จากการวัดใจ ได้สานสัมพันธ์ ร้อยรัดมัดห่อดวงใจเข้าด้วยกัน
เช้าของวันที่18 เมื่อปีก่อน น้องมะปรางแห่ง GotoKnow โทรศัพท์ แจ้งการจากไปของ กัลยาณมิตร นาม"เกียรติศักดิ์ ม่วงมิตร ที่ผู้เขียนเรียกเขาติดปากว่า น้องหนานด้วย อุบัติเหตทางรถยนต์ เรารู้จักกัน ผ่านบันทึกในบล็อก กทน. โดยการเข้าไปทักทายในการบันทึก การเดินทาง
จากนั้นมาเราก็ติดต่อกันถึงขั้นไปมาหาสู่ เปิดใจให้ความไว้วางใจกันมาตลอด กิจกรรมที่เราผูกพันธ์กัน คือการเดินป่าขึ้นเขาเจ็ดยอดที่พัทลุงในหน้าฝน พร้อมกับ น้อง เอก จตุพร วิศิษฐ์โชติอังกูร จากการวัดใจได้สานสัมพันธ์ร้อย รัดมัดห่อดวงใจเข้าด้วยกัน คือการบุกเบิกค่ายเยาวชน GotoKnow โดยมีเกลอคิม ครูพพวรรณ พงษ์เจริญ เป็นคนต้นคิด 2 ปีที่จัดค่ายอาสาให้กับเยาวชนในนามค่าย"ไร้กรอบ แต่ไม่ไร้ใจ GotoKnow ผู้ใหญ่ใจดีสนับสนุน
แม้ว่าวันเวลาล่วงเลยไป การพลัดพรากจากกันไปเป็นสัจธรรมเป็นธรรมชาติ แต่ความรักความผูกพันธ์ความอาลัย ยังไม่จางหาย นึกถึงค่าย นึกถึงการเดินป่า นึกถึงชีวิตกลางแจ้ง นึกถึงภูเขา นึกถึงสายหมอก ทุกครั้ง เหมือนมีหนานเกียรติมานั่งอยู่ไกล้ๆ ....
.อาลัย นำหมอกที่น้องชอบฝากผ่านบันทึก ....หมอกเขากระโจมน้องคงชื่นชอบ บังวอ ขอมอบให้ น้องหนาน....
ด้วยรักและอาลัย จากไปแต่ร่างกาย ส่วนใจอยู่ในใจตลอดมา
ได้ยินชื่อเสียงมาพอควรร่วมไว้อาลัยด้วยคนค่ะ
น้องชลัญ หากได้ตามรอยบันทึก หนานเกียรติ ก็จะทึ่งในผู้ชายคนนี้
ทั้งการใช้ชีวิต กิจกรรมสังคม ความเป็นเพื่อนที่ดี มีพลังในการทำงานอย่างเหลือหลาย
เชิญตามรอยครับ
ความรักความผูกพัน ไม่มีวันเลือน..แม้วันจะผ่าน...ไปนานแสนนาน...ภาพสวย ๆ ทั้งนั้น น่าภาคภูมิใจ แทนผู้วายชนม์ สวัสดีครับ ท่านวอญ่า
ขอร่วมไว้อาลัยด้วยคนนะคะ.. ได้เคยเข้าไปตามรอย บันทึกของ G2K หนานเกียรติ มาบ้างแล้วค่ะ (นับถือจริงๆค่ะ)
หมอกเขากระโจม สวยจังค่ะ.. ต้องไปตามรอยบ้างแล้ว
มาร่วมรำลึกถึงอ้ายหนานเกียรติท่านเคยเข้ามาอ่านบทความหนูหลายๆครั้ง แต่ตอนที่ท่านเสียหนูห่างจากบล็อกไปนานเลยค่ะเลยไม่ทราบย้อน
สวัสดีอาจารย์น้องวิไล....
เกลอคิม หนานเกียรติ วอญ่า และเทียนน้อย เราจัดค่ายกิจกรรมเยาวชน กันหลายที่
แต่พอสิ้นหนานเกียรติ กิจกรรมค่ายก็ยังไม่ได้สานต่อ
ภาพหมอกสวยๆ หนานเกียรติชอบมาก จึงนำมาฝาก อ่จารย์ น้องนำไปชื่นชมได้เลย
ยังมีภาพหมอกที่เขาเจ็ดยอก พัทลุงอีกชุดที่สวยงามไม่แพ้กัน เคยเอาลงประกอบบันบันทึกเดินทางเขาเจ็ดยอด ตามรอยไปเก็บเกี่ยวได้เลยครับ
ขอร่วมรำลึกถึงคนดีที่ยังอยู่ในใจของพวกเราเสมอค่ะ
ร่วมรำลึกถึงหนานเกียรติ
ยังรู้สึกเสียดายนักต่อสู้เพื่อคยยากอยู่เลย
สวัสดีครับท่านแว่นธรรมทอง... หนานเกียรติ นับเป็นเพื่อนต่างภาค ต่างวัย แต่หัวใจตรงกัน
ทุกครั้งที่ขึ้น กทม. หากเขารู้เขาจะมารับไปพักที่บ้านทุกครั้ง ด้วยความอยากพูดอยากคุยกัน ทั้งเรื่องงานและประสบการณ์ชีวิต
คิดถึงหนานเกียรติครับ ภาพสวยมากเลยครับบังวอญ่า....
ทุกครั้งที่มีโอกาสได้อ่านบันทึกของคุณหนานเกียรติผมก็ประทับใจทุกครั้ง เสียดายที่ GotoKnow สมัยนั้นยังไม่มีการให้ดอกไม้ครับ ผมเชื่อว่าถ้าเรามีระบบดอกไม้ในตอนนั้น คุณหนานเกียรติจะเป็นคนแรกๆ ที่ได้รับดอกไม้มากที่สุด ผมเองเคยได้เจอคุณหนานเกียรติที่ขอนแก่นครับ ไม่ได้มีโอกาสคุยกันมากแต่ก็ประทับใจในบุคลิกและความเป็นกันเองครับ
สวัสดีครับคุณ ระพี
ผมลุยไปอ่านบันทึกของหนานเกียรติ และของตัวเอง เราเขียนถึงกัน ชื่นชมกัน ให้กำลังใจกัน และวัดใจกัน หลายสิบบันทึก
เป็นโอกาสดีที่ได้กลับไปพรวนบันทึกเก่าๆ
สวัสดีคุณหมูจ๋า ร่วมจัดค่ายเยาวชนหลายที่หลายแห่ง เรามีความสุขที่ได้ไปจัดค่ายให้เด็ก
จากภูผาสู่มหานที คือตั้งแต่ดอยขุนน่าน มาสู่ อันดามันที่เกาะหมากน้อย พังงา
แม้นเขาจากไปแล้ว ก็ยังเสมือนอยู่ใกล้คอยให้กำลังใจอยู่
เรียนท่านอาจารย์ ขจิต รับปากไว้แล้วว่าจะสานงานต่อจากหนานเกียรติ รอให้พื้นที่เขาพร้อม เราก็จะพร้อมเหมือนกัน
ขอบคุณ พี่ใหญ่ที่มาร่วมรำลึกถึงหนานเกียรติ