เป็นสมาชิกของ GotoKnow อยู่เป็นนานสองนาน เมื่อครั้งมีการให้ รางวัลสุดคะนึงกับ blogger ที่เป็นที่ชื่นชอบของสมาชิก GotoKnow เมื่อ 2 ปี ที่ผ่านมานั้น จำได้ว่า… ครั้งนั้นเคยถูกเสนอชื่อเข้าเป็น candidate พร้อมกับ blogger หลาย ๆ ท่านที่เป็นทั้งแพทย์ พยาบาล นักวิชาการ ครูบาอาจารย์ และผู้ทรงคุณวุฒิหลากหลายสาขาวิชาชีพ ถ้าจำไม่ผิดประมาณ 5-6 เดือนติดต่อกัน ที่ มีชื่อปรากฏอยู่ใน list จากที่กัลยาณมิตรให้ความเมตตา เสนอชื่อเข้ารับการคัดเลือก blogger of the month

เป็นความรู้สึกภูมิในชีวิตอย่างหนึ่ง ….ทั้ง ๆ เรื่องที่ถูกถ่ายทอดไว้ในบันทึก แสงแห่งความดี ก็ไม่ใช่เป็นเรื่องราวที่เป็นวิชาการมากมายอะไรนัก แต่กลับเป็นเรื่องใกล้ตัวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเสียเป็นส่วนใหญ่ วิธีการเล่าเรื่องก็ธรรมดา เป็นความรู้สึก เป็นประสบการณ์ของชีวิตที่ได้ผ่านพบ และย้อนกลับมาดูสิ่งเหล่านั้นอีกครั้ง
ยังคงจดจำความรู้สึกดี ๆ เมื่อคราวครั้งนั้นได้เป็นอย่างดี ….คิดแล้วรู้สึกภูมิใจลึก ๆ เสมอมา

ตลอดเวลา 3 ปี ได้บ่มเพาะ ความงอกเงยของชีวิต เก็บไว้ที่นี่…นอกจากจะเป็นไดอารี่ชีวิตให้กับตัวเองแล้ว ทุกครั้งที่เข้ามาอ่านเรื่องราวที่สนใจ และสำรวจบันทึกที่ตัวเองเขียนไว้ พบว่า….มีสถิติของสมาชิกในการเข้ามาอ่าน เข้ามาร่วมเสวนา รวมทั้งฝากถ้อยคำที่ปลอบประโลม ถ้อยคำที่ให้ข้อคิดเห็น ให้กำลังใจ ไว้มากมายนัก
เหมือนเป็นพลังมหัศจรรย์แห่งชีวิต ที่ยามใดก็สึกท้อ อยากค้นหาสิ่งดี ๆ แต่งแต้มและเติมพลังให้กับชีวิต การแวะเข้ามาสัมผัสพื้นที่สีเขียวแห่งนี้ แล้วจะรู้สึกดี… อย่างน่าอัศจรรย์

