การศึกษาไทย ปี ๒๐๒๐

 

 

การศึกษาไทย ปี ๒๐๒๐

 

            สำหรับความฝันที่อยากเห็นการศึกษาไทยในปี ๒๐๒๐ ของผู้เขียนนั้น อยากที่จะให้เป็นดังนี้ :

            เนื่องจากสถานการณ์ต่าง ๆ ได้มีการปรับเปลี่ยนไป ไม่ว่า ระบบเศรษฐกิจ การเมือง สังคม เทคโนโลยีได้เข้ามามีบทบาทและกับชีวิตประจำวันของคนเรามากขึ้นและเร็วขึ้นกว่าสมัยก่อน...ระบบการศึกษาก็เป็นอีกส่วนหนึ่งที่เป็นส่วนที่ช่วยให้ทราบว่าประเทศไทยมีการพัฒนาให้ดีขึ้นกว่าเดิมหรือไม่...สำหรับผู้เขียนแล้วในอีก ๘ ปี ข้างหน้าฝันที่อยากให้การศึกษาไทยเป็น...

            ๑. สถานศึกษาควรเพิ่มความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ คงต้องมีการปรับตัวในเรื่องของหลักสูตร ปรับกระบวนการเรียนสอน ปรับเรื่องการบริหารจัดการ ให้มีความสอดคล้องได้อย่างเหมาะสม ให้มีความยืดหยุ่น สามารถที่จะรับมือกับชุมชน สังคมในเรื่องของค่านิยม แนวคิดที่มีผลกระทบต่อกระแสโลภาภิวัฒน์ได้เป็นอย่างดี

            ๒. โครงสร้างในลักษณะของสายบังคับบัญชา (แนวตั้ง) ควรปรับเปลี่ยนเป็นเรื่องของการทำงานเป็นทีม (แนวนอน) ให้มากขึ้น เพราะโครงสร้างเป็นปัญหา - อุปสรรคต่อการทำงานในระบบการศึกษาไทยแบบใหม่อย่างมาก

            ๓. ผู้นำหรือผู้บริหารควรกระจายอำนาจให้มากขึ้นกว่าเดิม

            ๔. ลักษณะของการทำงานควรเป็นทีมให้มากขึ้นกว่าปัจจุบัน

            ๕. การสร้างเครือข่ายพันธมิตรให้มากขึ้นกว่าเดิม การให้ความร่วมมือซึ่งกันและกัน การใช้ทรัพยากรร่วมกันให้มากขึ้น

            ๖. ให้ความรู้กับผู้ปกครอง ชุมชนให้มากขึ้นเพื่อในอนาคตจะได้มาเป็นส่วนร่วมในเรื่องของการบริหารจัดการที่ดีและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

            ๗. สร้างความมั่นใจให้กับผู้ปกครองที่จะส่งบุตร - หลานมาเรียนในสถาบันการศึกษา โดยสามารถสร้างหลักประกันว่าเด็กที่เข้ามาเรียนแล้วจบไปจะประสบผลสำเร็จ

            ๘. สถาบันการศึกษาต้องสร้างบทบาทให้รู้ว่าเป็นสถาบันแห่งสังคมการเรียนรู้ให้มากขึ้น

            ๙. การเรียนรู้ต่อไปจะเป็นการเรียนรู้แบบไร้พรมแดน ไม่จำกัดสถานที่เรียน เวลา ผู้เรียนสามารถเรียนที่ใด ณ เวลาใดก็ได้

         ๑๐. หลักสูตรหรือความรู้ที่สอนต้องสามารถนำไปประยุกต์หรือปรับใช้กับชีวิตประจำวันและชีวิตของการทำงานได้เป็นอย่างดีเพราะปัจจุบันดูเหมือนจะเป็นการแยกส่วนระหว่างการบูรณาการระหว่างความรู้กับการทำงาน

         ๑๑. ควรสอนให้เด็กไทยรู้จักวิเคราะห์ แก้ไขปัญหาตนเองให้ได้มากขึ้น และควรผสมผสานกับระบบท่องจำด้วย

         ๑๒. การสร้างค่านิยมและการปรับวัฒนธรรมการทำงานที่ร่วมมือร่วมใจหรือการทำงานเป็นทีมให้มากขึ้น

         ๑๓. ครูที่สอนควรเป็นครูมืออาชีพจริง ๆ และควรเก่งในเรื่องของเทคโนโลยีด้วย ตลอดรวมถึงมีจิตของความเป็นครูอย่างแท้จริง...เนื่องจากเด็กไทยยังคงต้องใช้ระบบของคำว่า "ครู" ในช่วงเวลานี้ไปก่อนจนกว่าเด็กไทยจะแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้...

         ๑๔. มีการสอนโดยใช้ระบบ e - Learning

         ๑๕. ควรมีความเป็นอัตลักษณ์ของคำว่า "การศึกษาไทย" และสามารถประยุกต์ใช้กับคำว่า "การศึกษาสากล" ได้ด้วย...รวมทั้งนำหลักธรรมมาปรับใช้กับชีวิตประจำวันและชีวิตการทำงานให้ได้ด้วย...

         บางเรื่องก็เป็นเรื่องที่พูดยาก บางครั้งก็มีเรื่องเกร็ดเล็ก เกร็ดน้อย ซึ่งผู้บริหารบางคนก็มองข้ามผ่านไป...สำหรับการศึกษาไทย ๒๐๒๐...สิ่งที่สำคัญ  :  คืออยากเห็นการปฏิบัติที่เกิดขึ้นจริงมากกว่าภาคทฤษฏีค่ะ...

 

แต่ก็ไม่ทราบว่า สิ่งที่ฝันอยากเห็นจะเป็นจริงได้หรือเปล่า???...