วันนี้เป็นวันว่างของชลัญ อีกวันที่เป็นวันที่จะต้องจารึกไว้ในบันทึก  เพราะวันนี้นักประหลาดอย่างชลัญ  ได้ไป กระทบไหล่คนถางทาง  ถึง ถิ่น  นั่นคือ พิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีไทยโบราณ  มทส. นั่นเอง

         เนื่องจากความกว้างใหญ่ของมหาวิทยาลัยเทคโนสุรนารี นครราชสีมา นั้น ทำให้ คุณป๊าของชลัญต้องขับรถวนอยู่หลายรอบทีเดียวกว่าจะไปถึง เป้าหมายเลยเวล่นัดของอาจารย์ถางถึง ครึ่งชั่วโมงทีเดียว  เมื่อไปถึงก็เห็นเจ้าสำนัก ยืนเด่นเป็นสง่ารออยู่แล้ว  วันนี้ตั้งใจไปแฉะรูป กับ อาจารย์ ถางเพื่อมาฝากสมาชิก GTK  อีกทั้งอยากไป ชื่นชม พิพิธภัณฑ์ของท่านด้วย   แก้ตัวที่ครั้งก่อนท่านมาเหยียบถิ่นถึงพิมาย แล้ว  มัวแต่ดีใจไม่ได้ถ่ายสักรูปเดียว  คราวนี้ไม่พลาด แต่กระนั้นรูปที่เลือกมาลงบันทึก  ที่ดูดีที่สุดน่าจะเป็นรูปนี้  เพราะหากมีดอกไม้แล้ว  ดู จะแย่งซีนความดูดีของ ทั้ง คนประหลาด กับ คนถางทางไปซะหมด  ต้องขออภัยจริงๆ  ดอกไม้นั้นมันช่างไม่เหมาะกับคนคู่นี้จริงๆ  

Large_20120813_141808

ต่อมาเรามาเริ่มเที่ยวพิพิธภันธ์กันเลย

เกวียนโบราณที่หาดูยากแล้วมีหลายแบบทั่วประเทศ

กระต่ายขูดมะพร้าว เด็กรุ่นใหม่ไม่เคยเห็นแน่

เครื่องสีข้าวโบราณ

เตารีดโบราณ  ใส่ถ่านติดไฟไว้ข้างในชลัญเคยเห็นตอนเล็กๆ

ตะเกียงแบบต่างๆ

เครื่องมือช่าง

หนังสือใบลาน ประมาณรัชกาลที่ 4

ตาชั่งแบบต่างๆ 

        ยังมีของที่ยังไม่ได้จัดเรียนอีกมากพอควร นึกชื่นชมท่าน ดร.รากหญ้า   (คนถางทาง)  ที่ได้เล็งเห็นความสำคัญของ  เครื่องมือเครื่องใช้ไทยโบราณที่หาดูได้ยาก   คุณป๊า  เองเปรยกับชลัญว่า  หากท่านเกษียณไปแล้วไม่มีใครที่มีใจรักมาดูแลต่อนั้น  น่าเสียดายยิ่งเพราะกว่าจะรวบรวมมาได้ขนาดนี้ถ้าไม่ มีใจรักจริงๆ แล้ว  ย่อมไม่สามารถทำได้แน่

       สิ่งหนึ่งที่ชลัญรู้สึกได้คือความรักชาติ  รักผืนแผ่นดินไทย  อุปกรณ์ที่เราเห็นทุกชิ้นนั้นถ่ายทอด เรื่องราวในอดีต ได้อย่างแจ่มชัดในความรู้สึก  แต่ละชิ้นมีเรื่องราว มีภาพของการดำเนินชีวิตของบรรพบุรุษ  ที่ถ่ายทอดมาจากรุ่นสู่รุ่น  จนมาเป็นพวกเราทุกวันนี้   

       แต่ที่รู้สึกเคืองเล็กน้อยคือ มหา'ลัย น่าจะเห็นคุณค่าของพิพิทธภัณฑ์ แห่งนี้ให้มากกว่านี้  ไม่ง่ายเลยที่ของมีค่าที่ถือเป็นสมบัติของชาติ  จากทั่วประเทศจะมารวมกันอยู่ที่นี่ได้  แต่เชื่อมั๊ย นักศึกษาในมหาวิทยาลัย  หลายคนที่ชลัญจอดรถถามกลับไม่รู้จัก  โอ้โห!!!!!ที่นี่มันจุดขายของมหาวิทยาลัยเลยนะนี่  ( ขอ โทษ ดร.รากหญ้าที่ชลัญลามปามไปถึง มหาวิทยาลัย มันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ) 

        ท่าน ดร.รากหญ้า  บอกว่า  พิพิทธภัณฑ์นี้เปิดทุกวันราชการเวลาราชการเท่านั้นสามารถมาเยี่ยมชมได้  จะมีเจ้าหน้าที่ดูแลอยู่