บ่ายวันนี้ครูที่ปรึกษาอิมมี่มาเยี่ยมที่บ้าน ครูคนนี้มีความตั้งใจมาก ๆ เลยนะที่จะมาเยี่ยมที่บ้าน เพราะเคยบอกตั้งแต่เราไปประชุมผู้ปกครองครั้งแรกแล้ว วันนั้นเขาทำ surprise เรามากเลยที่สามารถเรียกชื่อลูกศิษย์เป็นชื่อเล่นได้หมดทุกคน ทั้งที่พึ่งเป็นครูประจำชั้นได้ไม่นานเอง และเขาก็บอกล่วงหน้าว่าเทอมนี้เขาตั้งใจจะไปเยี่ยมบ้านของเด็กทุกคน เราคิดในตอนนั้นว่า ก็คงไม่ได้มาหรอก เพราะเด็กตั้งเยอะ แต่พอมาถึงวันนี้ เขาทำได้จริง ๆ เพราะขอมาบ้านเรามานานเป็นเดือน ๆ แล้ว แต่ช่วงเวลาก็ไม่เหมาะสมสักที สุดท้ายเขาบอกว่ายังงัยอาทิตย์นี้ต้องมาให้ได้ แม้ว่าพ่อจะไม่อยู่ แม่คนเดียวก็ได้ ก็ OK แหละ
พอประมาณเกือบห้าโมงเย็นเขาก็มา หลังจากไปเยี่ยมเด็กที่อยู่ อ.ละแม แล้วคืนนี้ก็จะไปอีกบ้าน พรุ่งนี้ 3 บ้าน เป็นอันครบ 40 หลังพอดี น่ารักมาก ๆ เลยนะ แล้วมาก็ไม่มีอะไรมาก ครูเตรียมข้อมูลมาดี รู้หมดว่าปีที่แล้วตอนม. 1 ผลการเรียนของอิมเป็นอย่างไร ครูถามว่าปีนี้อิมมีความตั้งใจแค่ไหน อ่านหนังสือหรือยัง มีวิชาไหนบ้างที่สอบกลางภาคแล้วได้ไม่ถึง 16 คะแนนบ้าง เพราะเป็นตัวชี้วัดว่าจะได้เกรด 4 หรือเปล่า ครูจะถามว่าพ่อแม่คาดหวัง หรือมีเงื่อนไขอะไรให้กับลูกบ้างหรือเปล่า เพราะครอบครัวอื่น ๆ เขาจะมีเงื่อนไขว่าถ้าเรียนได้เกรดดีจะให้โน่นให้นี่ เราก็บอกว่าไม่ได้มีอะไรมาก ไม่ได้กดดัน เพราะบ้านนี้เน้นความสุข กับเป็นคนดี เรียนให้ได้ตามความสามารถ ถ้าเขาทำได้เต็มที่แล้ว มีความตั้งใจอ่านหนังสือ ก็ OK ตามนั้น ไม่จำเป็นต้องได้ 4 ทุกตัวหรอก เพราะตอนเด็กเรายังทำไม่ได้เลย ครูก็บอกว่าเด็กบางคนเครียดมากเลยนะ ยิ่งเด็กที่ได้ 4.00 มาแล้ว เขาไม่อยากเกรดตกลงไป เพราะกลัวคนอื่นจะว่าการเรียนแย่ลง (น่าสงสารเน๊อะ เหมือนอยู่บนหลังเสือเลย ลงก็ไม่ได้ จริง ๆ พ่อแม่ต้องไม่กดดันนะ มันจะอะไรกันนักกันหนาเน๊อะ )
นอกจากถามเรื่องการเรียนแล้ว เขายังถามว่าอิมเป็นเด็กเอาแต่ใจหรือเปล่า เพราะเห็นว่าเป็นลูกคนเดียว เราก็บอกไม่หรอก เพราะบ้านเราเลี้ยงลูกให้มีวินัยหลายอย่าง ทำกันมาตั้งแต่เด็กแล้ว อิมมีสิทธิ์ดูทีวี หรือเล่นคอมพิวเตอร์อย่างใดอย่างหนึ่งวันธรรมดา แค่ 20 นาที ส่วนเสาร์อาทิตย์ก็ครึ่งละ 30 นาที แล้วก็นอนไม่ดึกไม่เกิน 3 ทุ่มครึ่ง ยกเว้นศุกร์เสาร์ที่อาจนอนดึกได้บ้าง ครูถามว่าเขาร้องขออะไรบ้างมั้ย เราบอกก็มีบ้าง แต่เราก็พิจารณาบางอย่างก็ไม่ให้เพราะพ่อเขาไม่อยากให้เป็นพวกวัตถุนิยม
ครูคนนี้ยังสนใจไถ่ถามว่าอิม หรือเราเองมีปัญหาอะไรที่อยากให้ครูช่วย หรืออยากจะบอกกับครูหรือไม่ ซึ่งเรากับอิมก็ไม่มีอะไร เพราะอิมก็มีความสุขดีที่อยู่ร.ร.นี้ ส่วนใหญ่เรื่องที่อิมเล่าให้ฟังก็เป็นปัญหาสามัญประจำเด็กนักเรียน ซึ่งเราก็ฟังอย่างเดียว ให้เขาเรียนรู้แก้ปัญหาไป เพราะบางปัญหามันก็หายไปได้เอง เราไม่ต้องไปช่วยอะไรเขา ให้เขาเรียนรู้กับการอยู่ร่วมกันประสาเด็ก ๆ ไป
สุดท้ายครูขอถ่ายรูปกับครอบครัวเรา แล้วก็บ้านเราก่อนกลับไป
อยากจะบอกว่าชื่นชมครูมาก ที่เอาใจใส่ และตั้งใจที่อยากจะเป็นที่ปรึกษาให้เด็กในห้องของตน สมควรกับการเป็น “ครู” จริง ๆ ขอปรบมือดัง ๆ ให้กับ
คุณครูพสิษฐ์ พสิษฐ์พัชร จริง ๆ
และอยากให้มีครูแบบนี้ในสังคมเราเยอะ ๆ จัง
อ่านแล้วรู้สึกชื่นชมคุณครูจริง ๆ เลยค่ะ