นมากกว่าตัวเอง

.............

 


การแสดงออกภายนอกมาจากฐานบุคลิกภาพภายในอยู่ที่ “ใจ”  ผ่านการฝึกแม้จะสั้น ๆ  ในช่วงเวลาอยู่กับตัวเอง  ชาวลักษณ์ ๒  เริ่มรู้จักตัวตน  ได้ค้นหาและเห็นศักยภาพตนเอง

 

บรรยากาศการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในกลุ่มถ้อยทีถ้อยอาศัย  จนกระทั่งออกแบบและมานำเสนอด้วยตัวเอง  ช่วยฉายภาพชัดเจนขึ้น  เพื่อนต่างลักษณ์พลอยได้เห็นตัวตนคนลักษณ์ ๒ ชัดไปด้วย

 


แต่สำคัญสุดน่าจะเป็นตัวเอง  ที่กระบวนการ “เห็น” ตัวเอง  ช่วยให้เข้าใจตัวเองมากขึ้น


 


ถึงตอนนี้  บรรยากาศคลี่คลายสบายมาก  การตั้งใจฟังกลุ่ม ๒ จึงครื้นเครงสนุกสนานฮาเฮ.....มีเสียงโต้ตอบจากเพื่อน ๆ ทั้งห้องเป็นระยะ ๆ

 

เชิญติดตามต่อตอน ๓  นะคะ  ชาวลักษณ์ ๕ , ๖ , ๗  จะวาทะเด็ด  เป็นคนคิดลึกขนาดไหน?

 

Happy Ba  หลับฝันดีมีสุขนะคะ

^_,^