และวันนี้นั่งทบทวนสิ่งที่อยู่ในใจอีกเรื่องหนึ่งพบว่า… พลังชีวิตของกัลยาณมิตรแต่ละคนนั้น แตกต่างกัน บนความธรรมดาที่ไม่ธรรมดานั้น เมื่อทบทวนเรื่องราวที่ถูกถ่ายทอดไว้บนพื้นที่แห่งนี้ กับ ดอกไม้กำลังใจที่ได้มอบไว้ให้นั้น จะรู้สึกดีและชื่นชุ่มหัวใจทุกครั้งไป
แล้ว popular vote ที่ผ่านมาในแต่ละบันทึกแต่ละเรื่องราวจากพลังชีวิตของbloggerแต่ละท่าน นั้น สามารถการันตี บางสิ่งบางอย่างจากพลังของชีวิตที่ท่านเหล่านั้นได้ร่วมกันถ่ายทอดไว้ ได้เป็นอย่างดี
กัลยาณมิตร ที่ได้รับดอกไม้กำลังใจก็คงรู้สึกเช่นผม
อย่างกระนั้นเลย เพราะนี่ไม่ใช่เหตุบังเอิญ กับความรู้สึกดี ๆ ที่จะคงอยู่ต่อไป ขอร่วมเป็นกำลังใจให้กับกัลยาณมิตร ที่ได้ popular vote ทุกท่านครับ ท่านเป็นผู้หนึ่งที่สมควรได้รับแรงบันดาลใจในการเขียนบันทึกครั้งต่อ ๆ ไป เพื่อ เก็บไว้เป็นตำนานของชีวิตและสังคมสืบไป
ระลึกถึงอาจารย์เช่นกัน นะครับ
ตามมาขอบคุณที่มามอบดอกไม้พิเศษ ดอกไม้ที่ไม่ธรรมดาให้เสมอมาค่ะ :)
มีความสุขสุดสัปดาห์นนะคะ :)
...ขอ..ให้..มีความสุข..กับ..มวล..ดอกไม้..ที่มี(ความเหี่ยวแห้ง) เป็นธรรมดา..ยายธี..
มามอบดอกไม้ที่ไม่ธรรมดาให้อีก 1 ดอก ถึงจะเป็นเพียงดอกเดียวแต่มันก็ถูกถักทอขึ้นมาจากความตั้งใจของชลัญ ทุกครั้งที่ เข้ามา GTK บทความของคุณคุณเป็นบทความที่ทำให้ชลัญมีความสุข ทุกครั้ง....ขอบคุณนะ
ผมก็รู้สึกดีทุกครั้งเมื่อเข้ามาอ่านบันทึกของพี่แสงครับ ขอบคุณครับ
เรียนน้องแสง....ความสุขที่ได้บันทึก สุขเพิ่ม เมื่อมีเพื่อนมาอ่านมาให้ดอกไม้
ตีสอง ตีสาม ลุกขึ้นมาอ่านมาเขียนบันทึก แล้วมีสุข นั้นคือรางวัลที่ได้ให้กับตนเอง
เห็นแล้วนึกถึง คุณแสงแห่งความดี และบันทึกที่มีเอกลักษณ์ แม้ไม่วิชาการ แต่สะท้อน "Resilient" ในครอบครัวอย่างชัดเจนค่ะ
Never Never give up
มาร่วมเพิ่ม Vote ด้วยคนค่ะ
;)...
คุณปริมครับ @ต้องขอบคุณคุณปริ่ม ที่มีบันทึกคุณภาพมาให้ผมอ่านด้วยเช่นกันครับ
การให้กำลังใจและโอกาส... เป็นการให้ที่ดีที่สุดในความคิดของตัวเองค่ะ
ชอบคอมเม้นท์ของ ดร.ขจิต และคุณยายธีค่ะ
ดอกไม้ คอมเม้นท์ เป็นการให้กำลังใจและให้โอกาสแก่ผู้เขียนได้สร้างสรรค์บันทึกดี ๆ แต่ในที่สุดแล้ว... ทุกสิ่งก็เป็น...เช่นนั้นเอง ดังที่คุณยายธีว่าเลยค่ะ
:)
ขอบคุณมากๆ ครับ ที่กรุณาอยู่เป็นเพื่อนกันเสมอมา
รางวัลไม่สำคัญ สำคัญที่จิตใจสูงส่ง เขียนเรื่องราวที่เป็นประโยชน์ต่อชีวิตต่อสังคมก้ดีแล้ว แต่บางครั้งได้รับรางวัลก้ดีนะคะ อย่างน้อย ก็การันตีว่า ที่เราเขียนมาหาได้เปล่าประโยชน์ไม่ และจะได้มีกำลังถ่ายทอดออกมา อย่างน้อยก็ได้แง่คิดที่แตกต่างกันออกไป พี่สุเป็นกำลังใจให้นะคะ แม้เวลามีน้อย ก็สละมาแวบหนึ่งคะ
ช่วงก่อนๆๆพี่สุคล้ายๆๆมาหัดมาฝึกเขียน ตอนนี้ก็เป็นหลายอย่างแล้ว ต่อไปก็คงจะบันทึกเรื่องราวที่ตนเองประสบการณ์มา นำมาเล่า เป็นเรื่องเป็นราว ไว้เป็นอนุสรณ์หรือตำนาน สวัสดีคะ ไปหละ
ขอบคุณดอกไม้ที่มอบให้กับบันทึกนี้ครับ
ขอบคุณ ในน้ำใจ
ที่มีให้ ตลอดเวลา
ขอให้ คุณความดีรักษา
เจริญก้าวหน้า ทั้งทางโลก และทางธรรม
(ลิขิต..พระอาจารย์ประสงค์)
ขอบคุณครับ...
ขอบคุณมากค่ะ..เราทุกคนต่างแบ่งปันเรื่องเล่า และมอบดอกไม้เป็นกำลังใจด้วยมิตรภาพดีๆอย่างมีความสุขนะคะ..
ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกท่านครับ